Otwórz menu główne

Włodzimierz Zatorski

polska benedyktyn, 2005-2009 przeor Klasztoru Benedyktynów w Tyńcu

Włodzimierz Andrzej Zatorski OSB (ur. 27 czerwca 1953 w Czechowicach Dziedzicach)[1] – polski benedyktyn, w latach 2005–2009 przeor Klasztoru Benedyktynów w Tyńcu, twórca i wieloletni (1991–2007) dyrektor Wydawnictwa Benedyktynów TYNIEC, publicysta[2][3], autor książek o tematyce religijnej, więzień polityczny 1975-1976[1][4].

Włodzimierz Andrzej Zatorski
Data i miejsce urodzenia 27 czerwca 1953
Czechowice-Dziedzice, Polska
Przeor opactwa w Tyńcu
Okres sprawowania 2005–2009
Dyrektor Wydawnictwa Benedyktynów TYNIEC
Okres sprawowania 1991–2007
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja benedyktyni
Śluby zakonne 1981
Prezbiterat 1987
Odznaczenia
Krzyż Wolności i Solidarności

ŻyciorysEdytuj

Studia i więzienieEdytuj

Jest synem Andrzeja i Ludmiły, która w czasie II wojny światowej była na robotach przymusowych w Niemczech[1][4].

W czasie nauki w Liceum ogólnokształcącym jako jedyny z klasy nie wstąpił do Związku Młodzieży Socjalistycznej. Po maturze w 1972 r. rozpoczął studia na Politechnice Śląskiej w Gliwicach. Na początku 1973 r. zapisał się do Zrzeszenia Studentów Polskich specjalnie po to, by zaprotestować przeciw realizowanym w marcu tego roku „zjednoczeniu” ruchów studenckich, czyli połączeniu ZSP ze Związkiem Młodzieży Socjalistycznej oraz Związkiem Młodzieży Wiejskiej i utworzeniu Socjalistycznego Związku Studentów Polskich[4]. Był wówczas działaczem Duszpasterstwa Akademickiego przy parafii św. Michała Archanioła w Gliwicach[5][6][4]. Wtedy też nawiązał kontakty z protestantami, którzy organizowali nielegalny „przerzut” Biblii na teren ZSRR. W latach 1973–1974 uczestniczył dwa lub trzy razy w takich akcjach.

W 1974 r. w czasie pobytu w Wiedniu nawiązał kontakt z działaczami polskiej emigracji, od których mógł pozyskiwać bezpłatnie wydawnictwa emigracyjne, m.in. Instytutu Literackiego i paryskiej „Kultury”. Ponieważ wówczas, ze względu na dokładne rewizje osób powracających do Polski z Zachodu, nie było możliwe przewiezienie ich wprost do kraju, postanowił je sprowadzić okrężną drogą. W 1975 r. jego kolega ze studiów dostarczył te książki z Wiednia na Węgry, nad Balaton skąd Zatorski odebrał je i przewiózł do domu Jana Wacławka, ewangelika, studiującego wówczas teologię, obecnie biskupa kościoła luterańskiego w Czechach, który mieszkał w Czechosłowacji niedaleko granicy polskiej. Następnie Zatorski planował, że inny jego kolega Józef Dyrda, w czasie pobytu na tzw. przepustce do Czechosłowacji, weźmie te książki i pójdzie z nimi na turystyczny szlak wiodący wzdłuż granicy czechosłowacko-polskiej, skąd Zatorski ze strony polskiej miał je odebrać, a Dyrda miał wrócić do Polski normalną drogą przez przejście graniczne w Cieszynie. Niestety w czasie wyprawy rozpoznawczej terenu szlaku granicznego zmienili plan i poszli po te książki wprost przez „zieloną granicę”. W drodze powrotnej, gdy nieśli plecaki wypełnione polskimi wydawnictwami emigracyjnymi, m.in. dziełami gen. Władysława Andersa, Witolda Gombrowicza, Czesława Miłosza, Borisa Pasternaka, Aleksandra Sołżenicyna, zostali złapani przez milicję czechosłowacką[4]. Przekazani zostali stronie polskiej i 23 września 1975 r. zostali aresztowani pod zarzutem „nielegalnego przekroczenia granicy w dniu 23.09.1975 r. i próbą przewozu literatury bezdebitowej”. Następnie po kilkumiesięcznym śledztwie, 13 kwietnia 1976 r. Zatorski został (wraz z towarzyszem) skazany wyrokiem Sądu rejonowego w Cieszynie na sześć miesięcy pozbawienia wolności, z uzasadnieniem, że podjął tę próbę nielegalnego sprowadzenia tych książek na teren Polski: „w celu rozpowszechniania zawartych w nich treści podważających zasady ustroju socjalistycznego i szkalujących zwartość bloku państw socjalistycznych, mogących wyrządzić poważną szkodę interesom Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”. W areszcie spędził 6 miesięcy i 13 dni[1][4]. Równolegle Służba Bezpieczeństwa z Katowic prowadziła od 29 września 1975 r. do 10 maja 1976 r. Sprawę Operacyjnego Rozpracowania o kryptonimie „Przerzut”[1][4].

