Otwórz menu główne

Shaun White

snowboardzista amerykański

Shaun Roger White (ur. 3 września 1986 w San Diego) – amerykański profesjonalny snowboardzista i skateboardzista, trzykrotny złoty medalista zimowych igrzysk olimpijskich. Znany jest z „burzy” czerwonych włosów, dzięki której zyskał przydomek „latającego pomidora”[1].

Shaun White
Shaun White
Data i miejsce urodzenia 3 września 1986
San Diego, USA
Wzrost 173 cm
Debiut w PŚ 1.03 2001, Park City (5. miejsce – halfpipe)
Pierwsze punkty w PŚ 1.03 2001, Park City (5. miejsce – halfpipe)
Pierwsze podium w PŚ 5.03 2005, Lake Placid
(1. miejsce – halfpipe)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Snowboarding
Igrzyska olimpijskie
Złoto Turyn 2006 Half-pipe
Złoto Vancouver 2010 Half-pipe
Złoto Pjongczang 2018 Half-pipe
Puchar Świata (Half-pipe)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2016/2017
Winter X Games
Złoto Aspen 2003 Slopestyle
Złoto Aspen 2003 Superpipe
Złoto Aspen 2004 Slopestyle
Złoto Aspen 2005 Slopestyle
Złoto Aspen 2006 Slopestyle
Złoto Aspen 2006 Superpipe
Złoto Aspen 2008 Superpipe
Złoto Aspen 2009 Slopestyle
Złoto Aspen 2009 Superpipe
Złoto Aspen 2010 Superpipe
Złoto Aspen 2011 Superpipe
Złoto Aspen 2012 Superpipe
Złoto Aspen 2013 Superpipe
Srebro Aspen 2002 Slopestyle
Srebro Aspen 2002 Superpipe
Srebro Aspen 2007 Superpipe
Brąz Aspen 2007 Slopestyle
Brąz Aspen 2008 Slopestyle
Winter X-Games Europe
Złoto Tignes 2012 Slopestyle
Złoto Tignes 2012 SuperPipe
Skateboarding
X Games
Złoto Los Angeles 2007 Vert
Złoto Los Angeles 2011 Vert
Srebro Los Angeles 2005 Vert
Srebro Los Angeles 2010 Vert
Brąz Los Angeles 2008 Vert
Strona internetowa

Życie osobisteEdytuj

White urodził się z tetralogią Fallota, wrodzoną wadą serca, z powodu której, jeszcze przed ukończeniem pierwszego roku życia, przeszedł dwie operacje na otwartym sercu[2]. Jego pierwsze snowboardingowe próby miały miejsce w Okemo Mountain i Bear Mountain, małych kurortach narciarskich w stanie Vermont, a także w Górach San Bernardino w Karolinie Południowej.

W pierwszych latach kariery White wykorzystywał swój przydomek „latającego pomidora” nosząc opaski z charakterystycznym logiem, jednak z czasem „zrobiło się to dla niego męczące.”[3]

Kariera snowboardowaEdytuj

Kariera skateboardowa White’a zaczęła rozkwitać w tym samym okresie, co jego popularność w snowboardingu. W wieku 9 lat zwrócił na siebie uwagę m.in. Tony’ego Hawka, którego poznał w lokalnym skateparku. Dzięki niemu Shaun, mając 17 lat, zaistniał na profesjonalnej scenie skateboardowej. Od tego czasu zdobył wiele mistrzowskich wyróżnień oraz prestiżowy tytuł Action Sports Tour Champion, zdobyty za umiejętności skateboardowe, a także osiągnięcia w X-Games (igrzyska sportów ekstremalnych). Podobnie jak jego starszy brat, White w wieku sześciu lat przestał uprawiać narciarstwo na rzecz snowboardingu, a już rok później uzyskał pierwszego sponsora.

Shaun wygrał trzy złote medale olimpijskie w konkurencji halfpipe. Regularnie uczestniczy w zimowych X-Games, na których każdego roku, począwszy od 2002, zdobywa medal. W sumie posiada 18 medali X-Games (13 złotych, 3 srebrne i 2 brązowe). W 2003 i 2004 był zwycięzcą zawodów Air & Style.

White jest pierwszym zawodnikiem w historii, któremu udało się sięgnąć po złoty medal zarówno w zimowych, jak i letnich X-Games w dwóch różnych sportach. Poza tym pozostaje pierwszym i jedynym sportowcem, który wygrał i letni, i zimowy Dew Cup.[4]

Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2006Edytuj

Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006 White wygrał złoty medal w konkurencji halfpipe[5]. Po pierwszym zjeździe kwalifikacyjnym był bliski odpadnięcia z rywalizacji, zdobywając jedynie 37.7 punktów. Jednak w drugim zjeździe poprawił wynik na 45.3 punktów. W finale uzyskał 46.8 punktów (50 to maksymalny wynik), które pozwoliły na zdobycie złota. Srebrny medalista, Amerykanin Danny Kass, uzyskał 44 punkty[6].

