Qara Qarayev

azerski kompozytor

Qara Əbülfəz oğlu Qarayev (ur. 5 lutego 1918 w Baku, zm. 13 maja 1982 w Moskwie) – azerski kompozytor. Napisał blisko 110 utworów, w tym balety, opery, dzieła kameralne, symfoniczne, solowe na fortepian, kantaty, pieśni i marsze[1].

Qara Qarayev
Ilustracja
Imię i nazwisko

Qara Əbülfəz oğlu Qarayev

Data i miejsce urodzenia

5 lutego 1918
Baku

Data i miejsce śmierci

13 maja 1982
Moskwa

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

kompozytor, pedagog

Aktywność

1938-1982

Odznaczenia
Nagroda Stalinowska Nagroda Stalinowska Order Lenina Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Pracy
podpis
Strona internetowa

Qarayev pochodził ze znanej w Baku rodziny pediatrów, jego ojcem był lekarz Abulfaz Qarayev(ang.)[2], a matką poetka Sona Axundova-Qarayeva[3]. Rozpoczął edukację muzyczną w wieku ośmiu lat w Baku. Jego pierwsza kompozycja, kantata "Könül mahnısı", powstała w 1938 roku – została zagrana w Moskwie i zwróciła uwagę Stalina. Po tym wydarzeniu został studentem moskiewskiego konserwatorium, gdzie uczył się m.in. u Dmitrija Szostakowicza. W 1945 skomponował wraz z Cövdətem Hacıyevem operę "Vətən", za którą otrzymał Nagrodę Stalinowską. W 1948 roku za operę "Leyli və Məcnun" otrzymał po raz drugi tę nagrodę. W tym samym roku został rektorem Akademii Muzycznej (Hacıbəyov adına Bakı Musiqi Akademiyası) w Baku. W 1952 napisał balet "Yeddi gözəl", wystawiony w azerskim Teatrze Opery i Baletu. Jego kolejny balet, "İldırımlı yollarla", wystawiony w 1958 roku, został poświęcony konfliktom rasowym w Afryce Południowej. W tymże roku, napisał także scenariusz do filmu "Historia o robotnikach naftowych znad Morza Kaspijskiego" reżyserowanego przez Romana Karmena. Qarayev z Tichonem Chriennikowem byli jedynymi radzieckimi kompozytorami biorącymi udział w pierwszym Międzynarodowym Festiwalu Muzyki w Los Angeles, zorganizowanym przez Uniwersytet Kalifornijski, na którym piętnastu kompozytorów z siedmiu krajów prezentowało swoje dzieła, wśród nich znaleźli się np. Arnold Schönberg czy Igor Strawinski. W 1962 roku kompozytor został członkiem Rady Najwyższej ZSRR przez co odwiedził takie kraje, jak Stany Zjednoczone, Liban, czy Etiopię, a także Polskę w 1972 roku[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Sharifov 1998 ↓.
  2. Savalan Farajov, Fədakar qadın, şairə ana: Sona xanım Axundova, Mədəniyyət, 25 lutego 2011 [dostęp 2022-04-25].
  3. Maarifçiliyə yol açan cəsur Sona xanım Axundova..., Milli.Az, 25 czerwca 2012 [dostęp 2022-04-25] (azer.).

BibliografiaEdytuj