Po zwolnieniu z więzienia, w maju 1976 r. został wezwany na komisję dyscyplinarną Politechniki Śląskiej, która mimo, że miała polecenie od prorektora skreślenia go z listy studentów, jedynie zawiesiła go w prawach studenta na jeden rok[4]. Miał w tym czasie pracować jako robotnik w ramach „reedukacji socjalistycznej”. Po tej przerwie zdał zaległy egzamin i przeniósł się z Politechniki Śląskiej, na fizykę na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Życie w zakonieEdytuj

Zaraz po ukończeniu studiów, w maju 1980 roku wstąpił do Klasztoru Benedyktynów w Tyńcu. Rok później złożył pierwsze śluby[3], a już 17 listopada 1981 r. został zarejestrowany w „Kartotece księży katolickich” prowadzonej przez Biuro-C Ministerstwa Spraw Wewnętrznych PRL[1]. W 1987 r. przyjął święcenia kapłańskie[3].

8 maja 1991 r. założył przy opactwie w Tyńcu wydawnictwo Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, którym kierował do 2007 r. W latach 2005–2009 był przeorem Klasztoru Benedyktynów w Tyńcu, a w latach 2002–2009 prefektem oblatów świeckich przy tym opactwie[3]. Przez rok w 2011 r. przebywał w pustelni na Mazurach oraz w klasztorze benedyktyńskim Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny na wzgórzu Syjon w Jerozolimie[3][7].

TwórczośćEdytuj

Jest autorem książek m.in. o tematyce duchowej, a także 6 tomów rozważań Pisma Świętego na każdy dzień roku, w których „intencją autora jest, aby w oparciu o codzienne rozważania czytań biblijnych, spróbować przemienić swoje życie – stanąć do walki o własne nawrócenie. Wskazówki ojca Zatorskiego zawsze odnoszą się do współczesności i do obecnej kondycji człowieka”[8]:

