Otwórz menu główne

Jørgen Graabak (ur. 26 kwietnia 1991 w Melhus[1]) – norweski narciarz klasyczny, specjalista kombinacji norweskiej, trzykrotny medalista olimpijski, czterokrotny medalista mistrzostw świata i wicemistrz świata juniorów.

Jørgen Graabak
Jørgen Graabak
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1991
Melhus, Norwegia
Klub Byåsen IL
Debiut w PŚ 8.01 2011, Schonach (51. - Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 10.12 2011, Ramsau
(28. - Gundersen)
Pierwsze podium w PŚ 18.12 2011, Seefeld
(3. - Gundersen)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
Złoto Soczi 2014 Gundersen HS140
Złoto Soczi 2014 Drużynowo
Srebro Pjongczang 2018 Drużynowo
Mistrzostwa świata
Złoto Seefeld in Tirol 2019 Sztafeta
Srebro Val di Fiemme 2013 Sztafeta
Srebro Falun 2015 Sztafeta 4x5 km
Srebro Lahti 2017 Sztafeta 4x5 km
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro Hinterzarten 2010 Drużynowo
Puchar Kontynentalny
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2010/2011

Spis treści

KarieraEdytuj

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Jørgen Graabak pojawił się w lutym 2009 roku, kiedy wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Štrbskim Plesie. Zajął tam 20 miejsce w sprincie. Miesiąc później po raz pierwszy pojawił się w zawodach Pucharu Kontynentalnego, zajmując 32. miejsce w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena w Høydalsmo. W sezonie 2008/2009 pojawił się jeszcze raz ponownie nie zdobywając punktów i nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. Na mistrzostwach świata juniorów w Hinterzarten w 2010 roku wraz z kolegami z reprezentacji wywalczył srebrny medal w zawodach drużynowych. Indywidualnie uplasował się na dziesiątej pozycji w Gundersenie.

W dziesięciu startach sezonu 2010/2011 Pucharu Kontynentalnego za każdym razem plasował się w czołowej dziesiątce. Czterokrotnie stawał na podium, ale ani razu nie zwyciężył. W klasyfikacji generalnej pozwoliło mu to zająć trzecie miejsce. W międzyczasie, 8 stycznia 2011 roku w Schonach zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 51. miejsce w Gundersenie. W sezonie 2010/2011 Pucharu Świata wystartował jeszcze dwukrotnie, ale punktów nie zdobył. W styczniu 2011 roku wystąpił także na mistrzostwach świata juniorów w Otepää, gdzie był piąty w Gundersenie oraz ósmy w sprincie.

Pierwsze punkty Pucharu Świta zdobył na początku sezonu 2011/2012, 10 grudnia 2011 roku w Ramsau, zajmując 28. miejsce w Gundersenie. Niedługo potem, 18 grudnia 2011 roku w Seefeld po raz pierwszy stanął na podium po tym, jak był trzeci w Gundersenie. W pozostałej części cyklu jeszcze pięciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, w tym 15 stycznia 2012 roku w Chaux-Neuve zajął drugie miejsce, ulegając tylko Włochowi Alessandro Pittinowi. W klasyfikacji generalnej zajął 16. miejsce. Pierwsze pucharowe zwycięstwo odniósł 1 lutego 2015 roku w Val di Fiemme, wygrywając na dużej skoczni. W pozostałych startach sezonu 2014/2015 jeszcze jeden raz stanął na podium, dwa dni wcześniej był trzeci na tej samej skoczni. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2015/2016, kiedy pięciokrotnie plasował się w czołowej trójce, odnosząc przy tym dwa zwycięstwa: 9 lutego w Trondheim i 6 marca 2016 roku w Schonach. W klasyfikacji generalnej zajął czwarte miejsce. Kolejne zwycięstwo, jedyne w sezonie, odniósł 12 stycznia 2018 roku w Val di Fiemme. W sezonie 2017/2018 jeszcze dwukrotnie stawał na podium, ostatecznie zajmując piąte miejsce w klasyfikacji generalnej.

Pierwszy medal wśród seniorów zdobył w 2013 roku, wspólnie z kolegami z reprezentacji zajmując drugie miejsce w sztafecie na mistrzostwach świata w Val di Fiemme. Wynik ten Norwegowie z Graabakiem w składzie powtórzyli podczas mistrzostw świata w Falun w 2015 roku oraz rozgrywanych dwa lata później mistrzostw świata w Lahti. Indywidualnie najbliżej podium był w 2015 roku, kiedy na normalnej skoczni zajął ósme miejsce.

