Otwórz menu główne

Roztoki (województwo dolnośląskie)

wieś w województwie dolnośląskim
Ten artykuł dotyczy wsi w woj. dolnośląskim. Zobacz też: inne miejscowości.

Roztoki (niem. Schönfeld[3]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Międzylesie.

Roztoki
Kościół św. Marcina w Roztokach
Kościół św. Marcina w Roztokach
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Międzylesie
Wysokość 390-425[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 439[2]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-530
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0853843
Położenie na mapie gminy Międzylesie
Mapa lokalizacyjna gminy Międzylesie
Roztoki
Roztoki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Roztoki
Roztoki
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Roztoki
Roztoki
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Roztoki
Roztoki
Ziemia50°11′30″N 16°40′13″E/50,191667 16,670278
Zabytkowa plebania w Roztokach

Spis treści

PołożenieEdytuj

Roztoki leżą na północ od Międzylesia, na skraju Wysoczyzny Międzylesia, na wysokości około 390-425 m n.p.m.[1] Wieś przecina droga krajowa nr 33, kierująca się do Czech[1].

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie wałbrzyskim.

HistoriaEdytuj

Pierwsza wzmianka wymieniająca Roztoki jako część półosiadłości Zamku Szczerba pochodzi z 1358 roku[4]. Już wtedy istniał we wsi kościół[4]. W czasie wojen husyckich miejscowość znacznie ucierpiała[4]. Na początku XVII wieku Roztoki zostały kupione przez rodzinę Tschirnhausów[4]. W roku 1643 podczas wojna trzydziestoletniej wieś została złupiona przez wojska szwedzkie[4]. W roku 1840 w miejscowości były 92 budynki, w tym: kościół z plebanią, dwór z folwarkiem, szkoła, gorzelnia, dwa młyny wodne i cegielnia[1]. Mieszkańcy zajmowali się też produkcją płótna, w roku 1853 uruchomiono w Roztokach tkalnię mechaniczną[4]. W 1875 roku zbudowano przystanek na linii kolejowej z Kłodzka do Międzylesia i wieś stała się punktem wypadowym dla turystów udających się w Masyw Śnieżnika i w Góry Bystrzyckie[4]. Po 1945 roku wieś utrzymała swój charakter, przez pewien czas nadal działała tkalnia, która w późniejszym okresie została zamieniona w ośrodek kolonijny[1].

ZabytkiEdytuj

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[5]:

  • kościół parafialny pw. św. Marcina z 1722 roku z wieżą wzniesioną w 1772 roku[4],
  • plebania z 1794 roku
  • dwór, obecnie dom nr 16, z 1569 roku, przebudowany w XIX i XX wieku,
  • obora, z początku XIX wieku.

Inne zabytki[1]:

  • figura św. Jana Nepomucena pochodząca z XVIII wieku.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 15: Kotlina Kłodzka i Rów Górnej Nysy. Wrocław: I-BiS, 1993, s. 381-386. ISBN 83-85773-06-1.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. M. Choroś, Ł. Jarczak, Słownik nazw miejscowych Dolnego Śląska, Opole 1995, s. 101.
  4. a b c d e f g h Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2010, s. 427, 428. ISBN 978-83-89188-95-3.
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 77. [dostęp 5 sierpnia 2012].

BibliografiaEdytuj