2007 i 2008Edytuj

W 2007 roku White zdobył złoty medal w konkurencji halfpipe oraz 3. miejsce w slopestyle podczas zawodów Burton U.S. Open, a także, jako pierwszy, zyskał tytuł Burton Global Open Champion. Jego wynagrodzenie w ramach tego turnieju wyniosło 100.000 dolarów (Global Open Champion), 20.000 dolarów (1. miejsce w halfpipe), 90.000 dolarów (3. miejsce w slopestyle) oraz samochód (Chevrolet Corvette). W 2008 roku po raz trzeci z rzędu zajął 1. miejsce w halfpipe podczas U.S. Open Snowboarding Championships.

2009Edytuj

 
White z sir Richardem Bransonem.

W 2009 roku White zajął 1. miejsce w konkurencji superpipe podczas X Games XIII. Stał się tym samym drugim zawodnikiem w historii, po Tannerze Hallu, który obronił tytuł w superpipe z roku wcześniejszego. Poza tym, po dwóch latach zdobywania brązu, wygrał złoty medal w slopestyle.

14 lutego White wygrał złoto w konkurencji halfpipe podczas zawodów FIS Snowboard World Cup, odbywających się w Cypress Mountain Resort w Vancouver. Jego pierwszy przejazd finałowy otrzymał najwyższą notę w historii FIS, 47.3 punktów.

Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2010Edytuj

Podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010 w Vancouver White ponownie zdobył złoty medal w konkurencji halfpipe[7]. W pierwszym zjeździe finałowym uzyskał 46.8 punktów, co gwarantowało mu złoty medal. Jednak Shaun zdecydował się na drugi zjazd, który ukończył Double McTwistem 1260, nazwanym przez niego Tomahawkiem.[8] Przejazd ten otrzymał notę 48.4, ustanawiając tym samym nowy rekord Igrzysk Olimpijskich (wcześniejszy także należał do White’a i wynosił 46.8)[9].

Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2014 w SocziEdytuj

Podczas zawodów White niespodziewanie po złym pierwszym przejeździe zajmował 11. miejsce. Po drugiej próbie ostatecznie uplasował się na 4. miejscu nie zdobywając medalu. W swojej drugiej próbie uzyskał wynik 90.25 punktów mimo dwóch błędów.

Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2018 w PjongczanguEdytuj

White zwyciężył w eliminacjach do Half-pipe, otrzymując wyjątkowo wysoką notę 98,50 punktów. W finale prowadził po pierwszym przejeździe; po wyprzedzającym go występie Ayumu Hirano (95,25 punktów) wykonał przejazd obfitujący w skoki ponad 5 metrów i oceniony na 97,75 punktów, w ten sposób zapewniając sobie pierwsze miejsce i złoto[10].

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskie  Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwycięzca
1.  12 lutego 2006   Turyn Halfpipe -
1.  17 lutego 2010   Vancouver Halfpipe -
4. 11 lutego 2014   Soczi Halfpipe   Iouri Podladtchikov
1.  14 lutego 2018   Pjongczang Halfpipe -

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Zwycięstwa w zawodachEdytuj

  1.   Lake Placid5 marca 2005 (Halfpipe)
  2.   Cypress Mountain Resort14 lutego 2009 (Halfpipe)
  3.   Cardrona25 sierpnia 2009 (Halfpipe)
  4.   Park City1 lutego 2013 (Halfpipe)
  5.   Mammoth Mountain5 lutego 2017 (Halfpipe)

Pozostałe miejsca na podium w zawodachEdytuj

  1.   Copper Mountain22 grudnia 2013 (slopestyle) – 3. miejsce
  2.   Bokwang19 lutego 2017 (halfpipe) – 2. miejsce
  3.   Copper Mountain9 grudnia 2017 (halfpipe) – 3. miejsce

Project XEdytuj

Jednym z czołowych sponsorów White’a pozostaje Red Bull. Producent napojów energetycznych ufundował mu w Silverton w Kolorado prywatny, najnowocześniejszy na świecie, obiekt snowboardingowy[12]. Koszt jego budowy wyniósł ponad milion dolarów[12]. Poza tym Red Bull zapewnia White'owi transport helikopterem z każdego miejsca świata oraz stałe dostawy śniegu[12].

SponsorzyEdytuj

Obecność w mediachEdytuj

CiekawostkiEdytuj

  • Magazyn Forbes oszacował, że w 2008 roku White zarobił dzięki sponsorom ok. 9 milionów dolarów[17].
  • Ten sam magazyn wyróżnił Shauna, ex aequo z łyżwiarką Kim Yu-ną, jako najbogatszych sportowców Igrzysk Olimpijskich w Vancouver. Każde z nich zarobiło bowiem w 2009 roku po ok. 8 milionów dolarów[18].
  • Gra Shaun White Snowboarding rozeszła się na świecie w ponad 3 milionach kopii.
  • White otrzymał nagrodę magazynu Revolver dla najbardziej metalowego sportowca.
  • W 2007 roku, podczas gali Spike Guys' Choice Awards, White otrzymał symboliczny tytuł „prezesa snowboardingu”.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj