Otwórz menu główne

Sucha Woda Gąsienicowa

Koryto Suchej Wody poniżej Psiej Trawki
Ciek wypływający z Zielonego Stawu Gąsienicowego

Sucha Woda Gąsienicowa lub po prostu Sucha Woda (słow. Suchá voda, niem. Suchabach, węg. Suchapatak[1]) – potok tatrzański płynący Doliną Suchej Wody. Wypływa z Zielonego Stawu Gąsienicowego w Dolinie Gąsienicowej (1672 m n.p.m.) i płynie poprzez Dolinę Gąsienicową i Dolinę Suchej Wody[1]. Wykaz hydronimów za górny bieg Suchej Wody uznaje Czarny Potok[2].

Łożysko Suchej Wody tworzy naturalną granicę pomiędzy Tatrami Zachodnimi i Tatrami Wysokimi[1]. Po wschodniej stronie Toporowego Stawu Niżniego łożysko to zmienia kierunek z północnego na północno-wschodni i płynąc nieco na południe od Drogi Oswalda Balzera, na odcinku o długości ponad 1 km (po Wawrzeczkową Cyrhlę), tworzy naturalną granicę między Tatrami a Rowem Podtatrzańskim[3]. Już poza obrębem Tatr w miejscowości Małe Ciche na wysokości 830 m łączy się z Filipczańskim Potokiem, tworząc Cichą Wodę (Cichowiańską Wodę)[1].

Nazwa potoku pochodzi od tego, że w całym górnym biegu aż do Wawrzeczkowej Cyrhli jego koryto jest w większości suche. Wypełnione jest otoczonymi przez wodę granitowymi głazami. Wiele z nich porośnięte jest czerwonymi glonami Trentepohlia[4]. Woda pojawia się w nim tylko po większych opadach. Mimo że dnem Doliny Zielonej Gąsienicowej przebiega koryto potoku Sucha Woda, to i tak część wód tej doliny przepływa podziemnymi przepływami do Doliny Goryczkowej, gdzie wypływa w Goryczkowym Wywierzysku, Doliny Kasprowej (wypływa tu w Jaskini Kasprowej Niżniej) i Doliny Olczyskiej, gdzie wypływa w Wywierzysku Olczyskim[3].

Sucha Woda jest ciekiem IV rzędu, jej dorzecze (cieki V rzędu) ma powierzchnię 26,9 km2, z czego 85% znajduje się w Tatrach, a tylko 15% w obrębie Podhala. Długość potoku do Filipczańskiego Potoku wynosi 13,01 km, z tego w obrębie Tatr 9,56 km. Średni spadek wynosi 7,36%[5]. Głównymi dopływami Suchej Wody są (w kolejności od góry w dół): Czarny Potok, Żółty Potok i Pańszczycki Potok (wszystkie są prawobrzeżne)[1]. Zasilany jest także wypływem z Wywierzyska Suchej Wody[6].

Osobny artykuł: Potoki tatrzańskie.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Wykaz nazw wód płynących. [dostęp 2013-01-12].
  3. a b Władysław Cywiński: Czerwone Wierchy, część zachodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 3. Poronin: Wyd. Górskie, 1996. ISBN 83-7104-011-3.
  4. Władysław Szafer: Tatrzański Park Narodowy. Zakład Ochrony Przyrody PAN, 1962.
  5. Krystyna Wit-Jóźwik. Hydrografia Tatr Wysokich. Objaśnienia do mapy hydrograficznej „Tatry Wysokie” 1:50 000. Polska Akademia Nauk. Instytut Geografii. Warszawa, 1974
  6. Tatry Wysokie i Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.