Otwórz menu główne

Władysław Szczypa

polski wojskowy i polityk

Władysław Szczypa (ur. 14 grudnia 1895 we Włostowicach, zm. w 1940 w Charkowie) – polski wojskowy i poseł na Sejm IV kadencji w II RP.

Władysław Szczypa
Ilustracja
Władysław Szczypa w 1935 roku
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia 14 grudnia 1895
Włostowice
Data i miejsce śmierci 1940
Charków
Przebieg służby
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Późniejsza praca aptekarz

ŻyciorysEdytuj

Syn Marii Apolonii z Grochów i Józefa Szczypy. Pochodził z rodziny robotniczej. Ukończył gimnazjum w Sandomierzu (1911). Do 1914 pracował w aptekach. W 1913 przeszedł w austriackim Bełżcu podstawowe szkolenie wojskowe w Polskich Drużynach Strzeleckich.

W 1915 został zmobilizowany do armii rosyjskiej, z której zdezerterował i 16 sierpnia 1916 dołączył do 4 pułku piechoty Legionów Polskich.

Organizator i komendant puławskiej grupy Polskiej Organizacji Wojskowej, która działała pod przykrywką legalnie zarejestrowanej w 1917 organizacji Piechur. Aresztowany 14 maja 1918 po napadzie na skład broni w Puławach. Do 15 października 1918 więziony był na Zamku Lubelskim. 1 listopada 1918 otrzymał, a w dniu następnym zrealizował rozkaz rozbrojenia Niemców i Austriaków stacjonujących w Puławach i okolicach.

W składzie 35 pułku piechoty, w stopniu sierżanta, walczył na Ukrainie i Podlasiu.

Po wojnie wrócił do zawodu aptekarza. Od 1927 pracował puławskim samorządzie i miejscowej kasie oszczędnościowej. W 1935 wybrany został posłem na Sejm IV kadencji.

Zmobilizowany we wrześniu 1939, walczył w stopniu porucznika[1] w składzie 2 pułku Saperów Kaniowskich. Wzięty do niewoli, więziony był w Starobielsku. Zamordowany został w Charkowie.

Pośmiertnie awansowany do stopnia kapitana Wojska Polskiego. Awans ogłoszono 9 listopada 2007 w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów” [2].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Sławomir Pać, Niepodległość przyszła w Zaduszki..., Puławski Przegląd Powiatowy Nr 2/2006, Listopad 2006, ISSN 1896-5156, ss. 7-8.
  • Sławomir Pać, Władysław Szczypa, Puławski Przegląd Powiatowy Nr 2/2006, Listopad 2006, ISSN 1896-5156, ss. 13-14.

Literatura uzupełniającaEdytuj