  1. Acedia – duchowa depresja: wybór tekstów. Kraków: Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, 2008. ​ISBN 978-83-7354-228-0​.
  2. Acedia dziś. Kraków: Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, 2010. ​ISBN 978-83-7354-327-0​.
  3. Boże miłosierdzie. Kraków: Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, 2011. ​ISBN 978-83-7354-364-5​.
  4. Chrystus centrum życia: wybór tekstów z tradycji monastycznej. Kraków: Tyniec, 2002. ​ISBN 83-7354-008-3​.
  5. Dar sumienia. Kraków: Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, 2006. ​ISBN 83-7354-043-1​.
  6. Droga człowieka. Kraków: Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, 2006. ​ISBN 83-7354-165-9​.
  7. Dziesięciokrąg: dziesięć kręgów benedyktyńskiej duchowości. Kraków: Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, 2009. ​ISBN 978-83-7354-282-2​; wyd. 2 – Kraków: Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, 2011. ​ISBN 978-83-7354-385-0​.
  8. Kiedy mówimy „Ojcze nasz...”. Kraków: Tyniec, 1999. ​ISBN 83-87525-26-X​; wyd. 2 posz. (Seria „Modlitwa Kościoła”; 7), Kraków: Tyniec, Wydawnictwo Benedyktynów, 2005. ​ISBN 83-7354-130-6​; wyd. nowe – Kraków: „Tyniec” Wydawnictwo Benedyktynów, 2012. ​ISBN 978-83-7354-406-2​.
  9. Kto pragnie szczęścia?. (Seria „Z Tradycji Mniszej”; 45). Kraków: Tyniec, Wydawnictwo Benedyktynów, 2008. ​ISBN 978-83-7354-269-3​.
  10. Ład i pokój. Kraków: Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, 2011. ​ISBN 978-83-7354-403-1​.
  11. Milczeć, aby usłyszeć. (Seria „Z Tradycji Mniszej”; 40). Kraków: Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, 2007. ​ISBN 978-83-7354-216-7​.
  12. Od bogów pogańskich do Boga żywego (z profesor Anną Świderkówną rozmawia Włodzimierz Zatorski). Kraków: Tyniec, 2004. ​ISBN 83-7354-117-9​; wyd. 2 zm. (Seria „Dialogi”). Kraków: Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, 2007. ​ISBN 978-83-7354-224-2​.
  13. Osiem duchów zła. Kraków: Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, 2012. ​ISBN 978-83-7354-414-7​.
  14. Otworzyć serce (Seria „Z Tradycji Mniszej”; 35). Kraków: Tyniec, Wydawnictwo Benedyktynów, 2005. ​ISBN 83-7354-139-X​.
  15. Podstawy duchowości lidera, czyli Charyzmat przywództwa według Reguły św. Benedykta. Kraków: Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, 2010. ​ISBN 978-83-7354-348-5​.
  16. Pokora (Seria „Z Tradycji Mniszej”; 43). Kraków: Tyniec, Wydawnictwo Benedyktynów, 2008. ​ISBN 978-83-7354-266-2​.
  17. Przebaczenie. Kraków: Spes, 1997. ​ISBN 83-87186-11-2​; Wyd. 3 popr. i rozsz. – Kraków: Tyniec, 2001. ​ISBN 83-87525-83-9​; wyd. 4 – Kraków: Tyniec, 2004. ​ISBN 83-7354-073-3​; wyd.6 – Kraków: Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, 2011. ​ISBN 978-83-7354-387-4​.
  18. Przewodniczka wiary. Kraków: Tyniec, 2001. ​ISBN 83-87525-71-5​; wyd. 2 – Kraków: Tyniec, 2003. ​ISBN 83-7354-068-7​.
  19. Psalmy – szkoła mądrości. Kraków: Tyniec, 1998 [i.e. 2000]. ​ISBN 83-87525-50-2​; Wyd. 2 popr. i rozsz. (Seria „Modlitwa Kościoła”. 5). Kraków: Tyniec, 2003. ​ISBN 83-7354-046-6​; wyd. 3 – Kraków: Tyniec, 2005. ​ISBN 83-7354-132-2​.
  20. Rozważania liturgiczne na każdy dzień. T. 1, Adwent i okres Bożego Narodzenia. Kraków: Tyniec, Wydawnictwo Benedyktynów, 2009. ​ISBN 978-83-7354-311-9​.
  21. Rozważania liturgiczne na każdy dzień. T. 2a, Wielki Post. Kraków: Tyniec, Wydawnictwo Benedyktynów, 2010. ​ISBN 978-83-7354-317-1​.
  22. Rozważania liturgiczne na każdy dzień. T. 2b, Okres Wielkanocny. Kraków: Tyniec, Wydawnictwo Benedyktynów, 2010. ​ISBN 978-83-7354-368-3​.
  23. Rozważania liturgiczne na każdy dzień. T. 3, Okres zwykły 1–11 tydzień. Kraków: Tyniec, Wydawnictwo Benedyktynów, [2010]. ​ISBN 978-83-7354-360-7​.
  24. Rozważania liturgiczne na każdy dzień. T. 4, Okres zwykły 12–23 tydzień. Kraków: Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, 2010. ​ISBN 978-83-7354-340-9​.
  25. Rozważania liturgiczne na każdy dzień. T. 5, Okres zwykły 24–34 tydzień. Kraków: Tyniec, Wydawnictwo Benedyktynów, 2012. ​ISBN 978-83-7354-351-5​.
  26. Usłyszeć słowo Boże: praktyka „Lectio divina” (Seria „Czytając Pismo Święte”; 13) Kraków: „Tyniec”, 1999. ​ISBN 83-87525-33-2​; wyd. 2 Kraków: Tyniec, 2003. ​ISBN 83-7354-060-1​.
  27. Wyzwania religijne współczesnego świata a odpowiedź benedyktyńska: 2. Krajowy Zjazd Oblatów Benedyktyńskich Krajowy Zjazd Oblatów Benedyktyńskich 2008; Tyniec (redakcja). Kraków: Tyniec, Wydawnictwo Benedyktynów, 2009. ​ISBN 978-83-7354-287-7​.
  28. Z mądrości św. Benedykta (wybór i wstęp). Kraków: Tyniec, Wydawnictwo Benedyktynów, 2007. ​ISBN 978-83-7354-207-5​.

OdznaczenieEdytuj

W 2012 r. postanowieniem prezydenta Bronisława Komorowskiego – na wniosek Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – uhonorowany został Krzyżem Wolności i Solidarności, którym udekorował go prezes IPN Łukasz Kamiński 13 grudnia 2012 r. w Warszawie w czasie uroczystości z okazji 31. rocznicy wprowadzenia stanu wojennego[4][5][9][10].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Dane osoby z katalogu osób rozpracowywanych przez organy bezpieczeństwa PRL: Włodzimierz Zatorski. Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej, ipn.gov.pl. [dostęp 2013-01-13].
  2. O. Włodzimierz Zatorski OSB. [dostęp 2013-01-13].
  3. a b c d e Zarządzanie a duchowość – seminarium. benedyktyni.eu. [dostęp 2013-01-13].
  4. a b c d e f g h i Agnieszka Jabłońska: 'Krzyż Wolności i Solidarności dla O. Włodzimierza Zatorskiego OSB. Życie zakonne, 14 grudnia 2012. [dostęp 2013-01-13].
  5. a b „Nagrodą jest wolna Polska”. Wnioskował IPN, odznaczał prezydent. tvn24.pl, 13 grudnia 2012. [dostęp 2013-01-13].
  6. Krzyż Wolności i Solidarności dla działaczy opozycji. rp.pl, 13 grudnia 2012. [dostęp 2013-01-13].
  7. 'Mam dość, wyjeżdżam do pustelni!. onet.pl, 4 stycznia 2012. [dostęp 2013-01-13].
  8. Włodzimierz Zatorski OSB. Zestaw: Rozważania liturgiczne na każdy dzień – 6 tomów. tyniec.com, 4 stycznia 2012. [dostęp 2013-01-13].
  9. Odznaczenia państwowe dla zasłużonych działaczy opozycji demokratycznej. ipn.gov.pl, 13 grudnia 2012. [dostęp 2013-01-13].
  10. Krzyż Wolności i Solidarności dla O. Włodzimierza Zatorskiego. benedyktyni.pl. [dostęp 2013-01-13].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj