Tadeusz Celestyn Cieński (ur. 6 kwietnia 1856 w Oknie, zm. 3 listopada 1925 we Lwowie) – polityk galicyjski, prawnik, ziemianin, hodowca koni, w 1922 roku posiadał majątki ziemskie o powierzchni 14 770 ha[1], przewodniczący Polskiego Komitetu Narodowego we Lwowie w listopadzie 1918 roku[2], wiceprezes sekcji wschodniej Naczelnego Komitetu Narodowego w 1914 roku[3].

Tadeusz Cieński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 kwietnia 1856
Okno, Cesarstwo Austrii
Data i miejsce śmierci 3 listopada 1925
Lwów, Polska
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie)

ŻyciorysEdytuj

Rodzina Cieńskich pieczętowała się herbem Pomian. Ojciec Ludomir Cieński (1822–1917), był politykiem i posiadał majątek ziemski. Dożył sędziwego wieku 95 lat. Długowieczność w rodzinie przeszła na starszego brata Tadeusza, Adolfa, który dożył 107 lat i był najdłużej żyjącym przedstawicielem w rodzinie. Matka Magdalena Jordan, była córką kapitana Wojska Polskiego. Do rodzeństwa Tadeusza należeli: Stanisław Spytek Cieński (1849–1920), Kazimierz Cieński (1850–1917), Leszek Cieński (1851–1913), Józef Emmanuel oraz Adolf Cieński (1853–1960), ostatni który przeżył powstanie styczniowe oraz 3 siostry.

W latach 1901[4]–1913 był posłem do sejmu galicyjskiego, reprezentował okręg Zaleszczyki. Pełnił funkcję wiceprezesa rady nadzorczej zarządu Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie[5]. W latach 1908–1918 członek Rady Narodowej, związany z ugrupowaniami prawicowymi Galicji. Od 1912 roku był członkiem Ligi Narodowej[6]. W 1914 roku był członkiem sekcji wschodniej Naczelnego Komitetu Narodowego[7], Członek Klubu Centrum, członek Klubu Chrześcijańsko-Narodowego. W czasie I wojny światowej przeciwnik współpracy z Austrią. Więziony w obozach internowania (1914–1916). Organizował obronę Lwowa (1918–1919)[8], był członkiem Komitetu Bezpieczeństwa i Obrony Dobra Publicznego[9]. Dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych (1922)[10]. W latach 1922–1925 senator. W działaniach politycznych związany z ziemiańską grupą Podolaków.

Został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa we Lwowie, w kwaterach dowódców i zasłużonych działaczy niedaleko katakumb.

PotomkowieEdytuj

Dnia 23 kwietnia 1894 poślubił Marię Dzieduszycką (1863–1941), córkę Włodzimierza Tadeusza Dzieduszyckiego, organizatora przemysłu ludowego i przyrodnika. Wśród dzieci Tadeusza i Marii było 2 księży. Sześcioro dzieci żyło powyżej 85 lat. Dzieci Tadeusza i Marii:

  • Maria Magdalena Cieńska (1895–1996), żona Edwarda Dubanowicza, profesora prawa i polityka.
  • Klementyna Maria Paula Cieńska (1896–1928), żona Andrzeja Antoniego Pruszyńskiego (1890–1942).
  • Włodzimierz Mikołaj Cieński (1897–1983)
  • Stanisław Franciszek Chebda-Cieński (1898–1993).
  • Ludomir Cieński (1902–1969)
  • Jadwiga Maria Cieńska (1901–1990)
  • Wojciech Tadeusz Cieński (1903–1907)
  • Jan Cieński (1905–1992)
  • Anna Amelia Cieńska (1907–2003), żona zamordowanego w Katyniu Kazimierza Henryka Wielowieyskiego herbu Półkozic (1900–1940)

PrzypisyEdytuj

  1. Wojciech Roszkowski. Lista największych właścicieli ziemskich w Polsce w 1922 r.Przegląd Historyczny”. T. 74, nr 2, 1983, s. 284.
  2. Eugeniusz Romer: Pamiętnik Paryski 1918–1919. T. I. Warszawa, 2010, s. 34.
  3. Konstanty Srokowski, N. K. N. : zarys historji Naczelnego Komitetu Narodowego / Konstanty Srokowski. Kraków 1923, s. 146–147.
  4. Wybory z gmin wiejskich.Kurjer Lwowski”. 247, 6 września 1901, s. 5.
  5. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: Prezydyum C.K. Namiestnictwa, 1911, s. 998.
  6. Stanisław Kozicki: Historia Ligi Narodowej (okres 1887–1907). Londyn, 1964, s. 572.
  7. Konstanty Srokowski, N.K.N. Zarys historii Naczelnego Komitetu Narodowego, Kraków 1923, s. 146.
  8. Zob. o Cieńskich z Okna w: Magdalena Bylczyńska, Pamiętnik Galicjanki. 1914–1917, Branice 2012.
  9. Czesław Mączyński: Boje lwowskie. Cz. 1. Warszawa, 1921, s. 203.
  10. Rozporządzenie Kierownika MSWojsk. L. 6285/22 G.M.I. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 11, s. 347)

BibliografiaEdytuj

  • Adam Boniecki: Cieńscy z Cienic herbu Pomian. W: Herbarz Polski. T. 3, s. 193.
  • Stanisław Stroński: Cieński Tadeusz (1856—1925). W: Polski Słownik Biograficzny. T. IV. Kraków : Nakładem Polskiej Akademji Umiejętności, 1938, s. 53—54.

Linki zewnętrzneEdytuj