Otwórz menu główne

ŻyciorysEdytuj

Młodość w mieście CeljuEdytuj

W 1394, po śmierci ojca i powtórnym zamążpójściu i wyjeździe matki do Teck, trafiła pod opiekę swego stryja, hrabiego Hermana II Cylejskiego[2]. Prawdopodobnie pod koniec 1400 do Celja na terenie dzisiejszej Słowenii przybyło poselstwo polskie, w skład którego wchodzili: kasztelan śremski Jan z Obichowa, Hinczka z Rogowa i Jan z Ostrowca. Przybyli oni z rozkazu króla polskiego Władysława II Jagiełły w celu zawarcia z hrabią Celja Hermanem wstępnego układu małżeńskiego Władysława i Anny. Według tradycji już umierająca Jadwiga Andegaweńska wyraziła rzekomo życzenie, aby Anna została jej następczynią na tronie polskim[2]. 23 kwietnia 1401 papież Bonifacy IX udzielił dyspensy przyszłym małżonkom, bowiem Anna była w trzecim stopniu spokrewniona z pierwszą żoną Jagiełły, Jadwigą.

Małżeństwo z Władysławem JagiełłąEdytuj

16 lipca 1401 Anna przybyła do Krakowa, jednak ślub został odłożony na czas ośmiu miesięcy. 29 stycznia 1402 w katedrze krakowskiej Anna Cylejska została drugą żoną Władysława Jagiełły. 25 lutego 1403 w tej samej katedrze Anna została koronowana na królową Polski.

Dzięki małżeństwu z Anną, król Polski wzmacniał w ten sposób swoje stanowisko w Koronie, żeniąc się z Piastówną po kądzieli. Królowa często towarzyszyła mężowi w licznych podróżach. W 1405 zaprosiła na Wawel swego kuzyna Hermana von Cilli, zaś w 1410 stryja, który był posłem króla niemieckiego Zygmunta Luksemburskiego. W 1412 wraz z mężem zorganizowała wesele księżnej mazowieckiej Cymbarki i księcia austriackiego Ernesta Żelaznego. W latach 1413–1414 przebywała na Litwie w związku z misją chrystianizacyjną na Żmudzi[3].

Plotki na temat AnnyEdytuj

W okresie małżeństwa z Jagiełłą kilkukrotnie posądzano Annę o niewierność mężowi[3]. W 1407 starosta krakowski Klemens z Moskorzewa oskarżył królową o romans z Jakubem z Kobylan i Mikołajem Chrząstowskim, polskimi rycerzami. Oskarżania te zostały uznane za niesłuszne, a arcybiskup gnieźnieński Mikołaj Kurowski oczyścił Annę z zarzutów. Rok później królowa została oskarżona o cudzołóstwo z Janem Tęczyńskim, zaś w 1411 z jej niedawnym obrońcą Mikołajem Kurowskim.

Śmierć i pochówekEdytuj

Pod koniec 1415 Anna zachorowała i 20 lub 21 marca 1416 zmarła w Krakowie. Została pochowana w katedrze na Wawelu w pobliżu ołtarza Świętej Doroty. Z małżeństwa Anny i Władysława pochodziła urodzona 8 kwietnia 1408[4] córka Jadwiga.

PrzypisyEdytuj

  1. Z. Wdowiszewski, Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Kraków 2005, s. 67–68 (pierwodruk: 1968); J. Tęgowski, Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań–Wrocław 1999, s. 128. W Polskim Słowniku Biograficznym błędnie: 21 maja, zob. K. Pieradzka, Anna Cylejska, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 1, Kraków 1935, s. 121 (niesprostowane).
  2. a b M. Spórna, P. Wierzbicki, Słownik władców Polski i pretendentów do tronu polskiego, Kraków 2003, s. 23.
  3. a b M. Spórna, P. Wierzbicki, Słownik władców Polski i pretendentów do tronu polskiego, Kraków 2003, s. 24.
  4. Wdowiszewski Z., Genealogia Jagiellonów..., s. 81

BibliografiaEdytuj

Literatura uzupełniającaEdytuj