Otwórz menu główne

Jan Sendorek (ur. 20 października 1896 w Grabiu, zm. 20 marca 1932 w Warszawie)[1]pułkownik pilot Wojska Polskiego.

Jan Sendorek
Ilustracja
Pułkownik Jan Sendorek około roku 1930.
pułkownik pilot pułkownik pilot
Data i miejsce urodzenia 20 października 1896
Grabie (powiat wielicki)
Data i miejsce śmierci 20 marca 1932
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1914–1932
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg - Legiony Polskie,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Roundel of Poland (1921-1993).svg - lotnictwo Wojska Polskiego
Jednostki 2 Pułk Piechoty
240 Pułk Piechoty
2 Pułk Lotniczy
1 Pułk Lotniczy
2 Grupa Aeronautyczna
Stanowiska dowódca grupy
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Polowa Odznaka Pilota
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Odznaka Honorowa Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej Order Lwa Białego III Klasy (Czechosłowacja)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Jan Sendorek urodził się 20 października 1896 roku w Grabiu, w rodzinie chłopskiej. W sierpniu 1914 roku zaciągnął się do Legionów Polskich[1], z czasem osiągając stopień porucznika w 2 pułku piechoty Legionów (był zastępcą dowódcy 2 kompanii). W 1915 roku został ciężko ranny w twarz podczas walk nad Styrem na Wołyniu, po czym przez długi czas przebywał na leczeniu[1]. Po przejściu II Brygady na Ukrainę, został internowany przez Austriaków[1]. W listopadzie 1918 roku przyjęty został do Wojska Polskiego i przydzielony do macierzystego 2 pułku piechoty Legionów. Został w nim dowódcą batalionu i walczył na froncie[1].

W sierpniu 1919 roku wyznaczony został na stanowisko dowódcy batalionu lotniczego w Warszawie, a następnie w Krakowie, w stopniu podpułkownika. W czasie wojny z bolszewikami, w sierpniu 1920 roku, był organizatorem i dowódcą ochotniczego 240 pułku piechoty[1].

Po wojnie ukończył Niższą i Wyższą Szkołę Pilotów, po czym w 1922 roku został komendantem Wyższej Szkoły Pilotów w Grudziądzu[1], pozostając oficerem nadetatowym 2 Pułku Lotniczego. Od kwietnia 1925 roku do maja 1926 roku dowodził 2 Pułkiem Lotniczym w Krakowie. Po przewrocie majowym przeniesiony do Warszawy, tutaj od maja 1926 roku był dowódcą 1 Pułku Lotniczego. 27 kwietnia 1929 roku został mianowany dowódcą 2 Grupy Aeronautycznej w Poznaniu z jednoczesnym przeniesieniem do kadry oficerów lotnictwa[2]. 3 sierpnia 1931 roku został wyznaczony na stanowisko I zastępcy szefa Departamentu Aeronautyki Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie[3], które pełnił do końca życia[4]

Zmarł 20 marca 1932 roku w Warszawie wskutek zaczadzenia w swoim mieszkaniu. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie w kwaterze wojskowej[5].

Jego brat Andrzej (1907–1993) był również pilotem wojskowym[6], uczestnikiem kampanii wrześniowej, pilotem Dywizjonu 306.

AwanseEdytuj

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g M. Romeyko (red), op.cit.
  2. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 117.
  3. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 237.
  4. Eksportacja zwłok śp. pułk. Sendorka. „Słowo Polskie”. Nr 83, s. 4, 256 marca 1932. 
  5. Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Jan Sendorek. rakowice.eu. [dostęp 2018-05-20].
  6. Kpr. pchor. rez. Andrzej Sendorek tytuł i odznakę pilota nr 1489 otrzymał w 1931 roku (Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 1 z 28.01.1931 r.)
  7. Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 76)
  8. Piętnastolecie L. O. P. P.. Warszawa: Wydawnictwo Zarządu Głównego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, 1938, s. 288.
  9. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 21 marca 1928 r.

BibliografiaEdytuj

  • B. Krasnowolski, Brzegi i Grabie. Małe ojczyzny [w:] Brzegi i Grabie pod Niepołomicami. Historia, zwyczaje, pisarstwo, dzieje jednej rodziny, Siercza 2007, s. 152-154.
  • J. Duda, 131 spotkanie z cyklu "Wieliczka-Wieliczanie" pt. "W 90. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości (1918-2008). Udział Wieliczan w walce o niepodległość", Wieliczka 2008, s. 36.
  • Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917, s. 11.
  • Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 851, 861, 1388.
  • Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 529, 546.
  • Ku czci poległych lotników księga pamiątkowa, praca zbiorowa pod redakcją mjr. dypl. pil. Mariana Romeyki, Wydawnictwo Komitetu Budowy Pomnika ku Czci Poległych Lotników, nakładem Lucjana Złotnickiego, Warszawa 1933, s. 384.

Linki zewnętrzneEdytuj