Otwórz menu główne

Enalapryl

związek chemiczny

Enalapryl (łac. Enalaprilum) – organiczny związek chemiczny, lek należący do grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny wykazujący działanie hipotensyjne. Jest stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, a także w innych schorzeniach układu sercowo-naczyniowego.

Enalapryl
Enalapryl Enalaprylat
Enalapryl Enalaprylat
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C20H28N2O5
Masa molowa 376,45 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 75847-73-3
76095-16-4 (maleinian)
PubChem 5362032[1]
DrugBank DB00584[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC C09 AA02
C09 BA02
C09 BB02
C09 BB06
Stosowanie w ciąży kategoria D

Mechanizm działaniaEdytuj

Enalapryl jest prolekiem. Pod wpływem esteraz jest metabolizowany w organizmie do aktywnej formy – enalaprylatu. Blokuje powstawanie angiotensyny II (i w efekcie aldosteronu), powodując zmniejszenie oporu obwodowego (zmniejsza obciążenie wstępne i następcze) i zwiększenie pojemności minutowej serca. Poprawia czynność skurczową i rozkurczową komór, hamuje niekorzystną przebudowę strukturalną w obrębie serca (remodeling), zwiększa komfort życia u pacjentów z niewydolnością serca. Zwiększa przepływ nerkowy, hamuje postęp przewlekłej niewydolności nerek. Poprzez zwiększenie syntezy bradykininy i prostacykliny powoduje pośrednie rozszerzenie naczyń.

WskazaniaEdytuj

Lek stosuje się w terapii nadciśnienia tętniczego (zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym), niewydolności serca, choroby niedokrwiennej serca (zwłaszcza u pacjentów z dysfunkcją lewej komory serca), cukrzycowej chorobie nerek.

PrzeciwwskazaniaEdytuj

Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania enalaprylu jest obustronne zwężenie tętnic nerkowych (lub pojedynczej tętnicy przy obecności tylko jednej nerki), ciąża, stwierdzona nadwrażliwość na lek.

Działanie niepożądaneEdytuj

PreparatyEdytuj

Preparaty prosteEdytuj

Preparaty złożoneEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Indeks leków Medycyny Praktycznej 2007. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2007, s. 209-210. ISBN 978-83-7430-110-7.