Witowice (województwo lubelskie)

wieś w województwie lubelskim

Witowicewieś w Polsce położona w województwie lubelskim, powiecie puławskim, gminie Końskowola.

Witowice
wieś
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat puławski
Gmina Końskowola
Liczba ludności (2008) 469
Strefa numeracyjna 81
Kod pocztowy 24-130
Tablice rejestracyjne LPU
SIMC 0383774
Położenie na mapie gminy Końskowola
Mapa lokalizacyjna gminy Końskowola
Witowice
Witowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Witowice
Witowice
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Witowice
Witowice
Położenie na mapie powiatu puławskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu puławskiego
Witowice
Witowice
Ziemia51°24′28″N 22°04′57″E/51,407778 22,082500
Groby żołnierzy WP poległych pod Witowicami we wrześniu 1939. Cmentarz w Końskowoli

Witowice leżą nad rzeką Kurówką. Miejscowość sąsiaduje bezpośrednio z Końskowolą, Opoką i Chrząchowem. We wsi znajdują się: remiza ochotniczej straży pożarnej, sklep ogólnospożywczy, zakład mięsny Drob-Wit, szkółka roślin wrzosowatych. W Witowicach mieści się także komin pozostały po zburzonej cegielni. Przy granicy z Chrząchowem rośnie niewielki las zwany "Zalochy". Częścią Witowic są też domy mieszkalne położone w południowej części wsi; tereny te są nazywane potocznie przez mieszkańców "zapłociem". Liczba ludności to 469 osób (dane z 2008 roku). Istniał tu także klub sportowy "KS Witowice", którego trenerem był Grzegorz Kozak. Kursują tu również autobusy i emki puławskiej komunikacji miejskiej.

HistoriaEdytuj

Witowice powstały najprawdopodobniej w XIII wieku. W źródłach pisanych pojawiają się po raz pierwszy w 1408 roku. Wieś należała wówczas do Dziersława z Konina, a następnie do jego syna – Piotra. Wywodzili się z rodu Konińskich legitymujących się herbem Rawicz. Witowice były ośrodkiem macierzystym Konińskiej Woli (Witowskiej Woli). Wchodziły w skład tzw. klucza końskowolskiego. Następnie zostały przejęte przez późniejszych właścicieli Konińskiej Woli (Tęczyńskich, Opalińskich, Zbaraskich, Daniłłowiczów, Lubomirskich, Sieniawskich, Czartoryskich).

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiego[1].

W 1907 roku została zbudowana cegielnia będąca własnością prywatną rodziny Borzęckich. Pozostałością po byłej cegielni jest wysoki komin. W latach 60. z inicjatywy mieszkańców wybudowano drogę bitą. Kolejnym przedsięwzięciem było założenie linii telefonicznej. W latach 70. na miejscu drewnianej remizy postawiono nową. Dzisiaj mieści się tam siedziba Ochotniczej Straży Pożarnej, która powstała w dniu 21 marca 1927 roku. Wieś nękały również liczne pożary, którym sprzyjała drewniana zabudowa. Podczas II wojny światowej w walkach toczących się pod Witowicami zginęli polscy żołnierze. Pochowano ich na cmentarzu w Końskowoli. W czasie wojny we wsi działały oddziały Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich. Niektórzy mieszkańcy uczestniczyli w kampanii wrześniowej, część z nich trafiła do obozów jenieckich. W okresie międzywojennym istniała szkoła, która mieściła się w prywatnym domu. Obecnie dzieci i młodzież z Witowic uczy się w szkole w Końskowoli. We wsi znajduje się sześć figur, w tym cztery krzyże i dwie kapliczki.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa lubelskiego.

GospodarkaEdytuj

Źródłem utrzymania mieszkańców jest nie tylko rolnictwo (w tym uprawa zbóż, truskawek, malin, porzeczek, drzewek i krzewów ozdobnych), ale także praca w pobliskich Puławach czy innych miejscowościach w regionie. Hodowla zwierzęca stopniowo zanika.

BibliografiaEdytuj

  • Dzieje Końskowoli (red.) Ryszard Szczygieł, Końskowolskie Towarzystwo Regionalne, Lublin 1988

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego