Otwórz menu główne

Wołoczyska (ukr. Волочиськ, Wołoczyśk) - miasto na Ukrainie w obwodzie chmielnickim, siedziba władz rejonu wołoczyskiego.

Wołoczyska
Волочиськ
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód chmielnicki
Powierzchnia 14,61 km²
Populacja (2018)
• liczba ludności

19 036[1]
Nr kierunkowy +380-3845
Kod pocztowy 31200-31208
Położenie na mapie obwodu chmielnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu chmielnickiego
Wołoczyska
Wołoczyska
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Wołoczyska
Wołoczyska
Ziemia49°32′N 26°10′E/49,533333 26,166667
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Stacja kolejowa[2].

Spis treści

PołożenieEdytuj

Miasto leży na lewym brzegu Zbrucza, na Wyżynie Podolskiej. Najbliższymi dużymi miastami (min. 100 tys. mieszkańców) są:

Łuck
180 km
Równe
150 km
Żytomierz
230 km
Tarnopol
50 km
  Chmielnicki
70 km
Iwano-Frankiwsk
170 km
Czerniowce
175 km
Kamieniec Podolski
115 km

HistoriaEdytuj

 
Pałac Moszyńskiego we Frydrykowie

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1463. Wieś należała do Zbaraskich. Po śmierci Jerzego Zbaraskiego w 1631 wieś przeszła w ręce Wiśniowieckich, a w 1695 Potockich. W 1772 miejscowość zakupił Fryderyk Józef Moszyński. Założył tu bank, wzniósł szkołę i kościół oraz pałac w pobliskim Frydrykowie[3][4][5]. Jego staraniem także król Stanisław August Poniatowski nadał w 1775 przywilej jarmarku.

Po rozbiorach Polski Wołoczyska były miejscowością przygraniczną w zaborze rosyjskim, a po drugiej stronie Zbrucza znajdowała się osada Podwołoczyska w zaborze austriackim. W XIX w. przeszły w posiadanie Szembeków, a następnie Ledóchowskich. W 1871 przez Wołoczyska poprowadzono linię kolejową łączącą Lwów i Kijów.

W Wołoczyskach urodził się Malbim - rabin i pisarz religijny żyjący w XIX wieku. Do września 1939 r. był to najdalej na zachód wysunięty punkt ZSRR. Po agresji ZSRR na Polskę w Wołoczyskach znajdował się sowiecki obóz przejściowy dla jeńców polskich, w którym więzieni byli m.in. Antoni Szymański, Zdzisław Peszkowski, Michał Żółtowski, Zygmunt Kusiak i Czesław Wojtyniak.

Status miasta od 1970[2].

W 1989 liczyło 23 985 mieszkańców[6][2].

W 2013 liczyło 19 619 mieszkańców[7].

PałacEdytuj

W miejscowości znajdował się piętrowy pałac wybudowany przez Moszyńskiego w Frydrykowie (obecnie część Wołoczysk), kryty dachem dwuspadowym, z portykiem od frontu, który podtrzymywał balkon na piętrze z balustradą. Do wejścia prowadziły schody. Budynek główny połączony był parterowym łącznikiem skierowanym do niego prostokątnie z budynkiem identycznym jak główny, położonym równolegle[8].

PrzypisyEdytuj

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2018 року. Державна служба статистики України. Київ, 2018. стор.73
  2. a b c Волочиск // Большой энциклопедический словарь (в 2-х тт.). / редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. том 1. М., "Советская энциклопедия", 1991. стр.241
  3. Frydryków, Frydrychów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. II: Derenek – Gżack. Warszawa 1881.
  4. Frydrychówka, par. Wołoczyska w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. II: Derenek – Gżack. Warszawa 1881.
  5. Frydrychówka, 3.) wś nad Zbruczem, gm. Wołoczyska w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900. dawniej na pół. wsch. od miasta, obecnie część Wołoczysk
  6. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
  7. Чисельність наявного населёння України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України. Київ, 2013. стор.103
  8. Antoni Urbański: ''Pro memoria: 4-ta serja rozgromionych dworów kresowych, (IV cz. książki Memento kresowe). Warszawa: 1929, s. 77.

Linki zewnętrzneEdytuj