Otwórz menu główne

Zenon Brzewski (ur. 3 czerwca 1923 w Ulanowie, zm. 9 lutego 1993 w Warszawie)[1] – polski skrzypek.

Uczęszczał do Gimnazjum im. Nowodworskiego w Krakowie. Rozpoczął studia muzyczne w Konserwatorium w Krakowie. Podczas II wojny światowej walczył w oddziałach partyzanckich „Ponurego" i „Nurta". Po wojnie uczęszczał do Liceum Humanistycznego św. Jacka w Krakowie. Po przeniesieniu do Warszawy rozpoczął studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie u prof. Ireny Dubiskiej, które ukończył w roku 1950. Doskonalił swoje umiejętności w latach 1960-1963 na studiach podyplomowych u Maxa Rostala w Bernie, Wolfganga Schneiderhana w Lucernie i André Gertlera w Brukseli.

Wspólnie z Ireną Dubiską, W. Tomaszewskim i Kazimierzem Wiłkomirskim założył kwartet smyczkowy. W roku 1958 wraz ze Stefanem Sutkowskim i Juliuszem Borzymem założył zespół muzyki dawnej Musicae Antiquae Collegium Varsoviense.

Od roku 1965 był docentem w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, w latach 1972-1975 prorektorem tej Uczelni. Od roku 1983 był profesorem Akademii Muzycznej w Warszawie. Był założycielem oraz w latach 1975-1992 kierownikiem artystycznym i naukowym Międzynarodowych Kursów Muzycznych w Łańcucie.

Prowadził klasę skrzypiec w Akademii Muzycznej w Warszawie oraz w Akademii Muzycznej w Łodzi. Współzałożył filię warszawskiej Akademii Muzycznej w Białymstoku.

Zasiadał w jury konkursów ogólnopolskich oraz międzynarodowych, m.in. Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu.

Jego imię nosi Ogólnokształcąca Szkoła Muzyczna II st. im. Zenona Brzewskiego w Warszawie.

PrzypisyEdytuj

  1. Zenon Brzewski (pol.). cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2017-12-29].

BibliografiaEdytuj