Joel McHale

Joel Edward McHale (ur. 20 listopada 1971 w Rzymie) – amerykański aktor, komik i osobowość telewizyjna.

Joel McHale
Ilustracja
Joel McHale (2014)
Imię i nazwisko Joel Edward McHale
Data i miejsce urodzenia 20 listopada 1971
Rzym, Włochy
Zawód aktor, komik
Współmałżonek

Sarah Williams
(od 1996)

Lata aktywności od 1996

ŻyciorysEdytuj

Wczesne lataEdytuj

Urodził się w Rzymie we Włoszech, w rodzinie katolickiej jako syn Kanadyjki Laurie z Vancouver i Amerykanina Jacka McHale z Chicago w Illinois[1]. Jego ojciec był pochodzenia irlandzkiego, a matka miała korzenie norweskie, fińskie i angielskie[1]. Jego ojciec był dziekanem ds. studentów na włoskim wydziale Loyola University[1]. Dorastał z bratem Stephenem[2]. Wychowywał się na Mercer Island w stanie Waszyngton i krótko mieszkał w Haddonfield w New Jersey[3][4].

Uczęszczał do Mercer Island High School[5]. W 1995 uzyskał tytuł bachelor’s degree z historii na Uniwersytecie Waszyngtońskim[5].

KarieraEdytuj

W latach 1993–1997 należał do improwizacyjnej grupy komików Theatresports wchodzącej w skład firmy produkcyjnej Unexpected Productions osadzonej w Market Theatre na Pike Place Market w Seattle[6]. W latach 1995-1998 był członkiem obsady serialu emitowanego przez oddział NBC - King TV Almost Live!, którego główną osią fabularną były komediowe skecze[7].

Stał się rozpoznawalny dzięki występom w reklamach restauracji Burger King, McDonald’s, Levi’s, Southwest Airlines i Microsoft[7].

Po uzyskaniu tytułu magistra sztuki w 2000[2], McHale przeniósł się do Los Angeles i dostał małe role w serialach: Diagnoza morderstwo, CSI: Kryminalne zagadki Miami i Will & Grace. W 2004 zadebiutował na kinowym ekranie jako Pan Jacks w fantastycznonaukowym filmie akcji Sama Raimi Spider-Man 2[8] u boku Tobey’ego Maguire’a. Od 17 września 2009 do 2 czerwca 2015 występował jako adwokat Jeff Winger w sitcomie NBC Community[9].

W latach 2004–2015 prowadził cotygodniowy satyryczny program The Soup, nadawany na kanale E! Entertainment[10], który przyniósł mu nominację do nagrody Emmy[11].

Życie prywatneEdytuj

20 lipca 1996 poślubił Sarah Williams[12]. Mieszkają w Hollywood Hills ze swoimi dwoma synami: Edwardem Royem (ur. 2005) i Izaakiem (ur. 12 marca 2008)[13].

Jest fanem Seattle Seahawks. Uczęszcza do kościoła prezbiteriańskiego i wspiera społeczność LGBT.

W wywiadzie z 2018 roku dla podcastu Armchair Expert Daxa Sheparda, McHale ujawnił, że ma dysleksję, odkrywając to, gdy zdiagnozowano jego dwóch synów[14][15].

FilmografiaEdytuj

Seriale telewizyjneEdytuj

  • 1996: Almost Live! (różne role)
  • 1998: Bill Nye the Science Guy jako pozwany (odc. Fluids)
  • 2000: Partnerki jako Quicky the Clown (odc. Springing Tiny)
  • 2000: The Fugitive jako Curtis (odc. Far from Home)
  • 2000: Diagnoza morderstwo jako Richard (odc. By Reason of Insanity)
  • 2001, 2020: Will & Grace jako Ian (odc. Cheaters)/Phil (odc. Filthy Phil, Part I oraz Filthy Phil, Part II)
  • 2004–2015: The Soup jako prowadzący (618 odcinków; program satyryczny)
  • 2005: CSI: Kryminalne zagadki Miami jako Greg Welch (odc. Urban Hellraisers)
  • 2007: Technicy-magicy jako Roy (odcinek pilotażowy)
  • 2007: Gdzie pachną stokrotki jako Harold Hundin (odc. Bitches)
  • 2007, 2009: Robot Chicken (2 odcinki; głos; różne role)
  • 2009–2015: Community jako Jeff Winger (110 odcinków; główna rola)
  • 2011: Fineasz i Ferb jako Norm Head Prototype (odc. Candace Disconnected; głos)
  • 2012: Synowie Anarchii jako Warren (odc. Small World oraz Toad's Wild Ride)
  • 2013–2015: Randy Cunningham: Nastoletni ninja jako Pierwszy Ninja (5 odcinków; głos)
  • 2014: Video Game High School jako Prezydent Stanów Zjednoczonych (odc. OMGWTFPS!?)
  • 2015: BoJack Horseman jako Alex (odc. Yesterdayland; głos)
  • 2016–2018: Z Archiwum X jako Tad O'Malley (4 odcinki)
  • 2016: Dr Ken jako Ross (odc. Dave's Valentine)
  • 2016–2017: The Great Indoors jako Jack Gordon (22 odcinki; główna rola)
  • 2017: Wymiar 404 jako Dr. Matthew Maker (odc. Matchmarker)
  • 2017: Mystery Science Theater 3000 jako Doug McClure (odc. At the Earth's Core)
  • 2017: Rick i Morty jako Death Stalker Hemorrhage (odc. Rickmancing the Stone; głos)
  • 2017–2018: Prawo Milo Murphy’ego jako Victor Verliezer (2 odcinki; głos)
  • 2018–2019: Santa Clarita Diet jako Chris (4 odcinki)
  • 2019: RuPaul’s Drag Race jako juror (odc. Trump: The Rusical; reality show)
  • 2019: Rekrut jako Brad Hayes (odc. The Shake Up)
  • 2019: Profesor Iglesias jako Danny (odc. Oh Boy, Danny)
  • 2020: Stargirl jako Sylvester Pemberton / Starman (rola drugoplanowa)
  • 2020: The Twilight Zone jako Orson Rudd (odc. 8)

FilmyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Joel McHale - What Nationality Ancestry Race (ang.). Ethnicity of Celebs. [dostęp 2020-11-15].
  2. a b Joel McHale TV host, Actor (ang.). „TV Guide”. [dostęp 2017-11-26].
  3. Mercer Island dons its autumn cloak (ang.). Mercer Island Reporter. [dostęp 2020-11-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-01-31)].
  4. Nicole Brodeur (2004-04-22): From Mercer Island, jumping into „The Soup”. „The Seattle Times”. [dostęp 2020-11-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-25)].
  5. a b Joel McHale Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2020-11-15].
  6. After Dark: Unexpected Productions at the Market Theater (ang.). Pike Place Market. [dostęp 2015-08-28].
  7. a b Joel McHale Biography (ang.). TV.com. [dostęp 2017-11-26].
  8. Joel McHale (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2020-11-15].
  9. Nathan Southern: Joel McHale Biography (ang.). AllMovie. [dostęp 2020-11-15].
  10. Elizabet Wagmeister: Joel McHale On Moving to Netflix After 'The Soup'. „Variety”. [dostęp 2020-11-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-25)].
  11. Joel McHale Awards (ang.). AllMovie. [dostęp 2020-11-15].
  12. Joel McHale Relationship (ang.). FamousFix. [dostęp 2020-11-15].
  13. Sarah Williams, Joel McHale’s Wife: 5 Fast Facts You Need to Know (ang.). heavy.com. [dostęp 2020-11-15].
  14. Mariah Haas: Joel McHale Discovered He Was Dyslexic After Son's Diagnosis (ang.). „People”. [dostęp 2020-11-15].
  15. Nicole Bitette: Joel McHale found out he was dyslexic after son's diagnosis: 'I can't really read' (ang.). „New York Daily News”. [dostęp 2020-11-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-09)].

Linki zewnętrzneEdytuj