Otwórz menu główne

Długopole Górne

wieś w województwie dolnośląskim

Długopole Górne[3] (niem. Oberlangenau[4]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Międzylesie.

Długopole Górne
Dwór empirowy w Długopolu Górnym
Dwór empirowy w Długopolu Górnym
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Międzylesie
Wysokość 360-390[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 762[2]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-520
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0853688
Położenie na mapie gminy Międzylesie
Mapa lokalizacyjna gminy Międzylesie
Długopole Górne
Długopole Górne
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Długopole Górne
Długopole Górne
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Długopole Górne
Długopole Górne
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Długopole Górne
Długopole Górne
Ziemia50°13′27″N 16°38′32″E/50,224167 16,642222

Spis treści

PołożenieEdytuj

Długopole Górne to luźno zabudowana wieś łańcuchowa o długości około 3 km, leżąca nad Nysą Kłodzką, w Obniżeniu Bystrzycy Kłodzkiej, pomiędzy Długopolem-Zdrój na północy i Domaszkowem na południu, na wysokości około 360-390 m n.p.m.[1]

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

HistoriaEdytuj

Osadnictwo w rejonie Długopola Górnego sięga przełomu X i XI wieku o czym świadczy istniejące tu do dzisiaj grodzisko[5]. Jest to jedyne znane grodzisko wczesnośredniowieczne w Kotlinie Kłodzkiej[6]. We wczesnym średniowieczu istniała tu parafia, jedna z najstarszych na ziemi kłodzkiej[5]. Jako oddzielna wieś Długopole Górne było wzmiankowane po raz pierwszy w roku 1346 w związku z przekazaniem tutejszego sołectwa Glubosom z Zamku Szczerba[5]. Położenie wsi przy głównym szlaku handlowym zaowocowało jej szybkim rozwojem[5]. W 1840 roku w miejscowości było 119 budynków, w tym: kościół, szkoła katolicka, 2 młyny wodne, olejarnia, tartak, bielnik i 32 warsztaty tkackie[1].

ZabytkiEdytuj

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[7]:

  • kościół parafialny pw. śś. Piotra i Pawła z 1595 roku, przebudowany w stylu barokowym w XVIII wieku[5]
  • kaplica cmentarna przy kościele, z XVIII wieku
  • dwór empirowy, dom nr 70, z XIX wieku,
  • dwór barokowy, dom nr 165, z pierwszej połowy XVIII wieku, przebudowany na początku XIX wieku,
  • chałupa, nr 41, z początku XIX wieku.

Inne zabytki[1]:

  • szkoła z 1882 roku, przebudowana w drugiej połowie XIX wieku,
  • liczne domy mieszkalne i gospodarcze z XIX i XX wieku.

Osoby związane z Długopolem GórnymEdytuj

  • Paul Hoecker - niemiecki malarz, mieszkał w Długopolu Górnym od 1901 roku aż do śmierci w 1910 roku[1].

GaleriaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 15: Kotlina Kłodzka i Rów Górnej Nysy. Wrocław: I-BiS, 1993, s. 98-103. ISBN 83-85773-06-1.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
  4. M. Choroś, Ł. Jarczak, Słownik nazw miejscowych Dolnego Śląska, Opole 1995, s. 33.
  5. a b c d e Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2010, s. 314, 315. ISBN 978-83-89188-95-3.
  6. zgrit.uni.wroc.pl: Turystyka kulturowa na Dolnym Śląsku - wybrane aspekty. Tom II. [dostęp 26 października 2014]., str. 29
  7. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 76. [dostęp 5 sierpnia 2012].

BibliografiaEdytuj