Otwórz menu główne

Zbigniew Kobyliński

polski archeolog

Zbigniew Kobyliński (ur. 14 grudnia 1953 w Gdańsku) – polski archeolog. Syn Lecha Kobylińskiego i Stefanii Kobylińskiej, z d. Mierzejewskiej.

Specjalista w dziedzinie archeologii wczesnej epoki żelaza, okresu wpływów rzymskich i wczesnego średniowiecza w Europie, teoretyk i praktyk w dziedzinie ochrony zabytków archeologicznych. Były Prezes Stowarzyszenia Naukowego Archeologów Polskich.

Spis treści

Kariera zawodowaEdytuj

Profesor doktor habilitowany, profesor zwyczajny Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, gdzie kieruje Instytutem Archeologii oraz Instytutu Archeologii i Etnologii PAN.

W latach 19951999 był zastępcą Generalnego Konserwatora ZabytkówGłównym Archeologiem Kraju, w latach 19971999 reprezentował Polskę w organizacji Europae Archaeologiae Consilium afiliowanej przy Radzie Europy.

Był członkiem zarządu międzynarodowej organizacji European Association of Archaeologists (Europejskie Stowarzyszenie Archeologów) i reprezentantem Polski w Komitecie ds. Zarządzania Dziedzictwem Archeologicznym Międzynarodowej Rady ds. Zabytków i Miejsc Zabytkowych (ICAHM-ICOMOS). Obecnie jest członkiem rady naukowej Państwowego Muzeum Archeologicznego i członkiem Kolegium Doradczego Dyrektora Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie ds. konserwatorskich.

Od 1991 r. redaktor periodyku „Archaeologia Polona”. Autor licznych prac i publikacji naukowych z dziedziny archeologii oraz ochrony i zarządzania zabytkami archeologicznymi.

Wykładał na uniwersytetach w Lund i Umeå w Szwecji, w Regensburgu, Bambergu, Erlangen i Moguncji w Niemczech oraz UCLA w Stanach Zjednoczonych.

WykopaliskaEdytuj

Kierował m.in. następującymi wykopaliskami archeologicznymi:

PublikacjeEdytuj

Najważniejsze publikacje książkowe:

  • Struktury osadnicze na ziemiach polskich u schyłku starożytności i w początkach wczesnego średniowiecza (1988).
  • Teoretyczne podstawy konserwacji dziedzictwa archeologicznego (2001).
  • Archeologia lotnicza w Polsce: osiem dekad wzlotów i upadków (2005).
  • Haćki. Zespół przyrodniczo-archeologiczny na Równinie Bielskiej (2005, wraz z J. B. Falińskim, A. Berem, W. Szymańskim i A. J. Kwiatkowską-Falińską).
  • Własność dziedzictwa kulturowego (2009).

Redakcja naukowa i współautorstwo książek:

  • Myśl przez pryzmat rzeczy (1988, wraz z Bogdanem Lichym i Przemysławem Urbańczykiem).
  • Międzynarodowe zasady ochrony i konserwacji dziedzictwa archeologicznego (1998).
  • Pierwsza pomoc dla zabytków archeologicznych (1998).
  • Ewidencja, eksploracja i dokumentacja w praktyce konserwatorstwa archeologicznego (1998).
  • Ochrona dziedzictwa archeologicznego w Europie (1998).
  • Krajobraz archeologiczny (1999).
  • Zabytki i społeczeństwo (1999, wraz z Krystyną Gutowską).
  • Tadeusz R. Żurowski i konserwatorstwo archeologiczne w Polsce XX wieku (1999, wraz z Jackiem Wysockim).
  • Wykrywacze metali a archeologia (1999, wraz z Wojciechem Brzezińskim).
  • Metodyka ratowniczych badań archeologicznych (1999).
  • Metodyka badań archeologiczno-architektonicznych (1999).
  • Quo vadis archaeologia? Whither European archaeology in the 21st century? (2001).
  • Hereditatem cognoscere (2004).

Linki zewnętrzneEdytuj