Otwórz menu główne

Tlenek niklu(II)

nieorganiczny związek chemiczny niklu

Tlenek niklu(II), NiO – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym nikiel występuje na II stopniu utlenienia.

Tlenek niklu(II)
NiO o barwie zielonej
NiO o barwie zielonej
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny NiO
Masa molowa 74,69 g/mol
Wygląd żółty (w wysokiej temperaturze), czarny lub zielony krystaliczny proszek (w temperaturze pokojowej)[1][2]
Identyfikacja
Numer CAS 1313-99-1
PubChem 14805[3]
Podobne związki
Podobne związki Ni
2
O
3
, Ni
3
O
4
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

WystępowanieEdytuj

Minerałem NiO jest bunsenit[2].

OtrzymywanieEdytuj

Można go otrzymać przez reakcję wody z niklem w temperaturze 1000 °C[1]. Tlenek niklu(II) o barwie zielonej można otrzymać poprzez ogrzewanie niklu z wodą w temperaturze 1000 °C[1][2]. NiO o czarnej barwie można otrzymać kalcynując azotan niklu(II) lub wodorowęglan niklu(II) w temperaturze 600 °C[1][2].

WłaściwościEdytuj

Występuje w formie zielonej i czarnej[1][2], a w wysokich temperaturach przybiera barwę koloru żółtego[1]. Czarna forma jest aktywna chemicznie i tworzy proste sole w obecności kwasów, zaś zielona forma jest bierna chemiczne i odporna na wysokie temperatury[2]. Jest antyferromagnetyczny[6]. Jego temperatura topnienia wynosi 1957 °C, nie rozpuszcza się w wodzie, roztwarza się w kwasach[1][2].

ZastosowanieEdytuj

Jest ważnym surowcem w procesach wytapiania i produkcji stopów[1][2]. Może być również stosowany jako katalizator lub barwnik do kolorowego szkła[2][6].

ZagrożeniaEdytuj

Ma niską toksyczność[2], jednak jego wdychanie może powodować raka[7].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h Dale L. Perry, Sidney L. Phillips: Handbook of Inorganic Compounds. CRC Press, 1995, ​ISBN 0-8493-8671-3​, s. 276.
  2. a b c d e f g h i j k l Patty's Toxicology, 6 Volume Set (s. 666 - 667), Eula Bingham, Barbara Cohrssen (ang.).
  3. Tlenek niklu(II) (CID: 14805) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  4. a b c d William Haynes: CRC Handbook of Chemistry and Physics, 97th Edition., ​ISBN 978-1-4987-5429-3​, s.  "4-75"
  5. Tlenek niklu(II) (ang.) w wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2019-09-13].
  6. a b Inorganic Chemistry (s. 1505), Egon Wiberg, A. Holleman, Nils Wiberg (ang.).
  7. Tlenek niklu. Karta charakterystyki, www.carlroth.com, 11 sierpnia 2016 [dostęp 2019-08-15].