W lutym 2014 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi, gdzie w konkursie indywidualnym na dużej skoczni wywalczył złoty medal. W zawodach tych wyprzedził bezpośrednio swego rodaka Magnusa Moana i Niemca Fabiana Rießle. Trzy dni później wspólnie z Moanem, Magnusem Krogiem i Håvardem Klemetsenem zajął też pierwsze miejsce w zawodach drużynowych. Podczas igrzysk olimpijskich w Pjongczangu w 2018 roku wspólnie z Espenem Andersenem, Jarlem Magnusem Riiberem i Janem Schmidem wywalczył srebrny medal w sztafecie. Nie obronił też indywidualnego tytułu, zajmując dziesiąte miejsce na dużej skoczni, a na normalnym obiekcie był osiemnasty.

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskie  Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
1.  18 lutego 2014   Soczi Gundersen HS140/10 km 22:45,5
1.  21 lutego 2014   Soczi Sztafeta HS140/4x5 km[2] 47:13,5
18. 14 lutego 2018   Pjongczang Gundersen HS109/10 km 24:51,4 +2:29,9   Eric Frenzel
10. 20 lutego 2018   Pjongczang Gundersen HS140/10 km 23:52,5 +1:24,8   Johannes Rydzek
2.  22 lutego 2018   Pjongczang Sztafeta HS140/4x5 km[3] 46:09,8 +31,7   Niemcy

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
38. 22 lutego 2013   Val di Fiemme Gundersen HS106/10 km 29:13,2 +2:26,2   Jason Lamy Chappuis
2.  24 lutego 2013   Val di Fiemme Sztafeta HS106/4x5 km[4] 57:34,0 +0,4   Francja
8. 20 lutego 2015   Falun Gundersen HS100/10 km 26:38,9 +52,6   Johannes Rydzek
2.  22 lutego 2015   Falun Sztafeta HS100/4x5 km[5] 44:20,7 +23,1   Niemcy
24. 26 lutego 2015   Falun Gundersen HS134/10 km 22:45,8 +1:47,6   Bernhard Gruber
11. 24 lutego 2017   Lahti Gundersen HS100/10 km 26:19,6 +46,8   Johannes Rydzek
2.  26 lutego 2017   Lahti Sztafeta HS100/4x5 km[6] 47:57,3 +41,7   Niemcy
22. 1 marca 2017   Lahti Gundersen HS130/10 km 26:41,6 +2:17,5   Johannes Rydzek
DNS 22 lutego 2019   Seefeld in Tirol Gundersen HS130/10 km 23:43,0 -   Eric Frenzel
9. 28 lutego 2019   Seefeld in Tirol Gundersen HS109/10 km 25:01,3 +1:10,5   Jarl Magnus Riiber
1.  2 marca 2019   Seefeld in Tirol Sztafeta HS109/4x5 km[7] 50:15,5 - -

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
20. 5 lutego 2009   Szczyrbskie Jezioro Sprint HS100/5 km 13:26,0 +1:13,3   Alessandro Pittin
10. 29 stycznia 2010   Hinterzarten Gundersen HS106/10 km 29:43,5 +1:15,9   Ole-Christian Wendel
2.  31 stycznia 2010   Hinterzarten Sztafeta HS106/4x5 km[8] 53:00,1 +13,5   Niemcy
5. 27 stycznia 2011   Otepää Gundersen HS100/10 km 26:37,7 +1:25,3   Johannes Rydzek
8. 29 stycznia 2011   Otepää Sprint HS100/5 km 12:44,5 +1:18,6   Marjan Jelenko

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Miejsca na podium chronologicznieEdytuj

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 18 grudnia 2011   Seefeld Gundersen HS109/10 km 27:41,9 3. +7,1   Jason Lamy Chappuis
2. 15 stycznia 2012   Chaux-Neuve Gundersen HS118/10 km 22:18,1 2. +16,5   Alessandro Pittin
3. 30 listopada 2013   Kuusamo Gundersen HS142/10 km 28:34,9 2. +3,5   Eric Frenzel
4. 11 stycznia 2014   Chaux-Neuve Gundersen HS118/10 km 27:14,4 3. +1,3   Mikko Kokslien
5. 6 marca 2014   Trondheim Gundersen HS140/10 km 25:29,0 2. +1,4   Johannes Rydzek
6. 16 marca 2014   Falun Gundersen HS100/10 km 22:07,5 2. +4,9   Akito Watabe
7. 30 stycznia 2015   Val di Fiemme Gundersen HS134/10 km 29:13,9 3. +10,2   Bernhard Gruber
8. 1 lutego 2015   Val di Fiemme Gundersen HS134/10 km 25:58,7 1. - -
9. 9 lutego 2016   Trondheim Gundersen HS140/10 km 24:26,2 1. - -
10. 10 lutego 2016   Trondheim Gundersen HS140/10 km 24:28,5 3. +57,8   Eric Frenzel
11. 27 lutego 2016   Val di Fiemme Gundersen HS134/10 km 30:59,7 3. +46,0   Bernhard Gruber
12. 28 lutego 2016   Val di Fiemme Gundersen HS134/10 km 31:33,5 2. +5,8   Magnus Krog
13. 6 marca 2016   Schonach Gundersen HS106/15 km 38:43,3 1. - -
14. 26 listopada 2016   Kuusamo Gundersen HS142/10 km 27:31,7 3. +45,6   Johannes Rydzek
15. 4 grudnia 2016   Lillehammer Gundersen HS138/10 km 25:13,6 3. +23,4   Eric Frenzel
16. 3 grudnia 2017   Lillehammer Gundersen HS138/10 km 26:25,1 3. +4,2   Espen Andersen
17. 12 stycznia 2018   Val di Fiemme Gundersen HS134/10 km 25:56,4 1. - -
18. 4 marca 2018   Lahti Gundersen HS130/10 km 24:51,6 3. +3,9   Johannes Rydzek
19. 2 grudnia 2018   Lillehammer Gundersen HS140/10 km 27:54,3 2. +35,8   Jarl Magnus Riiber
20. 23 grudnia 2018   Ramsau Gundersen HS98/10 km 23:58,7 1. - -
21. 11 stycznia 2019   Val di Fiemme Gundersen HS135/10 km 26:58,4 2. +5,9   Johannes Rydzek
22. 27 stycznia 2019   Trondheim Gundersen HS138/10 km 26:15,0 3. +2,5   Jarl Magnus Riiber
23. 10 lutego 2019   Lahti Gundersen HS130/10 km 24:39,8 1. - -

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Miejsca na podium chronologicznieEdytuj

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 11 grudnia 2010   Park City Gundersen HS134/10 km 28:02,1 2. +0,7   Sebastian Reuschel
2. 12 grudnia 2010   Park City Gundersen HS134/10 km 28:46,9 2. +3,0   Geoffrey Lafarge
3. 19 lutego 2011   Kranj Gundersen HS109/10 km 24:53,4 2. +0,8   Magnus Krog
4. 20 lutego 2011   Kranj Gundersen HS109/10 km 25:03,8 3. +34,9   Magnus Krog

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Miejsca na podium chronologicznieEdytuj

Jak dotąd zawodnik nie stawał na podium indywidualnych zawodów LGP.

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Andreplass til Jørgen Graabak (norw.)
  2. Skład drużyny: Magnus Moan, Magnus Krog, Jørgen Graabak, Håvard Klemetsen
  3. Skład drużyny: Jan Schmid, Espen Andersen, Jarl Magnus Riiber, Jørgen Graabak
  4. Skład drużyny: Jørgen Graabak, Håvard Klemetsen, Magnus Krog, Magnus Moan
  5. Skład drużyny: Magnus Moan, Mikko Kokslien, Jørgen Graabak, Håvard Klemetsen
  6. Skład drużyny: Magnus Moan, Mikko Kokslien, Magnus Krog, Jørgen Graabak
  7. Skład drużyny: Espen Bjørnstad, Jan Schmid, Jørgen Gråbak, Jarl Magnus Riiber
  8. Skład drużyny: Truls Sønstehagen Johansen, Jørgen Graabak, Gudmund Storlien, Ole-Christian Wendel
  9. Zgodnie z regulaminem LGP 2017 do końcowej klasyfikacji zaliczani byli tylko zawodnicy, którzy wystartowali we wszystkich zawodach. W nawiasie podano lokatę zawodnika nie uwzględniając tej reguły.