Otwórz menu główne

Świadkowie Jehowy w Surinamie – społeczność wyznaniowa w Surinamie, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2018 roku 3133 głosicieli, należących do 56 zborów[1]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2018 roku zebrało się 10 061 osób[2]. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w Paramaribo[3].

Świadkowie Jehowy w Surinamie
Państwo  Surinam
Liczebność
(2018)
3133
% ludności kraju
(2018)
0,55%
Liczba zborów
(2018)
56
Rozpoczęcie działalności 1903
Mapa lokalizacyjna Surinamu
Paramaribo
Paramaribo
Geographylogo.svg
Biuro Oddziału w Surinamie
W 1920 roku w kraju rozpoczęto wyświetlanie Fotodramy stworzenia

Spis treści

HistoriaEdytuj

W 1903 roku z Gujany powrócił niejaki Herbonnet, który tam został Badaczem Pisma Świętego i wkrótce założył pierwszą grupę zainteresowanych. W 1920 roku w całym kraju wyświetlano film Fotodrama stworzenia.

Na początku lat 30. XX wieku w trakcie podróży misjonarskiej Surinam odwiedził George Young.

W 1946 roku kraj odwiedzili Nathan H. Knorr i Frederick W. Franz, oraz pierwsi misjonarze Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead. Zorganizowano pierwszy kongres w Surinamie – „Weselące się narody”. Otworzono również Biuro Oddziału.

W 1950 roku w kraju działało 67 głosicieli, a dwa lata później ponad 100. W 1952 roku otwarto pierwszą Salę Królestwa. W latach 50. XX wieku w kraju wyświetlano film Społeczeństwo Nowego Świata w działaniu. W 1956 roku zanotowano liczbę ponad 200 głosicieli, a 11 lat później było ich już 500.

W latach 1961–1991 państwowa rozgłośnia nadawała cotygodniowy 15-minutowy program o wierzeniach Świadków Jehowy[4].

W 1975 roku w kraju zorganizowano specjalne kursy nauki i czytania dla analfabetów. Rok później otwarto pierwszą w kraju Salę Zgromadzeń. W 1976 roku za pomocą specjalnej łodzi Noe rozpoczęto prowadzenia działalności kaznodziejskiej w miejscach położonych w głębi kraju.

W latach 1977–1980 wielu głosicieli opuściło kraj ze względów ekonomicznych. W roku 1985 przekroczono liczbę 1000 głosicieli. W roku 1986 wybuchła wojna domowa, wskutek czego kilkuset głosicieli ze wschodniej części kraju musiało uciekać do sąsiedniej Gujany Francuskiej.

W 1995 roku otwarto nowe Biuro Oddziału. W 2000 roku przekroczono liczbę 2000 głosicieli, w roku 2014 było ich ponad 2830.

Kongresy odbywają się w językach: angielskim, aukan, niderlandzkim, saramakańskim i srańskim.

Miejscowe Biuro Oddziału nadzoruje tłumaczenie literatury biblijnej na pięć języków, w tym również na surinamski język migowy[3].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj