Żelazicyjanek potasu

związek chemiczny

Żelazicyjanek potasu (nazwa systematyczna: heksacyjanożelazian(III) potasu), K3[Fe(CN)6] – nieorganiczny związek chemiczny, sól kompleksowa potasu. Najczęściej spotykany żelazicyjanek.

Żelazicyjanek potasu
anion heksacyjanożelazianowy(III)

kryształy heksacyjanożelazianu(III) potasu
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

K3[Fe(CN)6]

Masa molowa

329,24 g/mol

Wygląd

czerwone kryształy[1]

Identyfikacja
Numer CAS

13746-66-2

PubChem

26250

Podobne związki
Inne aniony

żelazocyjanek potasu

Podobne związki

błękit pruski

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Jest to krystaliczne ciało stałe koloru ciemnoczerwonego. Nie ma zapachu. Przy dłuższym kontakcie ze skórą i błonami śluzowymi, możliwe wystąpienie podrażnień. Ze względu na dużą trwałość kompleksu Fe(CN)6 jest nietoksyczny.

K3[Fe(CN)6] tworzy jednoskośne, dobrze wykształcone, pryzmatyczne kryształy. W środowisku alkalicznym jest silnym utleniaczem. W roztworach wodnych ulega powolnemu rozkładowi. Pod wpływem mocnych kwasów rozkłada się po ogrzaniu z wydzieleniem cyjanowodoru.

Powstaje przez utlenianie żelazocyjanku potasu, np. za pomocą chloru:

2K4[Fe(CN)6] + Cl2 → 2K3[Fe(CN)6] + 2KCl

ZastosowanieEdytuj

W XIX wieku był jedną z kilku substancji chemicznych (błękit pruski, kwas galusowy) używanych do uwidocznienia wyblakłego tekstu starych – głównie średniowiecznych – rękopisów oraz palimpsestów[2]. Obróbce takiej został poddany w latach 18341835 Kodeks Efrema, co ułatwiło odczytanie kodeksu przez Tischendorfa. Efektem ubocznym obróbki było przebarwienie pergaminu z zielono-niebieskiego na czarno-brunatny.

Wykorzystywany w różny sposób w technikach fotograficznych:

Żelazicyjanek potasu z jonami Fe2+ tworzy nierozpuszczalny błękit Turnbulla. Reakcja ta stosowana jest w chemii analitycznej.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj