Rüstəm İbrahimbəyov

Rüstəm Məmməd İbrahim oğlu İbrahimbəyov (ros. Рустам Ибрагимбеков, Rustam Ibragimbiekow; ur. 5 lutego 1939 w Baku, zm. 11 marca 2022 w Moskwie[1]) – azerski scenarzysta filmowy i polityk związany z Ludowym Frontem Azerbejdżanu. Przewidywany był jako kandydat opozycji w wyborach prezydenckich planowanych na październik 2013 roku, ostatecznie nie uzyskał zgody na start w tych wyborach.

Rüstəm İbrahimbəyov
Rüstəm Məmməd İbrahim oğlu İbrahimbəyov
Ilustracja
Rüstəm İbrahimbəjow (2013)
Imię i nazwisko

Rüstəm Məmməd İbrahim oğlu İbrahimbəyov

Data i miejsce urodzenia

5 lutego 1939
Baku

Data i miejsce śmierci

11 marca 2022
Moskwa

Narodowość

azerska

Alma Mater

Azerbejdżański Instytut Nafty i Gazu w Baku,
Instytut Cybernetyki Akademii Nauk Związku Radzieckiego

Dziedzina sztuki

kinematografia, scenariusz filmowy

Epoka

socrealizm, rosyjska nowa fala, współczesna azerbejdżańska kinematografia

Ważne dzieła
podpis

ŻyciorysEdytuj

Syn profesora sztuki Məmmədibrahima İbrahimbəyova i jego żony Fatimy[2]. Ukończył studia w Azerbejdżańskim Instytucie Nafty i Gazu w Baku, kontynuował następnie naukę w aspiranturze w Instytucie Cybernetyki Akademii Nauk Związku Radzieckiego. Przerwał ją jednak i wstąpił na wyższe kursy dla scenarzystów[2]. W kręgach filmowców został dostrzeżony po filmie Białe słońce pustyni, do którego napisał scenariusz razem z Walentinem Jeżowem[2].

Zaangażowanie polityczneEdytuj

W 2013 zjednoczona opozycja azerska zamierzała wystawić go jako kandydata w wyborach prezydenckich w Azerbejdżanie, przeciwko rządzącemu od 2003 w autorytarny sposób İlhamowi Əliyewowi. Został wskazany jako wspólny kandydat opozycji dzięki swojej popularności i szacunkowi, jaki zyskał w kraju dzięki działalności zawodowej. Stało się tak, chociaż Rüstəm İbrahimbəjow nie krytykował wcześniej prezydenta Azerbejdżanu[3]. Sam scenarzysta twierdził, że wybory mogą zostać przeprowadzone w uczciwy sposób i że ma w nich szansę zwycięstwa. Zapowiadał to, że w takim wypadku postawi przed sądem swojego poprzednika oraz jego rodzinę, uwikłaną w sprawy korupcyjne[3]. Obiecywał także to, że będzie prezydentem tymczasowym i po dwóch latach doprowadzi do zmiany konstytucji i utworzenia w Azerbejdżanie republiki parlamentarnej, w której prezydent będzie spełniał przede wszystkim zadania reprezentacyjne[3]. Przed oficjalnym rozpoczęciem swojej kampanii wyborczej starał się o poparcie ze strony władz Stanów Zjednoczonych i Unii Europejskiej[3].

Centralna Komisja Wyborcza Azerbejdżanu nie dopuściła go do startu w wyborach z uwagi na jego podwójne, azersko-rosyjskie obywatelstwo[4].

Życie prywatneEdytuj

Był żonaty z Şöhrət İbrahimbəjow, miał syna Fuada (ur. 1972) i córkę Fatimę (ur. 1974)[2].

FilmografiaEdytuj

Scenarzysta[2]Edytuj

  • В этом юном городе, 1970
  • Białe słońce pustyni, 1971, razem z Walentinem Jeżowem
  • И тогда я сказал – нет…, 1974
  • Сердце…сердце, 1976
  • Дачный домик для одной семьи, 1978
  • Стратегия риска, 1979
  • Допрос, 1979
  • Тайна корабельных часов, 1981
  • День рождения, 1983
  • Перед закрытой дверью, 1985
  • Храни меня, мой талисман, 1986
  • Свободное падение, 1987
  • Другая жизнь, 1987
  • Филер, 1987
  • Храм воздуха, 1989
  • Автостоп, 1989
  • Такси-блюз, producent, 1989
  • Семь дней после убийства, 1990
  • Увидеть Париж и умереть, 1990
  • Дюба-дюба, producent, 1990
  • Urga, 1992
  • Разрушенные мосты, scenarzysta i producent, 1993
  • Spaleni słońcem, wspólnie z Nikitą Michałkowem, 1994
  • Человек, который старался, autor scenariusza, reżyser wspólnie z O. Safaralijewym, producent, 1997
  • Cyrulik syberyjski, wspólnie z Nikitą Michałkowem, 1998
  • Семья, 1998
  • Wschód - Zachód, 1999
  • Мистерии, 2000

Był również autorem opowiadań, powieści i sztuk teatralnych[2].

OdznaczeniaEdytuj

  • Zasłużony działacz sztuk Rosji i Azerbejdżanu
  • Ludowy pisarz Azerbejdżanu
  • Laureat Nagrody Państwowej ZSRR (1981)
  • Laureat Nagrody Państwowej Rosji (1993, 1998, 1999, 2000)
  • Laureat Nagrody Państwowej Azerbejdżańskiej SRR (1980)
  • Laureat Nagrody Komsomołu (1979)
  • Order „Za zasługi wobec Ojczyzny” III stopnia (1999)
  • Komandor Orderu Nauk i Sztuk (Francji; 2000)[2]. Odznaczenia tego zrzekł się

PrzypisyEdytuj