Anna Branicka

Ten artykuł dotyczy Anny Branickiej, żony Sebastiana Lubomirskiego. Zobacz też: Anna Branicka, żona Tadeusza Wolskiego.

Anna z Branickich Lubomirska z Ruszczy (ur. 1562 w Krakowie, zm. 9 stycznia 1639 w Wiśniczu[1],) – polska szlachcianka, posiadaczka starostwa dobczyckiego w 1585 roku[2].

Anna Branicka
Ilustracja
Herb
Gryf
Rodzina Braniccy herbu Gryf
Data i miejsce urodzenia 1562
Kraków
Data i miejsce śmierci 9 stycznia 1639
Wiśnicz
Ojciec Grzegorz Branicki
Matka Katarzyna Kotwicz
Mąż

Sebastian Lubomirski

Dzieci

Stanisław Lubomirski
Joachim Lubomirski
Katarzyna Lubomirska
Zofia Lubomirska
Barbara Lubomirska
Krystyna Lubomirska
Anna Lubomirska
Eleonora Lubomirska

ŻyciorysEdytuj

Była córką Grzegorza Branickiego i Katarzyny z Kotwiczów z Gawłowa herbu Kotwicz (zm. 1588 r.). W 1581 poślubiła Sebastiana Lubomirskiego. Z tego małżeństwa na świat przyszło ośmioro dzieci: synowie Stanisław Lubomirski wojewoda krakowski, i Joachim (1588-1610) starosta dobczycki, najstarsza córka Katarzyna Lubomirska (1582-1611) została wydana za mąż za Janusza Ostrogskiego, Anna została zakonnica w klasztorze benedyktynek w Staniatkach, Zofia poślubiła Mikołaja Oleśnickiego, Barbara wyszła za mąż za Jana Zebrzydowskiego a Krystyna została żoną Stanisława Koniecpolskiego hetmana wielkiego koronnego. Po śmierci męża Anna mieszkała w Dobczycach i w Wiśniczu zajmując się wychowaniem dzieci i działalnością dobroczynną[3]

Anna Branicka w latach 1623-1634 za sumę 65 tysięcy złotych była fundatorką klasztoru dominikanek na Gródku w Krakowie wraz z kościoła pod wezwaniem Matki Boskiej Śnieżnej[4]. Wspierała finansowo Dominikanów w Bochni i Karmelitów Bosych w Wiśniczu. Zmarła na zamku w Wiśniczu została pochowana obok męża w rodzinnej kaplicy grobowej, której była współfundatorką w latach 1605-1610 w kościele Dominikanów w Krakowie. W kaplicy tej znajduje się jeden z zachowanych portretów Anny, drugi przechowują siostry Dominikanki[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Anna Branicka z Branic i Ruszczy h. Gryf (M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego), sejm-wielki.pl [dostęp 2017-11-21].
  2. w tym roku wraz z Sebastianem Lubomirskim uzyskała dożywocie na starostwo dobczyckie, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 67.
  3. Polski Słownik Biograficzny t.XVIII wyd.1973 str.40
  4. Kościół Matki Boskiej Śnieżnej, Dominikanek, Na Gródku. W: Encyklopedia Krakowa. Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 458. ISBN 83-01-13325-2.
  5. Lidia Kozioł „Kościół św. Trójcy i klasztor OO Dominikanów” str. 12 ​ISBN 83-86575-33-6