Otwórz menu główne

Władysław Polański

generał dywizji WP

Władysław Polański (ur. 12 marca 1924 w Przemyślu, zm. 31 marca 2012[1] w Warszawie) – generał dywizji Wojska Polskiego, zastępca szefa Głównego Zarządu Politycznego Wojska Polskiego (1960–1969), komendant Wojskowej Akademii Politycznej im. Feliksa Dzierżyńskiego (1972–1989), członek Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR

Władysław Polański
Ilustracja
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1924
Przemyśl Polska
Data i miejsce śmierci 31 marca 2012
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 19441990
Stanowiska dyr. Wydawnictwa MON,
z-ca szefa GZP WP,
komendant Wojskowej Akademii Politycznej
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
walki o Warszawę,
walki na Wale Pomorskim
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Medal „Za udział w walkach o Berlin” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Medal 20-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 30 years of victory rib.png 40 years of victory rib.png 60 years saf rib.png 70 years saf rib.png
Grób gen. Władysława Polańskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Służbę wojskową rozpoczął w lipcu 1943, wstępując ochotniczo wraz z ojcem i dwojgiem rodzeństwa do tworzonej wówczas 2 Dywizji Piechoty im. Jana Henryka Dąbrowskiego w obozie w Sielcach n. Oką. Wcielony do 2 Pułku Artylerii Lekkiej, dostał przydział do baterii sztabowej. Następnie skierowany do 1 Samodzielnej Polskiej Baterii Szkolnej w 3 Leningradzkiej Oficerskiej Szkole Artylerii, która stacjonowała w Kostromie. 24 lutego 1944 ukończył szkołę, promowany na stopień chorążego w korpusie oficerów artylerii. Brał udział w walkach na szlaku LublinWarszawaWał Pomorski. 11 lutego 1945 ciężko ranny w walkach pod Mirosławcem.

W 1950 r. ukończył studia I stopnia na Wydziale Społecznym Akademii Nauk Politycznych w Warszawie, a w 1957 studia magisterskie na Wydziale Ekonomii Uniwersytetu Warszawskiego.

Po wojnie zajmował wiele wysokich stanowisk w instytucjach centralnych Ministerstwa Obrony Narodowej oraz w aparacie politycznym wojska. W latach 1954-1960 dyrektor Wydawnictwa MON. W 1959 r. awansował na stopień pułkownika. W latach 1960–1969 szef Zarządu Propagandy i Agitacji Głównego Zarządu Politycznego Wojska Polskiego – zastępca szefa GZP WP. Podlegała mu działalność prasy wojskowej i periodyków wojskowych, a także Czołówki Filmowej WP. Jego zastępcą był wówczas płk Józef Baryła - późniejszy generał broni i jako szef Głównego Zarządu Politycznego przełożony Polańskiego w latach 80.

W październiku 1963 awansowany do stopnia generała brygady. Awans otrzymał w Belwederze z rąk przewodniczącego Rady Państwa Aleksandra Zawadzkiego. Jeden z animatorów komunistycznej propagandy w trakcie wydarzeń marca 1968. W latach 1969–1972 sekretarz Rady Wyższego Szkolnictwa Wojskowego. Rada ta była organem doradczym ministra obrony narodowej w dziedzinie doskonalenia programów nauczania i wytyczania kierunków prac naukowo-badawczych prowadzonych przez uczelnie i instytuty naukowe WP.

Następnie przez 17 lat sprawował funkcję komendanta Wojskowej Akademii Politycznej im. Feliksa Dzierżyńskiego (1972–1989). Uczelnia o trzywydziałowej strukturze nadawała dyplomy magisterskie w dziedzinie nauk pedagogicznych, historycznych i ekonomicznych. W październiku 1973 awansowany do stopnia generała dywizji. Akt nominacyjny otrzymał w Belwederze z rąk I sekretarza Komitetu Centralnego PZPR Edwarda Gierka. 18 listopada 1989 pożegnany przez ministra obrony narodowej gen. armii Floriana Siwickiego w związku z osiągnięciem granicy wieku 65 lat i zakończeniem zawodowej służby wojskowej. 28 grudnia 1989 roku przekazał obowiązki komendanta WAP gen. bryg. prof. Mieczysławowi Michalikowi.

 
60-lecie urodzin gen. broni dr Józefa Baryły – życzenia od podwładnych z aparatu politycznego WP, przemawia I zastępca szefa GZP WP gen. dyw. dr Tadeusz Szaciło, obok stoją (od lewej): gen. dyw. Władysław Polański – komendant WAP, gen. bryg. Albin Żyto – zastępca szefa GZP WP, gen. bryg. Henryk Kondas - zastępca dowódcy POW ds. politycznych, płk Stefan Rutkowski – przewodniczący Komisji Kontroli Partyjnej WP, płk Leon Morawski – szef Zarządu Wydawnictw, Drukarń i Zaopatrzenia GZP WP; Warszawa 21 listopada 1984

Członek PPR, a od 1948 – PZPR. Wielokrotnie był członkiem instancji partyjnych na różnych szczeblach w wojsku. Delegat na VII i VIII Zjazd PZPR. W latach 1975–1981 członek Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR, a w latach 1979–1990 członek Rady Naczelnej ZBoWiD. Wieloletni członek Komitetu Redakcyjnego kwartalnika historii wojskowości Wojskowy Przegląd Historyczny. Współautor „Małej Encyklopedii Wojskowej” (1967-1971). Interesował się historią, literaturą piękną i malarstwem.

Mieszkał w Domu Emeryta Wojskowego w Warszawie. Pochowany 11 kwietnia 2012 r. na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. W pogrzebie wziął udział m.in. były szef Głównego Zarządu Politycznego WP gen. broni w st. spocz. dr Józef Baryła oraz ostatni komendant Wojskowej Akademii Politycznej gen. bryg. w st. spocz. prof. Mieczysław Michalik, który wygłosił przemówienie w imieniu dawnych współtowarzyszy służby i pracy[2].

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

PublikacjeEdytuj

  • Wł. Polański (red.), W. Bańka, I. Wichrowska, Efektywność procesu kształcenia w wyższej uczelni wojskowej, Wojskowa Akademia Polityczna im. F. Dzierżyńskiego, Warszawa 1978
  • Wł. Polański, Jubileusz 35-lecia Wojskowej Akademii Politycznej /w/ Wojsko Ludowe, 1986, nr 12
  • Wł. Polański, słowo wstępne /w/ M. Jurek, E. Skrzypkowski, Konfrontacje: tradycjonalizm a współczesność w wychowaniu wojskowym, Wydawnictwo MON, Warszawa 1965
  • Wł. Polański, O partyjności nauki /w/ Zeszyty naukowe WAP, Warszawa 1979
  • Wł. Polański, Polsko-radzieckie braterstwo broni /w/ ZSRR-Polska: przyjaźń, współpraca, pomoc wzajemna: materiały konferencji naukowej poświęconej 30-leciu układu o przyjaźni, pomocy wzajemnej i współpracy powojennej pomiędzy ZSRR i PRL, Książka i Wiedza, Warszawa 1976
  • Wł. Polański, Przyczyny i konsekwencje klęski wrześniowej /w/ Ideologia i polityka, 1979, nr 7/8, ss. 46–55
  • Wł. Polański, Układ Warszawski w obronie pokoju i socjalizmu /w/ Nowe drogi, Warszawa 1982
  • Wł. Polański, Wielka Socjalistyczna Rewolucja Październikowa – początek ery socjalizmu i komunizmu, Wojskowa Akademia Polityczna im. F. Dzierżyńskiego, Warszawa 1977
  • Wł. Polański, Wojskowa Akademia Polityczna – głównym ośrodkiem kształcenia i wychowania aparatu partyjno-politycznego sił zbrojnych /w/ Wojskowy Przegląd Historyczny, 1974, nr 2, s. 243
  • Wł. Polański, Wojskowa Akademia Polityczna w 35-lecie Ludowego Wojska Polskiego i Roku Nauki Polskiej /w/ Badania społeczne w wojsku, 1973, nr 5, ss. 22–38
  • Wł. Polański, Wszystko dla dobra narodu - organizacje partyjne w ludowym Wojsku Polskim w przededniu VIII Zjazdu PZPR /w/ Wojsko Ludowe, 1979, nr 12, s. 18

BibliografiaEdytuj

  • A. Ciupiński – Wojskowa Akademia Polityczna im. Feliksa Dzierżyńskiego, 1951–1986, Wojskowa Akademia Polityczna, Warszawa 1986, ss. 50, 187, 194
  • J. Eisler, Polski rok 1968, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2006, s. 478
  • Leszek Grot, Tadeusz Konecki, Edward Nalepa – Pokojowe dzieje Wojska Polskiego, Warszawa 1988; ss. 91, 361
  • M. Jędrzejko i inni, Generałowie i admirałowie III Rzeczypospolitej (1989–2002), Wyd.: von borowiecky, Warszawa 2002
  • H.P. Kosk, Generalicja Polska, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków – Warszawa 2001, s. 93
  • L. Kowalski, Generał ze skazą, Wydawnictwo Rytm, Warszawa 2001, ss. 207–208
  • J. Królikowski, Generałowie i Admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990, tom III, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2010
  • P. Martell, G.P. Hayes, World military leaders, Bowker, New York 1974
  • VI Kongres ZBoWiD Warszawa 7-8 maja 1979, Wydawnictwo ZG ZBoWiD, Warszawa 1979
  • VII Kongres ZBoWiD, Wydawnictwo ZG ZBoWiD, Warszawa 1985
  • Wojsko Ludowe, 1987, nr 12, s. 7
  • Wojskowy Przegląd Historyczny, 1987, nr 3 (121), str. 220
  • Wojskowy Przegląd Historyczny, 1990, nr 1–2 (131–132), str. 276
  • dane o odznaczeniach na podstawie: Wojskowy Przegląd Historyczny, 1960-1989

PrzypisyEdytuj

  1. Nekrolog w Gazecie Wyborczej
  2. Informacje ZG Związku Żołnierzy LWP
  3. Żołnierz Wolności, 16 grudnia 1982, str. 1