Otwórz menu główne

Walter Scott

szkocki powieściopisarz i poeta
Ten artykuł dotyczy szkockiego pisarza i poety. Zobacz też: inne osoby, o tym imieniu i nazwisku.

Walter Scott (ur. 15 sierpnia 1771 w Edynburgu, zm. 21 września 1832 w Abbotsford) − szkocki adwokat, powieściopisarz i poeta.

sir Walter Scott
Walter Scott
Ilustracja
Henry Raeburn, Sir Walter Scott (1822)
Data i miejsce urodzenia 15 sierpnia 1771
Edynburg
Data i miejsce śmierci 21 września 1832
Abbotsford
Narodowość szkocka
Dziedzina sztuki literatura piękna
Epoka Romantyzm
Faksymile

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Wychowywał się, a potem studiował prawo, w rodzinnym mieście, a następnie poszedł w ślady ojca, zostając adwokatem i urzędnikiem sądowym. Interesował się folklorem i historią Szkocji. Korzystał z tej tematyki w swojej twórczości i zapoczątkował w Anglii znamienne dla epoki romantyzmu zainteresowanie kulturą i twórczością ludową.

W marcu 1801 został wolnomularzem, wstępując do Loży świętego Dawida w Edynburgu[1].

Początkowo zajmował się głównie poezją, lecz po ukończeniu 40 lat zmienił profil swojej twórczości literackiej, pisząc przede wszystkim powieści. Jego główną domeną były powieści historyczne, w których łączył realizm historyczny z fantastyką oraz tajemniczymi ludowymi legendami i wierzeniami. Scott pobudził zainteresowanie baśniowo-rycerską przeszłością rodów Szkocji. Tematyka jego powieści dotyczyła często dziejów pogranicza szkocko-angielskiego na przełomie XVII–XVIII w., a w dziełach późniejszych zajmował się angielskim i francuskim udziałem w wyprawach krzyżowych.

PowieściopisarzEdytuj

W 1813 roku niepowodzenie jego ostatniego poematu Rokeby i rosnące potrzeby finansowe związane z budową Abbotsford i kłopotami pieniężnymi jego przyjaciela i wydawcy skłoniły pisarza do poszukiwania innych źródeł dochodu. Odnaleziony przypadkiem wiosną 1814 roku brulion rozpoczętego przed laty dzieła zajął go na tyle, że w czerwcu miał już gotową powieść z dziejów pogranicza angielsko-szkockiego, której dał tytuł Waverley. Jej akcja rozgrywa się w 1745 podczas powstania jakobickiego. Powieść została wydana w lipcu 1814 roku u Constable’a w Edynburgu i Logmana w Londynie. Scott, nie będąc pewien jej powodzenia, wydał ją anonimowo. Sukces utworu przeszedł najśmielsze oczekiwania autora. Pod koniec lata, po powrocie z podróży po północnej Szkocji i wyspach, dowiedział się, że Constable przygotowuje trzecie wydanie książki i domaga się następnej powieści.

Pisarz mieszkał w tym czasie w Abottsford, zajmując się rozbudową pałacu. Poszerzał też stale majętność. Jeszcze w 1814 roku podwoił jej obszar ze stu akrów do dwustu, w 1817 roku miał już tysiąc akrów i dokupił majątek Huntly Burn. Jego pasją było w tym czasie zadrzewianie nabytych terenów, na co wydawał znaczne pieniądze. Połowę roku spędzał w Edynburgu, gdzie uczestniczył w sesjach sądu.

W lutym 1815 roku Scott wydał swoją kolejną powieść, zatytułowaną Guy Mannering, opowiadającą o losach zaginionego spadkobiercy na tle barwnej mozaiki społeczeństwa szkockiego końca XVIII wieku. Również tą powieść wydał anonimowo, podpisując ją «autor Waverleya». Okazała się bestsellerem. W lipcu i sierpniu pisarz wybrał się w podróż na kontynent. Odwiedził pole bitwy pod Waterloo i Paryż. Pod koniec grudnia tego roku zabrał się do pracy nad kolejną powieścią, która ukazała się drukiem w maju 1816 roku i nosiła tytuł Antykwariusz.

Ważniejsze dziełaEdytuj

PoezjeEdytuj

PowieściEdytuj

Rok Powieści autora Waverleya Opowieści mojego gospodarza Powieści benedyktyńskie
1814 Waverley, czyli lat temu sześćdziesiąt
1815 Guy Mannering lub Astrolog
1816 Antykwariusz Czarny karzeł
1817 Rob Roy
1818 Więzienie w Edynburgu
1819 Ivanhoe Narzeczona z Lammermoor
1820 Klasztor
1821 Kenilworth
1823 Kwintyn Durward
1825 Talizman
1828 Piękne dziewczę z Perth
1831 Hrabia Robert z Paryża

PrzypisyEdytuj