Lando Norris

brytyjski kierowca wyścigowy

Lando Norris (ur. 13 listopada 1999 w Bristolu) – brytyjski kierowca wyścigowy pochodzenia belgijskiego, startujący w mistrzostwach świata Formuły 1 od sezonu 2019, kierowca zespołu McLaren. Wicemistrz Formuły 2 (2018), mistrz Europejskiej Formuły 3 (2017), Północnoeuropejskiego Pucharu Formuły Renault 2.0 (2016), Europejskiego Pucharu Formuły Renault 2.0 (2016), Toyota Racing Series (2017) i MSA Formula (2015), kartingowy mistrz świata 2014.

Lando Norris
Ilustracja
Lando Norris (2021)
Państwo

 Wielka Brytania

Data i miejsce urodzenia

13 listopada 1999
Bristol

Sezon 2022
Seria

Formuła 1

Zespół

McLaren

Samochód

McLaren MCL36

Nr startowy

4

Partnerzy

Daniel Ricciardo

Sukcesy

2014: Gold medal icon.svg Kartingowe mistrzostwa świata
2015: Gold medal icon.svg MSA Formula
2016: Gold medal icon.svg Toyota Racing Series
2016: Gold medal icon.svg Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0
2016: Gold medal icon.svg Europejski Puchar Formuły Renault 2.0
2017: Gold medal icon.svg Europejska Formuła 3
2017: Silver medal icon.svg Grand Prix Makau
2018: Silver medal icon.svg Formuła 2

Strona internetowa

W latach 2017–2018 uczestnik programu młodych kierowców zespołu McLaren.

ŻyciorysEdytuj

PoczątkiEdytuj

Urodził się w rodzinie Belgijki Ciscy (z domu Wauman[1]) i Brytyjczyka Adama Norrisa[2][3]. Jego ojciec był uznawany za 501. najbogatszego człowieka w Wielkiej Brytanii, a zarazem jako jednego z najbogatszych ludzi w Bristolu (pracował jako dyrektor zarządzający w Pension Direct, firmie zajmującej się doradztwem emerytalnym, a następnie zajął się inwestycjami w start-upy poprzez spółkę Horatio Investments)[4]. Rodzina Norrisa zamieszkiwała Glastonbury. Ma starszego brata Olivera oraz dwie młodsze siostry, Flo i Ciscę[3]. Jego brat był kierowcą kartingowym[5]. Ma podwójne obywatelstwo, brytyjskie i belgijskie. Zna podstawy języka flamandzkiego[6].

Był uczniem szkoły Millifield w Somerset, ale opuścił ją bez zdania egzaminu GCSE, aby w pełni poświęcić się karierze sportowej[7].

Sukcesy w kartingu i debiut w wyścigach samochodowychEdytuj

Początkowo Norris interesował się wyścigami motocyklowymi, ale sytuacja zmieniła się po wizycie na lokalnym torze kartingowym, gdzie wraz z ojcem i bratem poszli oglądać rundę krajowych mistrzostw kartingowych Super 1. Mając siedem lat rozpoczął karierę w kartingu i wywalczył pole position w swoim pierwszym krajowym starcie[8]. W 2013 roku zdobył mistrzostwo Europy juniorów CIK-FIA (KFJ), wygrał w WSK Euro-Series i Międzynarodowym Superpucharze CIK-FIA (KFJ)[9]. Rok później zdobył tytuł kartingowego mistrza świata (w klasie KF, od 15 roku życia) zostając przy tym najmłodszym mistrzem w tej kategorii w dotychczasowej historii zawodów. W tym samym sezonie zadebiutował w Ginetta Junior Championship, zawodach wspierających serię BTCC, gdzie jako kierowca zespołu HHC Motorsport zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej z dorobkiem 432 punktów i został najlepszym debiutantem serii. Na 20 wyścigów 11 razy stawał na podium w tym czterokrotnie wygrywał, dziewięć razy startował z pole position i zanotował dwa najszybsze okrążenia[8]. Był to początek jego kariery w jednomiejscowych samochodach wyścigowych[9].

Cztery tytuły mistrzowskieEdytuj

 
Norris w wyścigu Niemieckiej Formuły 4 na torze Circuit de Spa-Francorchamps (2015)

W sezonie 2015 Norris występował w kilku seriach wyścigowych. Pełny sezon zanotował w barwach zespołu Carlin Motorsport (z silnikiem Ford EcoBoost) w nowo powstałej serii MSA Formula (później przemianowanej na Brytyjską Formułę 4). Mając jedynie 15 lat stał się jedną z czołowych postaci serii. Wygrał osiem wyścigów, sześciokrotnie zajmował miejsce drugie, dziesięciokrotnie startował z pole position i wykonał osiem najszybszych okrążeń[9]. W walce o tytuł mistrzowski pokonał Ricky’ego Collarda z zespołu Arden[10][11]. W tym samym sezonie wystąpił w trzech weekendach wyścigowych Niemieckiej Formuły 4 w zespole ADAC Berlin-Brandenburg e.V. Na dziewięć startów dwukrotnie był autorem najszybszego okrążenia wyścigu, sześciokrotnie stawał na podium, w tym zwyciężył w wyścigu na torze Circuit de Spa-Francorchamps. Na koniec sezonu uplasował się na ósmej pozycji z dorobkiem 131 punktów, choć były to nieregularne, gościnne występy w tej serii. Ponadto kolejne dziewięć startów w tym samym zespole zanotował również we Włoskiej Formule 4, gdzie stanął raz na podium i wykonał trzy najszybsze okrążenia wyścigu. Startował również w czterech wyścigach Formuły 4 BRDC w zespole HHC Motorsport za każdym razem stając na podium i wygrywając dwa z nich. Wystartował raz z pole position i zdobył jedno najszybsze okrążenie[9].

W sezonie 2016 kontynuował zwycięską passę w Toyota Racing Series w Nowej Zelandii jako jeden z kierowców zespołu M2 Competition. Stawał na podium w jedenastu z 15 wyścigów, przy czym sześć z nich wygrał[12]. Jego regularność w osiąganiu wysokich lokat pozwoliła mu na zdobycie tytułu mistrzowskiego jako pierwszemu Europejczykowi w tej serii wyścigowej[13]. W tym samym sezonie triumfował także w dwóch innych seriach wyścigowych: Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 oraz Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0[14]. W obu reprezentował niemiecki zespół Josef Kaufmann Racing i rywalizował w każdej z serii po 15 razy. W obu z nich stawał na podium kolejno po 11 (6 wygranych) i 12 razy (5 wygranych). W Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 aż dziesięciokrotnie startował z pole position, zaś w drugiej z serii sześciokrotnie. W 2016 roku Brytyjczyk odbył również gościnne starty z brytyjską ekipą Carlin w trzech rodzajach wyścigów. W Brytyjskiej Formule 3 BRDC wygrał cztery z jedenastu startów oraz zadebiutował w Europejskiej Formule 3, gdzie miał startować w kolejnym sezonie. Wziął również udział w Grand Prix Makau[9].

Po zdobyciu trzech tytułów mistrzowskich sezonu 2016 w Toyota Racing Series, Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 i Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 zdobył nagrodę McLaren Autosport BRDC oraz nagrodę brytyjskiego kierowcy roku (ang. British Club Driver of the Year). W przypadku pierwszej z nagród otrzymał zaproszenie na testy w symulatorze, a następnie w bolidzie Formuły 1 zespołu McLaren[15], które odbyły się w sierpniu 2017 na torze Hungaroring. Brytyjczyk przejechał wtedy 91 okrążeń i ustanowił drugi czas tego dnia testów. Pod wrażeniem występu Norrisa na Węgrzech był ówczesny dyrektor wyścigowy McLarena Eric Boullier, który stwierdził, że młody kierowca zaskoczył ich „swoją dojrzałością, profesjonalizmem i szybkością”[16]. Nie była to jednak pierwsza współpraca Landa Norrisa z McLarenem, gdyż już w listopadzie 2016 roku testował samochody Formuły 2, Mercedes DTM i McLaren GT na torze Silverstone. Brał także udział w sesjach w symulatorze i treningach sprawnościowych prowadzonych przez ten zespół[15].

 
Norris jako kierowca United Autosports w wyścigu mistrzowskim WeatherTech SportsCar (2018)

InneEdytuj

W listopadzie 2020 roku Norris założył zespół e-sportowy, Quadrant Team. W trakcie pandemii COVID-19 był on jednym z aktywnych graczy w wirtualnych grach, ale jak sam stwierdził: „Quadrant to coś, co chciałem zrobić od dłuższego czasu. Zamknięcie w domach przyśpieszyło sprawę, ponieważ w tamtym czasie częściej nadawałem na żywo”[17]. Zaczął promować zespół wraz z kilkorgiem innych twórców m.in. swoim przyjacielem, kierowcą wyścigowym Maxem Fewtrellem. Grupa rozpoczęła publikowanie materiałów wideo na kanale YouTube oraz otworzyła sklep internetowy z linią ubrań sygnowanych marką Quadrant Team[18].

WynikiEdytuj

Europejska Formuła 3Edytuj

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach[9] Punkty Pozycja
2016 Carlin  
LEC
 
LEC
 
LEC
 
HUN
 
HUN
 
HUN
 
PAU
 
PAU
 
PAU
 
RBR
 
RBR
 
RBR
 
NOR
 
NOR
 
NOR
 
ZAN
 
ZAN
 
ZAN
 
SPA
 
SPA
 
SPA
 
NÜR
 
NÜR
 
NÜR
 
IMO
 
IMO
 
IMO
 
HOC
 
HOC
 
HOC
0 NS
NU 16 16
2017 Carlin  
SIL
 
SIL
 
SIL
 
MNZ
 
MNZ
 
MNZ
 
PAU
 
PAU
 
PAU
 
HUN
 
HUN
 
HUN
 
NOR
 
NOR
 
NOR
 
SPA
 
SPA
 
SPA
 
ZAN
 
ZAN
 
ZAN
 
NÜR
 
NÜR
 
NÜR
 
RBR
 
RBR
 
RBR
 
HOC
 
HOC
 
HOC
441 1
1 9 3 1 2 2 2 2 NU 8 14 3 11 1 3 1 NU 1 1 3 1 1 2 1 4 2 17† 2 11 4

Formuła 2Edytuj

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach[9] Punkty Pozycja
2017
[19]
Campos Racing  
BHR
 
BHR
 
CAT
 
CAT
 
MON
 
MON
 
BAK
 
BAK
 
RBR
 
RBR
 
SIL
 
SIL
 
HUN
 
HUN
 
SPA
 
SPA
 
MNZ
 
MNZ
 
JER
 
JER
 
YAS
 
YAS
0 25
NU 13
2018
[20]
Carlin  
BHR
 
BHR
 
BAK
 
BAK
 
CAT
 
CAT
 
MON
 
MON
 
LEC
 
LEC
 
RBR
 
RBR
 
SIL
 
SIL
 
HUN
 
HUN
 
SPA
 
SPA
 
MNZ
 
MNZ
 
SOC
 
SOC
 
YAS
 
YAS
219 2
1 4 6 4 3 3 6 3 16 5 2 11 10 3 2 4 4 2 6 5 NU NU 5 2

Formuła 1Edytuj

Rok Zespół Samochód Silnik Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2019
[21]
McLaren F1 Team McLaren MCL34 Renault R.E.19 1.6 V6T                                           49 11
12 6 18 8 NU 11 NU 9 6 11 NU 9 11 10 7 8 11 NU 7 8 8
2020
[22]
McLaren F1 Team McLaren MCL35 Renault R.E.20 1.6 V6T                                   97 9
3 5 13 5 9 10 7 4 6 15 NU 13 8 8 4 10 5
2021
[23]
McLaren F1 Team McLaren MCL35M Mercedes-AMG F1 M12                                             160 6
4 3 5 8 3 5 5 5 3 4 NU 14 10 2 7 7 8 10 10 9 10 7
2022
[24]
McLaren F1 Team McLaren MCL36 Mercedes-AMG F1 M13                                             88* 7*
15 7 5 35 NU 8 6 9 15 6 7 7 7 12 7 7

PodsumowanieEdytuj

Sezon Seria Zespół Starty P1 PP NO Podium Punkty Pozycja
2014 Ginetta Junior Championship HHC Motorsport 20 4 8 2 11 432 3
2015 Formuła MSA Carlin 30 8 10 9 14 413 1
Niemiecka Formuła 4 Mücke Motorsport 8 1 0 3 6 131 8
Włoska Formuła 4 9 0 0 3 1 51 11
Formuła 4 BRDC HHC Motorsport 4 2 1 1 4 128 5
2016 Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 Josef Kaufmann Racing 15 5 6 4 12 253 1
Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 15 6 10 4 11 316 1
Toyota Racing Series M2 Competition 15 6 8 5 11 924 1
Brytyjska Formuła 3 BRDC Carlin 11 4 4 3 8 247 8
Europejska Formuła 3 3 0 0 0 0 0 NS
Grand Prix Makau 1 0 0 0 0 11
2017 Europejska Formuła 3 Carlin 30 9 8 8 20 441 1
Grand Prix Makau 1 0 0 0 1 2
Formuła 2 Campos Racing 2 0 0 0 0 0 25
Formuła 1 McLaren Honda Kierowca testowy
2018 Formuła 2 Carlin 24 1 1 1 9 219 2
Mistrzostwa WeatherTech SportsCar United Autosports 1 0 0 0 0 18 58
Formuła 1 McLaren F1 Team Kierowca testowy
2019 Formuła 1 McLaren F1 Team 21 0 0 0 0 49 11
2020 Formuła 1 McLaren F1 Team 17 0 0 2 1 97 9
2021 Formuła 1 McLaren F1 Team 22 0 1 1 4 160 6
2022 Formuła 1 McLaren F1 Team 16 0 0 1 1 88* 7*

PrzypisyEdytuj

  1. Arpit Gomes: Is Lando Norris Half-Belgian? (ang.). essentiallysports.com, 2021-08-24. [dostęp 2021-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-09-12)].
  2. Phillip van Osten: Norris forced to ditch 'offensive' special Belgian GP helmet (ang.). f1i.com, 2020-08-29. [dostęp 2021-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-11)].
  3. a b Jonathan McEvoy: Who is Lando Norris, McLaren's new teen driver? (ang.). iol.co.za, 2018-09-05. [dostęp 2021-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-11)].
  4. Joseph Wilkes: Who is Adam Norris, millionaire father of McLaren F1 star Lando? (ang.). bristolpost.co.uk, 2019-03-06. [dostęp 2021-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-11)].
  5. Driver Database – Oliver Norris (ang.). driverdb.com. [dostęp 2021-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-08-14)].
  6. Lando Norris (ang.). planetf1.com. [dostęp 2021-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-09-10)].
  7. 5 Things You May Not Know About F1'S British Teen Sensation Lando Norris (ang.). motorsport.co.uk, 2017-11-07. [dostęp 2021-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-21)].
  8. a b Lando Norris (ang.). bellracing.eu. [dostęp 2021-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-16)].
  9. a b c d e f g Driver Database – Lando Norris (ang.). driverdb.com. [dostęp 2021-05-11].
  10. Lando Norris: MSA Formula Champion in profile (ang.). fiaformula4.com, 2015-10-11. [dostęp 2021-11-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-19)].
  11. Stephen Lickorish: Lando Norris wins inaugural MSA Formula championship (ang.). autosport.com, 2015-10-15. [dostęp 2021-11-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-11-07)].
  12. Shaun Eade: Lando Norris wins Toyota Racing Series and New Zealand Grand Prix (ang.). stuff.co.nz, 2016-02-14. [dostęp 2021-11-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-11-08)].
  13. MSA Formula champion Lando Norris wins 2016 Toyota Racing Series (ang.). autosport.com, 2016-02-14. [dostęp 2021-11-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-11-04)].
  14. Jack Cozens: Lando Norris wins 2016 Formula Renault Eurocup championship (ang.). autosport.com, 2016-09-25. [dostęp 2021-11-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-27)].
  15. a b 2015 FIA British Formula 4 Champion Lando Norris wins McLaren Autosport BRDC Award (ang.). fiaformula4.com, 2016-12-05. [dostęp 2021-11-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-25)].
  16. McLaren: Lando Norris showed star quality in Hungary Formula 1 test (ang.). autosport.com, 2017-08-02. [dostęp 2021-11-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-11-09)].
  17. Tomek Jóźwik: Lando Norris startuje z własną organizacją esportową. Poznajcie Team Quadrant (ang.). cybersport.pl, 2020-11-07. [dostęp 2021-11-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-11-11)].
  18. About us - Quadrant (ang.). quadrant.gg. [dostęp 2021-11-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-11-11)].
  19. Driver Standings for the FIA Formula 2 2017 Championship (ang.). fiaformula2.com. [dostęp 2021-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-09)].
  20. Driver Standings for the FIA Formula 2 2018 Championship (ang.). fiaformula2.com. [dostęp 2021-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-11)].
  21. 2019 Driver Standings: Lando Norris (ang.). formula1.com. [dostęp 2021-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-22)].
  22. 2020 Driver Standings: Lando Norris (ang.). formula1.com. [dostęp 2021-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-11)].
  23. 2021 Driver Standings: Lando Norris (ang.). formula1.com. [dostęp 2022-03-20].
  24. 2022 Driver Standings: Lando Norris (ang.). formula1.com. [dostęp 2021-05-11].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj