Otwórz menu główne

Alprostadylprostanoid stosowany w leczeniu zakrzepowo-zarostowego zapalenia naczyń, występujący endogennie jako prostaglandyna E1[5].

Alprostadyl
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C20H34O5
Masa molowa 354,48 g/mol
Wygląd biały lub jasnożółtawy krystaliczny proszek
Identyfikacja
Numer CAS 745-65-3
PubChem 5280723[1]
DrugBank DB00770[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC C01 EA01
G04BE01

Alprostadyl stosuje się w okresie zaostrzenia choroby celem poprawy ukrwienia kończyn. Stanowi alternatywę dla iloprostu ze względu na rzadsze występowanie objawów ubocznych. Efekt leczenia jest szczególnie wyraźny jeśli proces chorobowy obejmuje tętnice położone poniżej stawu kolanowego.

Lek stosuje się dożylnie w dawce 40–60 μg/d.

Wykorzystywany do utrzymania drożności przewodu tętniczego po porodzie w przypadku wad siniczych do czasu zabiegu operacyjnego. Może być również używany we wstrzyknięciach do ciała jamistego w leczeniu dysfunkcji erekcji[5].

Do farmakologicznych analogów prostaglandyny należą: enizoprost, gemeprost, limaprost, mizoprostol i ornoprostyl[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Alprostadyl (CID: 5280723) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. a b Alprostadyl (DB00770) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  3. Department of Chemistry, The University of Akron: Prostaglandin E1 (ang.). [dostęp 2012-02-09].
  4. Alprostadyl (ang.) w bazie ChemIDplus, United States National Library of Medicine. [dostęp 2010-12-30].
  5. a b c Ryszard Korbut (pod red.): Farmakologia. Warszawa: PZWL, 2017, s. 153-154. ISBN 978-83-200-5368-5.

BibliografiaEdytuj

  1. Choroby wewnętrzne. Stan wiedzy na rok 2010. Andrzej Szczeklik (red.). Kraków: Medycyna Praktyczna, 2010, s. 423, 426. ISBN 978-83-7430-256-2.

Linki zewnętrzneEdytuj