Dinoproston

związek chemiczny

Dinoproston, prostaglandyna E2, PGE2 (łac. Dinoprostonum) – organiczny związek chemiczny z grupy nienasyconych kwasów tłuszczowych. Jest hormonem z grupy prostaglandyn o symbolu E2. Pobudza mięsień macicy, zwiększa siłę i rytmiczność jej skurczów, ułatwia rozluźnienie i rozszerzenie ujścia szyjki macicy. Stosowany jako lek. Jego biologiczny okres półtrwania jest krótszy niż 1 minuta.

Dinoproston
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C20H32O5
Masa molowa 352,47 g/mol
Wygląd biały lub prawie biały krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy[1]
Identyfikacja
Numer CAS 363-24-6
PubChem 5280360
DrugBank DB00917
Podobne związki
Podobne związki alprostadyl (PGE1)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC G02 AD02

Zastosowania medyczneEdytuj

WskazaniaEdytuj

  • uelastycznienie szyjki macicy przed porodem i operacjami ginekologicznymi
  • wywołanie poronienia w 12–20 tygodniu ciąży[4]
  • usunięcie zawartości macicy w leczeniu nieudanych aborcji lub wewnątrzmacicznej śmierci płodu do 28 tygodnia[4]

PrzeciwwskazaniaEdytuj

Działania niepożądaneEdytuj

PreparatyEdytuj

Preparaty dostępne w Polsce (2021)[7]:

  • Prepidil – żel dopochwowy (tylko w leczeniu zamkniętym).

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Farmakopea Polska VIII, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491, ISBN 978-83-88157-53-0.
  2. a b Dinoproston (nr 82475) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2021-01-07]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  3. a b Dinoprostone, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2021-01-07] (ang.).
  4. a b c d e f g h i Dinoprostone, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00917 [dostęp 2021-01-07] (ang.).
  5. G.T. DeTitta i inni, Prostadienoic acids PGE2 and PGF : crystallographic studies of conformational transmission and receptor recognition, „Acta Crystallographica Section B. Structural Crystallography and Crystal Chemistry”, 36 (3), 1980, s. 638–645, DOI10.1107/S0567740880003974, ISSN 0567-7408 [dostęp 2021-01-07] (ang.).
  6. E.D. Levin i inni, Prostaglandins: Identification and content in higher plants, „Phytochemistry”, 27 (10), 1988, s. 3241–3243, DOI10.1016/0031-9422(88)80034-7 [dostęp 2021-01-07] (ang.).
  7. Dinoproston, [w:] Indeks Leków MP [online], lista preparatów, Medycyna Praktyczna [dostęp 2021-01-07].

BibliografiaEdytuj

  • Indeks leków Medycyny Praktycznej 2005, Kraków, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, ​ISBN 83-7430-006-X