Otwórz menu główne

Domasław (województwo dolnośląskie)

wieś w województwie dolnośląskim

Domasław (niem. Domslau[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Kobierzyce.

Domasław
Kościół pw. św. Wojciecha
Kościół pw. św. Wojciecha
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat wrocławski
Gmina Kobierzyce
Liczba ludności (III 2011) 708[1]
Strefa numeracyjna (+48) 71
Kod pocztowy 55-040
Tablice rejestracyjne DWR
SIMC 0875402
Położenie na mapie gminy Kobierzyce
Mapa lokalizacyjna gminy Kobierzyce
Domasław
Domasław
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Domasław
Domasław
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Domasław
Domasław
Położenie na mapie powiatu wrocławskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wrocławskiego
Domasław
Domasław
Ziemia51°00′39″N 16°57′20″E/51,010833 16,955556

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.

NazwaEdytuj

Nazwa należy do grupy nazw patronomicznych i pochodzi od staropolskiego męskiego imienia założyciela Domasława[3] podobnie jak np. Domosławice. Heinrich Adamy swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia jako najstarszą zanotowaną nazwę miejscowości Domslawicz podając jej znaczenie "Dorf des Domeslaw" czyli po polsku "Wieś Domasława"[3].

W Codex Diplomaticus Silesiae, wg regestu z 1306 r. wymieniona jest nazwa Domslawicz[4], wcześniej również in Domezlau - 1214 r., de Domazlav - 1284 r.[5] Do roku 1945 nosiła zgermanizowaną, niemiecką nazwę Domslau.

W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Jakuba Drozda wieś występuje pod nazwą Domslau[6]. Autor podaje również znaczenie nazwy jako: "von dem Slaw, haus der Slaven" czyli w tłumaczeniu polskim "od Słowian, dom Słowian"[6]. Domasław był na początku XIX w. najdalej na zachód położoną wsią w okolicy Wrocławia w której odprawiano msze w języku polskim. Likwidacja polskich nabożeństw nastąpiła około 1814r.

ArcheologiaEdytuj

Na terenie wsi, stanowiska 10-12, leżącej nad szlakiem bursztynowym w północno-zachodniej części ekumeny celtyckiej[7], archeolodzy odkryli podczas badań ratowniczych w 2006 roku, m, in. ponad 100 ciałopalnych halsztackich grobów książęcych, przeważnie komorowych, bogato wyposażonych, datowanych metodą radiowęglową na lata 750–450 p.n.e. oraz relikty osad ludności kultury przeworskiej ze specyficznymi elementami obrzędowości celtyckiej [8]. W grobach przykłady typowej halsztackiej ceramiki grafitowanej i malowanej[9].

ZabytkiEdytuj

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[10]:

  • kościół pw. św. Wojciecha, wieża z drugiej połowy XIV w., 1866 r.
  • budynek bramny na cmentarz kościelny, z XVI w., połowa XVIII w.
  • ogrodzenie, murowane, z XVI w., XVIII w.

TransportEdytuj

We wsi znajdują się przystanek osobowy na linii kolejowej numer 285 z Wrocławia Głównego do Jedliny-Zdrój i cztery przystanki autobusowe dla linii nr: 852, 862, 872 i 892 wrocławskiej komunikacji miejskiej.

PrzypisyEdytuj

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  3. a b Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 14.
  4. Codex Diplomaticus Silesiae
  5. Henryk Łowmiański, Początki Polski, t. 3, Warszawa 1967, s. 30
  6. a b Johann Knie 1830 ↓, s. 119.
  7. Śląskie Sprawozdania Archeologiczne tom 57, s.143-154, Wrocław 2015, Tomasz Grelak, stan. 36, Domasław, str. 151
  8. Śląskie Sprawozdania Archeologiczne tom 57, s.143-154, Wrocław 2015, Tomasz Grelak, stan. 36, Domasław, str. 149
  9. Domasław – nekropolia arystokracji z wczesnej epoki żelaza (VIII–VI w. p.n.e.)
  10. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 232. [dostęp 1.11.2012].

BibliografiaEdytuj

  • Johann Knie: Alpabetisch, Statistisch, Topographische Uebersicht aller Dorfer, Flecken, Stadt und andern Orte der Konigl. Preus. Provinz Schliesen.... Breslau: Barth und Comp., 1830.

Linki zewnętrzneEdytuj