Otwórz menu główne

Troktolit (Pstrągowiec) – głębinowa zasadowa skała magmowa podobna do gabra z grupy gabroidów. Odmiana gabra oliwinowego[1].

Troktolit

BudowaEdytuj

Skała składa się głównie z zasadowego wapiennego plagioklazu (anortyt, labrador) i oliwinów podrzędnie występuje piroksen (do 10%) i powstałe z przekształcenia oliwinów, wtórne serpentyny (do 10%). Odznacza się specyficzną strukturą polegającą na występowaniu kulistych skupień zbudowanych z minerałów na tle szarej masy plagioklazów. Barwa szaro-czarna często z zielonkawym odcieniem. Skały po lekkim zwietrzeniu wykazują obecność charakterystycznych czerwonych plamek iddingsytu, będącego mieszaniną wodorotlenków żelaza i minerałów ilastych. Ze względu na kuliste skupienia minerałów maficznych przypomina skórę pstrąga – są makroskopowo określane polskim terminem – pstrągowiec. Skały te mogą być wykorzystywane w charakterze kamieni ozdobnych.

StrukturaEdytuj

Struktura: holokrystaliczna, pełnokrystaliczna kryształy mają ok. 1‒4 mm wielkości, kryształy oliwinu subhedralne, plagioklazów euhedralne, subhedralne i anhedralne

TeksturaEdytuj

Zbita, bezładna.

MinerałyEdytuj

Plagioklazy o pokróju tabliczkowym, obecność zbliźniaczeń. Oliwin (wysoki relief, widoczna serpentynizacja).

WystępowanieEdytuj

W Polsce troktolity w niewielkich ilościach występują na Dolnym Śląsku w Górach Sowich oraz w miejscowości Wolibórz koło Nowej Rudy[2].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Majerowicz A., Wierzchołowski B. – Petrologia skał magmowych, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1990 r. ​ISBN 83-220-0335-8
  • Ryka W., Maliszewska A. – Słownik Petrograficzny, Wyd. Geol., Warszawa, 1991 (wyd. II popr. i uzup.) ​ISBN 83-220-0406-0
  • Bolweski A., Parachoniak W. – Petrografia, Wyd. Geol, Warszawa, 1988, ​ISBN 83-220-0337-4