Natalie Portman

aktorka amerykańska

Natalie Portman, hebr. נטלי הרשלג (ur. 9 czerwca 1981 w Jerozolimie) – amerykańsko-izraelska aktorka, laureatka Oscara za pierwszoplanową rolę w filmie Czarny łabędź (2010). Popularność zdobyła już jako trzynastolatka występem w popularnym Leonie Zawodowcu (1994).

Natalie Portman
Ilustracja
Natalie Portman podczas San Diego Comic-Con (2019)
Imię i nazwisko Natalie Hershlag
Data i miejsce urodzenia 9 czerwca 1981
Jerozolima
Zawód aktorka, scenarzystka, reżyser, producent filmowy
Współmałżonek Benjamin Millepied
(od 2012)
Lata aktywności od 1992
Faksymile
Podpis Natalie Portman
Strona internetowa
Natalie Portman na planie filmu Free Zone (2005)
Portman w 2009
Aktorka na premierze filmu Czarny łabędź (2010)
Portman na festiwalu w Toronto w 2016

ŻyciorysEdytuj

Matka Portman, Shelley Stevens, jest malarką-amatorką i jej agentką, pochodzi z Cincinnati w Ohio. Ojciec, Avner Hershlag, jest izraelskim ginekologiem. Jej rodzice są Żydami pochodzenia aszkenazyjskiego, matka jest potomkiem emigrantów z Austrii i Rosji, zaś ojciec z Polski.[1] Podobno pochodząca z Rumunii prababka ze strony ojca w czasie II wojny światowej była brytyjskim szpiegiem, podobno dziadek ze strony ojca pochodził z Rzeszowa (a jego rodzice zginęli w Auschwitz-Birkenau).[potrzebny przypis] Urodziła się w Jerozolimie, nie ma rodzeństwa. Gdy miała 3 lata jej rodzice przenieśli się do Waszyngtonu, w 1988 przenieśli się do New Haven, a w 1990 rodzina wyjechała z kolei do Nowego Jorku, na Long Island.

Jako dziewczynka Natalie Portman uczyła się baletu i tańca nowoczesnego w American Theater Dance Workshop oraz występowała w przedstawieniach w Usdan Theater Arts Camp, m.in. w Fiorello, czy Annie Get Your Gun.[2][3] Uczyła się języka francuskiego[4], japońskiego[4], niemieckiego[5] oraz arabskiego[1], zna także hebrajski oraz podobno hiszpański.

W wieku 11 lat została zauważona przez agenta koncernu Revlon, który proponował jej pracę modelki dziecięcej.[6] Portman odrzuciła propozycję lecz wykorzystała okazję, by pozyskać agenta aktorskiego.[7][8] Niedługo potem zadebiutowała w, z czasem kultowym[9], filmie Luca Bessona Leon zawodowiec (1994).

W 1998 była współautorką pracy „A Simple Method to Demonstrate the Enzymatic Production of Hydrogen from Sugar”.[10] W 2003 ukończyła studia licencjackie z psychologii na Uniwersytecie Harvarda. Rok wcześniej była współautorką artykułu „Frontal lobe activation during object permanence: data from near-infrared spectroscopy”.[11][12]

Zasiadała w jury konkursu głównego na 61. MFF w Cannes (2008).

Za główną rolę w filmie Czarny łabędź (2010) otrzymała Oscara oraz Złoty Glob.

Życie prywatneEdytuj

Przyjęła nazwisko Portman, które było panieńskim nazwiskiem jej babki od strony ojca.[13] 4 sierpnia 2012 poślubiła tancerza, Benjamina Millepieda, z którym ma syna Alepha (ur. 2011) i córkę Amalię (ur. 2017).[14]

Portman posiada podwójne, amerykańsko-izraelskie obywatelstwo.

FilmografiaEdytuj

Filmy fabularneEdytuj

Seriale telewizyjneEdytuj

ReżyserEdytuj

  • 2008: Eve
  • 2009: Zakochany Nowy Jork (New York, I Love You, nowela „Natalie Portman”)
  • 2015: Opowieść o miłości i mroku (A Tale of Love and Darkness)

ScenarzystkaEdytuj

  • 2008: Eve
  • 2009: Zakochany Nowy Jork (New York, I Love You, nowela „Natalie Portman”)
  • 2015: Opowieść o miłości i mroku (A Tale of Love and Darkness)

Producentka filmowaEdytuj

  • 2009: Miłość i inne komplikacje (Love and Other Impossible Pursuits) (producent wykonawczy)
  • 2010: Hesher

PrzypisyEdytuj

  1. a b Natalie Portman, [w:] Rafael Medoff, Great Lives from History: Jewish Americans, Ipswich (Massachusetts): Salem Press, 24 sierpnia 2014, s. 900, ISBN 978-1-58765-741-2 [dostęp 2021-02-20] [zarchiwizowane z adresu 2014-08-24] (ang.).
  2. Frank Lovece, Portman was ever the swan growing up on LI, „Newsday”, web.archive.org, New York/Long Island , 3 października 2013 [dostęp 2021-02-20] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-03] (ang.).
  3. James Dickerson, Natalie Portman: Queen of Hearts, ECW Press, 2002, ISBN 978-1-55022-492-4 [dostęp 2021-02-20] (ang.).
  4. a b David Letterman (red.), Natalie Portman, „Late Show with David Letterman”, CBS, 24 listopada 1997 [dostęp 2021-02-20] [zarchiwizowane z adresu 2009-10-02] (ang.).
  5. Natalie Portman Shows Off Her German Skills, Female First, 23 marca 2005 [dostęp 2021-02-20] [zarchiwizowane z adresu 2010-03-23] (ang.).
  6. James Ryan, UP AND COMING: Natalie Portman;Natalie Portman (Not Her Real Name), „The New York Times”, 25 lutego 1996 [dostęp 2021-02-20] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-12] (ang.).
  7. Evgenia Peretz, WHAT NATALIE KNOWS, Vanity Fair - The Complete Archive, kwiecień 2006 [dostęp 2021-02-20] (ang.).
  8. Chris Heath, The Private Life of Natalie Portman: Rolling Stone's 2002 Cover Story, „Rolling Stone”, 20 stycznia 2011 [dostęp 2021-02-20] [zarchiwizowane z adresu 2014-12-02] (ang.).
  9. Marc Spitz, Poseur: A Memoir of Downtown New York City in the '90s, Hachette Books, 12 lutego 2013, ISBN 978-0-306-82175-2 [dostęp 2021-02-20] (ang.), "The film, a campy, stylish, ultraviolent tale about a solitary hit man (Jean Reno) and the little girl he grows to love, is called The Professional in America, Léon everywhere else. Natalie Portman was the girl, Matilda. It's now considered a cult classic.".
  10. Natalie Hershlag. A Simple Method To Demonstrate the Enzymatic Production of Hydrogen from Sugar. „Journal of Chemical Education”. 75 (10), s. 1270, 1998. DOI: 10.1021/ed075p1270. Bibcode1998JChEd..75.1270H (ang.). 
  11. Abigail A. Baird, Jerome Kagan, Thomas Gaudette, Kathryn A. Walz i inni. Frontal lobe activation during object permanence: data from near-infrared spectroscopy. „NeuroImage”. 16 (4), s. 1120–26, sierpień 2002. DOI: 10.1006/nimg.2002.1170. PMID: 12202098 (ang.). 
  12. Kane, Michael (19 marca 2006). "Portman Bold … and Bald … in 'V for Vendetta'". New York Post. Retrieved January 6, 2010. „Before graduating from Harvard with a psychology degree in June 2003, Portman was credited – under her given name, Natalie Hershlag – as a research assistant to Alan Dershowitz's 'Case for Israel' and had a study on memory called 'Frontal Lobe Activation During Object Permanence' published in a scientific journal”.
  13. Gill Pringle, Natalie Portman: How studying psychology helped her in her latest role, „The Independent”, 17 marca 2006 [dostęp 2021-02-20] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-21].
  14. Lauren Le Vine: Natalie Portman and Benjamin Millepied Welcome Their Second Child. Vanity Fair, 3 marca 2017. [dostęp 20 marca 2017].

Linki zewnętrzne i bibliografiaEdytuj