Werres (łac. Caius Verres) (ok. 115–43 p.n.e.) – rzymski namiestnik prowincji Sycylia w latach 73–71 p.n.e., znany ze złych rządów i procesu o popełnione nadużycia finansowe, który ujawnił rozmiary korupcji w prowincjach rzymskich w późnej republice.

Werres
Caius Verres
Data urodzenia ok. 115 p.n.e.
Data śmierci 43 p.n.e.
Zawód, zajęcie kwestor, pretor, namiestnik prowincji

ŻyciorysEdytuj

Encyclopædia Britannica podaje, że Werres urodził się ok. roku 115 p.n.e., natomiast Encyklopedia PWN, że data jego urodzenia nie jest znana[1]. Był synem senatora rzymskiego[2][a].

Został kwestorem konsula Gnejusza Karbo[2], w Galii Przedalpejskiej[3]. Podczas wojny domowej w 83 roku p.n.e. zdefraudował fundusze wojskowe i wsparł Sullę (138–78 p.n.e.)[2]. W 80 roku p.n.e. był legatem w sztabie Gnejusza Korneliusza Dolabelli w Cylicji[2]. Wspólnie plądrowali prowincję Dolabelli i obszary Azji[4], aż Dolabella został skazany w 78 roku p.n.e. w Rzymie dzięki zeznaniom Werresa[2].

W 74 roku p.n.e. Werres dzięki hojnym łapówkom zapewnił sobie stanowisko pretora (praetor urbanus), które wykorzystywał dla własnych korzyści[2].

Osobny artykuł: Cyceron.

W latach 73–71 p.n.e. Werres pełnił funkcję namiestnika prowincji Sycylia[1]. Wymuszał łapówki, stosował rekwizycje zboża, grabił dzieła sztuki i dokonywał arbitralnych wyroków[2]. Po powrocie do Rzymu w roku 70 p.n.e., na prośbę Sycylijczyków, wytoczono mu proces, w którym oskarżycielem był Cyceron (106–43 p.n.e.)[2]. Obrony Werresa podjął się Hortensjusz (114–50 p.n.e.)[2]. Wystarczyła jedna krótka mowa Cycerona i zeznania świadków, by Hortensjusz przekonał Werresa, by ten udał się dobrowolnie na wygnanie – w zamian Cyceron przystał na niskie odszkodowanie dla Sycylijczyków[2]. Werres uszedł do Marsylii[2]. Jego proces ujawnił rozmiary korupcji w prowincjach rzymskich w późnej republice[2].

Werres został stracony w 43 roku p.n.e. podczas proskrypcji[3]Marek Antoniusz (83–30 p.n.e.) miał pożądać dzieł sztuki, które Werres zrabował, gdy był namiestnikiem Sycylii[2].

UwagiEdytuj

  1. Werres mógł być synem jednego z nowych senatorów Sulli (138–78 p.n.e.), zob. Hornblower, Spawforth i Eidinow 2012 ↓, s. 1542.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj