Otwórz menu główne

Niski Jesionik (czes. Nízký Jeseník, niem. Niederes Gesenke) – według podziału fizycznogeograficznego profesorów: Jerzego Kondrackiego i Wojciecha Walczaka mezoregion wchodzący w skład Sudetów Wschodnich i pasma Jesioników (czes. Jeseníky). Znajduje się całkowicie w Czechach – na pograniczu Moraw i Śląska. Graniczy od północnego wschodu z Płaskowyżem Głubczyckim (czes. Opavská pahorkatina) na Nizinie Śląskiej, od północnego zachodu z Górami Opawskimi (czes. Zlatohorská vrchovina), Wysokim Jesionikiem (czes. Hrubý Jeseník) i Hanušovicką vrchoviną, od zachodu z Obniżeniem Górnomorawskim (czes. Hornomoravský úval), od południowego wschodu z Bramą Morawską (czes. Moravská brána), a od wschodu z Kotliną Ostrawską (czes. Ostravská pánev). Za jego południowo-wschodnią część bywają uważane Góry Odrzańskie (czes. Oderské vrchy).

Niski Jesionik
czes. Nízký Jeseník
NizkyJesenikPohled.jpg
Widok na pasmo Niskiego Jesionika
Nizky Jesenik CZ I4C-8.png
Zasięg regionu Niskiego Jesionika w obrębie państwa czeskiego
Megaregion Pozaalpejska Europa Środkowa
Prowincja Masyw Czeski
Podprowincja Sudety z Przedgórzem Sudeckim
Makroregion Sudety Wschodnie
Mezoregion Niski Jesionik
czes. Nízký Jeseník
Zajmowane
jednostki
administracyjne

 Czechy

Budowa geologicznaEdytuj

Masyw Niskiego Jesionika zbudowany jest ze skał metamorficznych, tzw. kulmu wschodniosudeckiego: łupków serycytowych, fyllitów, zieleńców i osadowych: piaskowców, łupków ilastych, mułowców, iłowców, zlepieńców, z wkładkami wapieni, łupków kwarcowych i łupków grafitowych. Stopień metamorfizmu skał maleje stopniowo ku wschodowi tak, że trudne jest postawienie granicy między skałami metamorficznymi a osadowymi.

Rzeźba terenuEdytuj

SzczytyEdytuj

 
Widok na góry Velký Roudny i Malý Roudný
  Ważniejsze szczyty Niskiego Jesionika
L.p. Szczyt Wysokość
m n.p.m.
1 Slunečná 800
2 Slunečná – S 797
3 Pastviny 790
4 Velký Roudný 780
5 Kamenná hůrka 778
6 Malý Roudný 771
7 Rychtář 753
8 Červená hora 749
9 Moravická hora 741
10 Vysoký kámen 739
11 Kamenec 737
12 Strážná 730
13 Polomy 725
14 Stránský vrch 725
15 Smrčiny 719
16 Karlova hora 717
L.p. Szczyt Wysokość
m n.p.m.
17 Zadní vrch 713
18 V Koleně 712
19 Stránský vrch – JV 710
20 Kamenný vrch 709
21 Návrší 709
22 Poutní hora 708
23 Harrachovský kopec 708
24 Pomezí 707
25 Kančí vrch 706
26 Chlum 706
27 Liščí vrch 706
28 Na Kopci 705
29 Tři lípy 703
30 Vysoký vrch 703
31 Smrkový vrch 702
32 Koroptví vrch 700

WodyEdytuj

Przez Niski Jesionik przebiega główny europejski dział wodny; północna część, odwadniana przede wszystkim przez Opawę i jej dopływ Moravice, należy do dorzecza Odry (wypływającej w Górach Odrzańskich) w zlewisku Morza Bałtyckiego, wody z pozostałego obszaru są odprowadzane przez Morawę do Dunaju i należą do zlewiska Morza Czarnego.

MiejscowościEdytuj

Na obszarze Niskiego Jesionika znajdują się miejscowości:

BibliografiaEdytuj

  • Do nitra Askiburgionu. Bruntálský slovník naučný: encyklopedie Nízkého Jeseníku. Bruntál : Moravská expedice, 2004. ​ISBN 80-86511-18-9​.
  • BRUNTÁLSKO, KRNOVSKO, OSOBLAŽSKO, turistická mapa 1:50 000, vyd. SHOCart, 2008, ​ISBN 978-80-7224-368-6​ (czes.)
  • HORNÍ POMORAVÍ, NÍZKÝ JESENÍK, turistická mapa 1:50 000, vyd. SHOCart, 2008, ​ISBN 978-80-7224-369-3​ (czes.)
  • Nízký Jeseník (Turistická mapa) 1:6000 (cz.)
  • OPAVSKO, SLEZSKÁ HARTA, turistická mapa 1:50 000, vyd. SHOCart, 2008, ​ISBN 978-80-7224-372-3​ (czes.)
  • Zbyněk Hradílek Materiály ke květeně Nízkého Jeseníku a přilehlých území: floristický kurz ČSBS v Bruntále (1989). Olomouc: Sagittaria, 1999. ​ISBN 80-238-4872-0​.
  • Martin Janoška. Nízký Jeseník očima geologa. Olomouc : Univerzita Palackého, 2002
  • Jaroslav Vlach. Nízký Jeseník a Oderské vrchy. Praha : Olympia, 1968.
  • Jaroslav Vlach. Nízký Jeseník a přilehlé oblasti. Praha : STN, 1958.

Zobacz teżEdytuj