Wzmacniacz mocy
Wzmacniacz mocy – wzmacniacz, który dostarcza do obciążenia wymaganą moc wyjściową.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4e/Eisenlose_Endstufe.png/220px-Eisenlose_Endstufe.png)
W przypadku zastosowania w elektroakustyce, wejściowy sygnał analogowy jest zazwyczaj wzmacniany najpierw w przedwzmacniaczu, natomiast wzmacniacz mocy jest końcowym stopniem toru wzmacniającego i podłączony jest do zestawu głośnikowego.
Do podstawowych parametrów wzmacniacza mocy zalicza się:
- wzmocnienie mocy określane jako stosunek mocy wydzielanej w obciążeniu do mocy sygnału wejściowego;
- moc wyjściową mierzoną w watach (W);
- współczynnik sprawności energetycznej – definiowany jako stosunek mocy wydzielonej w obciążeniu do mocy pobieranej z zasilacza (%);
- współczynnik zniekształceń nieliniowych – który jest miarą zniekształceń sygnału wyjściowego wnoszonych przez wzmacniacz (%);
- pasmo przenoszonych częstotliwości kHz;
Ze względu na zakres częstotliwości wzmacnianych sygnałów wzmacniacze mocy można podzielić na:
- wzmacniacze mocy małej częstotliwości (m.cz.) używane do wzmacniania sygnałów pasma akustycznego – wzmacniacze elektroakustyczne;
- wzmacniacze mocy wielkiej częstotliwości (w.cz.) używane do wzmacniania sygnałów pasma radiowego w nadajnikach radiowych;
- wzmacniacze mocy bardzo wielkiej częstotliwości (b.w.cz.) – wzmacniacze mikrofalowe.
We wzmacniaczu wyróżnia się dwa podstawowe obwody elektroniczne:
- obwód zasilania, który stwarza warunki do wzmacniania sygnału,
- obwód sygnału, który jest związany z przenoszeniem sygnału przez wzmacniacz.
Dla wzmacnianego sygnału obwód wzmacniacza stanowi czwórnik, w którym do wejścia dołączono źródło sygnału o impedancji a do wyjścia dołączono obciążenie
Pomiędzy wielkościami wejścia i wyjścia istnieją zależności:
gdzie:
- – współczynnik wzmocnienia napięciowego,
- – współczynnik wzmocnienia prądowego,
- – współczynnik wzmocnienia mocy.
Biorąc pod uwagę punkt pracy elektronicznego elementu czynnego oraz poziom sygnału sterującego wyróżnia się tzw. klasy pracy wzmacniacza mocy:
- – gdy elementem jest lampa elektronowa A1, A2 z prądem siatki lub tranzystor pracujący w klasie A
- – gdy elementem jest lampa elektronowa AB1, AB2 z prądem siatki lub tranzystor pracujący w klasie B[1]
- – gdy tranzystor/lampa przewodzi prąd tylko przez połowę okresu sygnału sterującego,
- – gdy tranzystor/lampa przewodzi prąd przez czas krótszy niż pół okresu sygnału sterującego[2].
- UWAGA
- W literaturze występują również określenia „wzmacniacz klasy D” i „wzmacniacz klasy T” odnoszące się do wzmacniaczy mocy zbudowanych w oparciu o wzmacniacz impulsowy.
Przypisy
edytuj- ↑ Józef. Boksa , Analogowe układy elektroniczne, Wydawnictwo BTC, [cop. 2007], ISBN 978-83-60233-17-7, OCLC 169848568 [dostęp 2019-05-15] .
- ↑ Konstanty Gawrylczyk: Wzmacniacze szerokopasmowe, selektywne i mocy. Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie. s. 26. [dostęp 2013-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-11)].
Bibliografia
edytuj- Bernard Buśko, Vademecum zastosowania elektroniki, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, wydanie III uzupełnione, Warszawa 1972.