Otwórz menu główne

Frank-Walter Steinmeier

polityk niemiecki

Frank-Walter Steinmeier (ur. 5 stycznia 1956 w Detmold[1]) – niemiecki polityk i prawnik, działacz Socjaldemokratycznej Partii Niemiec i w 2008 p.o. przewodniczącego partii, szef Urzędu Kanclerza Federalnego w okresie rządów Gerharda Schrödera w latach 1999–2005, minister spraw zagranicznych w latach 2005–2009 i 2013−2017, od 2007 do 2009 wicekanclerz, deputowany do Bundestagu, kandydat SPD na kanclerza Niemiec w 2009. Od 2017 prezydent Niemiec.

Frank-Walter Steinmeier
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1956
Detmold
Prezydent Republiki Federalnej Niemiec
Okres od 19 marca 2017
Przynależność polityczna Socjaldemokratyczna Partia Niemiec
Pierwsza dama Elke Büdenbender
Poprzednik Joachim Gauck
Minister spraw zagranicznych Niemiec
Okres od 17 grudnia 2013
do 27 stycznia 2017
Przynależność polityczna Socjaldemokratyczna Partia Niemiec
Poprzednik Guido Westerwelle
Następca Sigmar Gabriel
Wicekanclerz Niemiec
Okres od 21 listopada 2007
do 28 października 2009
Przynależność polityczna Socjaldemokratyczna Partia Niemiec
Poprzednik Franz Müntefering
Następca Guido Westerwelle
Minister spraw zagranicznych Niemiec
Okres od 22 listopada 2005
do 28 października 2009
Przynależność polityczna Socjaldemokratyczna Partia Niemiec
Poprzednik Joschka Fischer
Następca Guido Westerwelle
Signature f.-w. steinmeier.png
Odznaczenia
Krzyż Wielki Klasy Specjalnej Orderu Zasługi RFN Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi Krzyż Wielki Orderu Zasługi (Portugalia) Krzyż Wielki I Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi Wielki Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Wykształcenie i działalność zawodowaEdytuj

Pochodzi z Nadrenii Północnej-Westfalii. Po ukończeniu szkoły średniej pełnił służbę wojskową od 1974 do 1976[2]. Następnie rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie w Gießen. Od 1980 kształcił się także w zakresie nauk politycznych. W 1982 i 1986 zdał państwowe egzaminy prawnicze I oraz II stopnia. Pracował jako nauczyciel akademicki w katedrze prawa publicznego i nauk politycznych na Uniwersytecie w Gießen, gdzie doktoryzował się w 1991[1][2]. W 2013 został posądzony o plagiat, zarzuty miały dotyczyć 95 z 395 stron pracy doktorskiej. W wyniku postępowania wykazano błędy w cytowaniu, jednakże wobec braku stwierdzenia oszustwa Frank-Walter Steinmeier zachował doktorat[3][4].

Działalność polityczna do 2017Edytuj

W 1975 wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. Od 1991 współpracował z Gerhardem Schröderem, który wówczas zajmował stanowisko premiera Dolnej Saksonii. Został wtedy jego doradcą do spraw komunikacji z mediami. W latach 1993–1994 był dyrektorem biura premiera Dolnej Saksonii. Od 1994 pełnił funkcję kierownika departamentu w kancelarii państwa. W 1996 powołany na sekretarza stanu i szefa kancelarii państwa w administracji Dolnej Saksonii. W 1998, po wygranych przez SPD wyborów parlamentarnych i objęciu stanowiska kanclerza przez Gerharda Schrödera, Frank-Walter Steinmeier został sekretarzem stanu w Urzędzie Kanclerza Federalnego, odpowiadając za służby specjalne[1]. W 1999 powołany na szefa Urzędu Kanclerza Federalnego, którym kierował do 2005[1]. W tym okresie zyskał przydomek „szarej eficjencji”, gdyż znany był ze swojego efektywnego zarządzania (była to aluzja do przydomku „szara eminencja”)[5].

W listopadzie 2005, po kolejnych wyborach i utworzeniu rządu wielkiej koalicji CDU/CSU-SPD, został desygnowany na stanowisko ministra spraw zagranicznych w pierwszym rządzie kanclerz Angeli Merkel. Był pierwszym ministrem spraw zagranicznych Niemiec wywodzącym się z SPD od 1969[6]. W październiku 2007 powołany na wiceprzewodniczącego Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, miesiąc później zastąpił Franza Münteferinga na urzędzie wicekanclerza w dotychczasowym gabinecie[1].

Od września do października 2008 wykonywał czasowo obowiązki przewodniczącego partii. 18 października 2008 SPD wybrała go na swojego kandydata na stanowisko kanclerza. W wyniku wyborów w 2009 socjaldemokraci znaleźli się jednak w opozycji. W październiku 2009 Frank-Walter Steinmeier zakończył pełnienie funkcji rządowych. Objął natomiast mandat posła do Bundestagu, zajmując przez cztery lata stanowisko przewodniczącego frakcji poselskiej SPD. W 2013 ponownie został wybrany do niższej izby niemieckiego parlamentu[2]. W grudniu tegoż roku po odnowieniu wielkiej koalicji powrócił na urząd ministra spraw zagranicznych w trzecim gabinecie Angeli Merkel[2].

Prezydent NiemiecEdytuj

W listopadzie 2016 został ogłoszony przez kanclerz Angelę Merkel kandydatem koalicji rządowej na stanowisko prezydenta Niemiec w wyborach w 2017[7]. W związku z tym w styczniu 2017 zakończył urzędowanie na stanowisku ministra spraw zagranicznych, przekazując obowiązki swojemu następcy, dotychczasowemu ministrowi gospodarki i energii Sigmarowi Gabrielowi[8]

12 lutego 2017 został wybrany przez Zgromadzenie Federalne w pierwszej turze wyborów na urząd prezydenta Niemiec, zagłosowało na niego 931 spośród 1253 obecnych elektorów[9][10]. Urząd prezydenta Niemiec objął 19 marca 2017, trzy dni później nastąpiło jego oficjalne zaprzysiężenie[11][12]

Życie prywatneEdytuj

Od 1995 jest żonaty z Elke Büdenbender, ma jedną córkę[1].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Bundespräsident Frank-Walter Steinmeier (niem.). bundespraesident.de. [dostęp 2019-02-03].
  2. a b c d Dr. Frank-Walter Steinmeier (niem.). bundestag.de. [dostęp 2019-02-03].
  3. Plagiatsaffäre (niem.). business-and-science.de. [dostęp 2019-07-24].
  4. Freispruch trotz Fehlern (niem.). tagesspiegel.de, 5 listopada 2013. [dostęp 2019-07-25].
  5. Wawrzyniec Smoczyński: Minister spraw pragmatycznych. polityka.pl, 7 grudnia 2007. [dostęp 2019-02-03].
  6. Leaders of Germany (ang.). zarate.eu. [dostęp 2019-02-03].
  7. Angela Merkel przedstawiła Franka-Waltera Steinmeiera jako kandydata na prezydenta. rp.pl, 16 listopada 2016. [dostęp 2016-11-16].
  8. Niemcy: Sigmar Gabriel przejął obowiązki szefa MSZ. onet.pl, 27 stycznia 2017. [dostęp 2017-01-27].
  9. Frank-Walter Steinmeier nowym prezydentem Niemiec. tvp.info, 12 lutego 2017. [dostęp 2017-02-12].
  10. Bundespräsidentenwahl durch die 16. Bundesversammlung (niem.). wahlrecht.de, 12 lutego 2017. [dostęp 2019-02-03].
  11. Frank-Walter Steinmeier objął urząd prezydenta Niemiec. polskieradio.pl, 29 marca 2017. [dostęp 2017-03-19].
  12. Steinmeier: Pragmatic, popular, president (ang.). dw.com, 22 marca 2017. [dostęp 2019-02-03].
  13. Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 21 marca 2006. [dostęp 2017-05-17].
  14. Cidadãos Estrangeiros Agraciados com Ordens Portuguesas (port.). ordens.presidencia.pt. [dostęp 2017-05-17].
  15. Steinmeier mit Orden der französischen Ehrenlegion ausgezeichnet (niem.). zeit.de, 26 stycznia 2017. [dostęp 2017-05-17].