Otwórz menu główne

Szczur koralowy

gatunek gryzonia

Szczur koralowy[3] (Rattus leucopus) – gatunek gryzonia z rodziny myszowatych, występujący na Nowej Gwinei i w północnej Australii[2][4].

Szczur koralowy
Rattus leucopus[1]
(Gray, 1867)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd myszokształtne
Nadrodzina myszowe
Rodzina myszowate
Podrodzina myszy
Rodzaj szczur
Gatunek szczur koralowy
Synonimy
  • Hapalotis personata Krefft, 1867
  • Mus terra-reginae Alston, 1879
  • Rattus leucopus cooktownensis Tate, 1951
  • Rattus leucopus mcilwraithi Tate, 1951
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

KlasyfikacjaEdytuj

Gatunek ten został opisany naukowo w 1867 roku przez J.E. Graya pod nazwą Acanthomys leucopus. W tym samym roku australijski naturalista Johann Ludwig Gerard Krefft opisał go pod nazwą Hapalotis personata. Dwanaście lat później gatunek ten opisał Edward Richard Alston pod nazwą Mus terra-reginae. Ta ostatnia nazwa rozpowszechniła się i w 1979 roku prawo pierwszeństwa nakazało powrócić do nazwy A. Leucopus[5], natomiast nazwy Hapalotis personata i Mus terra-reginae traktowane są jako synonimy[6]. Przeniesienie gatunku do rodzaju Rattus spowodowało zmianę nazwy na obecną. Miejsce typowe to półwysep Jork w Queenslandzie w Australii. Należy do grupy spokrewnionych gatunków, zamieszkujących Nową Gwineę i pobliskie wyspy. Tylko ten gatunek i szczur ciemny (Rattus sordidus) występują zarówno na Nowej Gwinei, jak i w Australii[4].

Występowanie i biologiaEdytuj

Szczur koralowy występuje w trzech państwach: Papui-Nowej Gwinei, Indonezji i Australii. Zamieszkuje południową część Nowej Gwinei, indonezyjską wyspę Wokam i australijski półwysep Jork, na wschód od Wielkich Gór Wododziałowych. Jest spotykany od poziomu morza do 1200 m n.p.m. Szczur koralowy prowadzi naziemny tryb życia, żyje głównie w wilgotnych lasach równikowych i lasach galeriowych. Bywa spotykany także w wiejskich ogrodach, lasach wtórnych i odradzających się[2].

Samica w ciągu roku wydaje na świat do trzech miotów, liczących od dwóch do pięciu młodych[2].

PopulacjaEdytuj

Szczur koralowy ma duży zasięg występowania, jest liczny w sprzyjającym środowisku. Nie są znane zagrożenia dla tego gatunku, jest obecny w wielu obszarach chronionych. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznaje szczura koralowego za gatunek najmniejszej troski[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Rattus leucopus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e Aplin, K., Burnett, S. & Winter, J. 2016, Rattus leucopus [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016 [online], wersja 2017-1 [dostęp 2017-06-16] (ang.).
  3. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Rattus leucopus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2017-06-16]
  5. Bull. Zool. Nomencl., 35 (3), 1 lutego 1979 r.
  6. Catalogue of Life: 26th February 2018