Strzałka wodna

Strzałka wodna (Sagittaria sagittifolia L.) – gatunek byliny, należący do rodziny żabieńcowatych (Alismataceae). Występuje powszechnie w płytkich zbiornikach wodnych śródlądowych, prawie na całej Ziemi, przede wszystkim w Europie i Azji. W Polsce często spotykana na niżu.

Strzałka wodna
Ilustracja
Strzałka wodna
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd liliopodobne (≡ jednoliścienne)
Rząd żabieńcowce
Rodzina żabieńcowate
Rodzaj strzałka
Gatunek strzałka wodna
Nazwa systematyczna
Sagittaria sagittifolia L.
Sp. pl. 2:993. 1753
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

MorfologiaEdytuj

Pęd
W większości pod wodą, długości od 20 do 100 cm. Łodyga wyrasta z bulwy zakorzenionej w dnie zbiornika wodnego, z której wyrastają także rozłogi.
Liście
Występują trzy rodzaje (heterofilia): podwodne – długie o kształcie wstęgowatym; nawodne – jajowate oraz wyrastające z łodygi nad powierzchnią wody liście o kształcie strzałkowatym.
Kwiaty
Białe kwiaty są zebrane w wiechę. Kwitnienie następuje na przełomie maja i czerwca.
Nasiona
Wielkości ok. 1 mm.

Biologia i ekologiaEdytuj

Hydrofit występujący przeważnie w wodach stojących.

ZastosowanieEdytuj

  • Roślina ozdobna stosowana do nasadzeń w oczkach wodnych.
  • Bulwy korzeniowe strzałki wodnej są jadalne po ugotowaniu lub upieczeniu oraz obraniu z gorzkiej skórki. Zawierają skrobię i białka, a w smaku przypominają ziemniaki. Uprawiane i spożywane są w Azji. W Japonii odmiana var. edulis dostarcza bulw o średnicy do 5 cm, w Chinach wyhodowano bulwy jeszcze większe dzięki nawożeniu roślin. Poza spożywaniem po obróbce cieplnej, bulwy mogą być suszone i po zmieleniu dodawane do mąki[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-06-25] (ang.).
  3. Sagittaria sagittifolia, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  4. Łukasz Łuczaj: Dzikie rośliny jadalne Polski. Krosno: Chemigrafia, 2004, s. 204-206. ISBN 83-904633-6-9.