Sokołowiec

wieś w województwie dolnośląskim
Ten artykuł dotyczy miejscowości. Zobacz też: Sokołowiecpotok w Górach Suchych.

Sokołowiec (niem. Falkenhain[2]) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie złotoryjskim, w gminie Świerzawa, na Pogórzu Kaczawskim w Sudetach Zachodnich.

Artykuł 51°2′7″N 15°49′35″E
- błąd 39 m
WD 51°2'N, 15°49'E
- błąd 2313 m
Odległość 754 m
Sokołowiec
wieś
Ilustracja
Sokołowiecki pałac górny
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat złotoryjski
Gmina Świerzawa
Liczba ludności (III 2017) 500[1]
Strefa numeracyjna 75
Kod pocztowy 59-540
Tablice rejestracyjne DZL
SIMC 0192850
Położenie na mapie gminy Świerzawa
Mapa konturowa gminy Świerzawa, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Sokołowiec”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Sokołowiec”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Sokołowiec”
Położenie na mapie powiatu złotoryjskiego
Mapa konturowa powiatu złotoryjskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Sokołowiec”
Ziemia51°02′07″N 15°49′35″E/51,035278 15,826389

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa jeleniogórskiego.

DemografiaEdytuj

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczył 688 mieszkańców[1]. Jest drugą co do wielkości miejscowością gminy Świerzawa.

NazwaEdytuj

12 listopada 1946 nadano miejscowości polską nazwę Sokołowiec[2].

OpisEdytuj

Sokołowiec leży w zachodniej części Pogórza Kaczawskiego. Jest to długa wieś leżąca w dolinie potoku Czermnica, oddzielającej Wysoczyznę Ostrzycką od Działu Jastrzębnickiego. Południowy kraniec sięga do Rowu Wlenia. Na południowy wschód od centrum wsi leżą Sokołowskie Wzgórza.

Budowa geologicznaEdytuj

Podłoże zbudowane jest ze skał osadowych i wulkanicznych niecki północnosudeckiej. Są to górnokarbońskie margle oraz dolnopermskie (czerwony spągowiec) piaskowce, zlepieńce, mułowce, porfiry i melafity oraz ich tufy. Na tych skonsolidowanych skałach zalegają piaski i żwiry trzeciorzędowe i czwartorzędowe oraz plejstoceńskie gliny zwałowe.

ZabytkiEdytuj

Wedle rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • kościół parafialny pw. św. Jadwigi, z połowy XIII wieku, XVI wiek, XVIII wiek
  • cmentarz przykościelny
  • plebania, nr 216, z pierwszej ćwierci XIX wieku

Sokołowiec DolnyEdytuj

  • Zespół pałacowy
    • pałac, z drugiej połowy XVIII wieku
    • park, z końca XVIII wieku

Sokołowiec GórnyEdytuj

  • pałac górny, nr 113, obecnie nr 124 (?), z drugiej połowy XIX wieku, murowany, w 1989 r. przeszedł kapitalny remont. Obiekt jest trzykondygnacyjny, z użytkowym poddaszem, stylizowany na warowny zamek. Okna pałacu są prostokątne, a portal wejściowy – ostrołukowy. W przyziemiu zachowały się sklepienia sieciowe, a w holu strop kasetonowy ze znakami zodiaku. Przy pałacu znajduje się park krajobrazowy

Sokołowiec ŚrodkowyEdytuj

  • Zespół pałacowy, nr 44, z początku XIX wieku

Inne zabytkiEdytuj

  • zabudowania gospodarcze dawnego folwarku z pierwszej ćwierci XIX wieku, przebudowane w końcu XIX wieku. Obecnie miejsce to stanowi własność prywatną. W części gospodarczej, w sąsiedztwie pałacu, działa zakład przetwórstwa owocowo-warzywnego

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 15.12.2017 r.
  2. a b Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262).
  3. Architektura: Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego (pol.). Narodowy Instytut Dziedzictwa, 2012-01-11. s. 266. [dostęp 2012-11-15].

BibliografiaEdytuj

  • Staffa Marek (red.): Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 7 Pogórze Kaczawskie, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 2002 ​ISBN 83-85773-47-9
  • Góry i Pogórze Kaczawskie. Skala 1:40.000, wyd. II, Wydawnictwo Turystyczne Plan, Jelenia Góra 2004 ​ISBN 83-88049-02-X