Otwórz menu główne

Ulica św. Sebastiana w Krakowie

ulica w Krakowie

Ulica św. Sebastiana w Krakowie – łączy ulicę św. Gertrudy z Dietla. Wytyczono ją pod koniec lat 70. XIX wieku w ramach porządkowania terenu po likwidowanym korycie Starej Wisły. Swą nazwę (wziętą od kościoła św. Sebastiana) oficjalnie otrzymała w roku 1878, ale funkcjonowało ona już wcześniej. Zabudowa ulicy pochodzi z końca XIX wieku, a tworzą ją czynszowe kamienice i kilka willi. Pod numerami 9-11 znajduje się modernistyczny zespół dawnej Łaźni Rzymskiej (wzniesiona w 1912, projekt (Józefa Pakiesa i W. Krzyżanowskiego).

POL Kraków COA.svg Kraków
ulica
św. Sebastiana
Stare Miasto
Długość: 250 m
Ulica św. Sebastiana, widok od ul. św. Gertrudy
Ulica św. Sebastiana, widok od ul. św. Gertrudy
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. św. Gertrudy
Ikona ulica z lewej.svg ul. W. Bogusławskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. J. Dietla
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. B. Joselewicza
Ikona ulica koniec T.svg ul. Brzozowa
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
ulica św. Sebastiana
ulica św. Sebastiana
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica św. Sebastiana
ulica św. Sebastiana
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
ulica św. Sebastiana
ulica św. Sebastiana
50,055582°N 19,941993°E/50,055582 19,941993

Pod numerem 9 mieści się Muzeum Przyrodnicze Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt PAN. W zbiorach posiada m.in. jedyny na świecie kompletnie zachowany okaz nosorożca włochatego z epoki plejstocenu, odnaleziony w I połowie XX w. w Staruni na Podkarpaciu[1].

Na tyłach kamienic południowej pierzei, w kwartale między ulicami Stradomską, św. Gertrudy, św. Sebastiana i J. Dietla znajduje się Ogród Księży Misjonarzy.

BibliografiaEdytuj

  • Encyklopedia Krakowa, wyd. PWN, Warszawa-Kraków 2000.

PrzypisyEdytuj

  1. Michał Rożek: Zwiedzamy Kraków w trzy dni. Kraków: WAM, 2008, s. 184. ISBN 978-83-7505-090-5.