Otwórz menu główne

Hanna Dunowska (ur. 18 grudnia 1958[1] w Mińsku Mazowieckim, zm. 1 sierpnia 2019 w Grodzisku Mazowieckim[2]) – polska aktorka filmowa, telewizyjna i teatralna, prezenterka telewizyjna[3]. W latach 1993–1996 z Krzysztofem Ibiszem prowadziła Czar Par, emitowany na antenie TVP1[4].

Hanna Dunowska
Ilustracja
Imię i nazwisko Hanna Dunowska-Hunek
Data i miejsce urodzenia 18 grudnia 1958
Mińsk Mazowiecki
Data i miejsce śmierci 1 sierpnia 2019
Grodzisk Mazowiecki
Zawód aktorka, prezenterka
Lata aktywności 1980–2019

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodziła się w Mińsku Mazowieckim[5][6], gdzie w latach 1973–1977 uczęszczała do Liceum Ogólnokształcącego o profilu humanistycznym. Jeszcze będąc na trzecim roku studiów na Wydziale Aktorskim w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie zagrała pierwszą główną rolę kinową w wyróżnionym na festiwalu filmów fantastycznych w Porto i Madrycie psychologicznym dramacie fantasy Piotra Andrejewa Czułe miejsca (1980) oraz pojawiła się w serialu TVP Jana Łomnickiego Dom (1980).

Występowała na scenie w sztukach: Król Jerzy (1983) Marka Hłaski w Teatrze Nowym im. Gustawa Morcinka w Zabrzu, komedii Aleksandra Fredry Rewolwer (1983–1984) jako Klara Salvandor oraz Niebezpieczne związki (2004) w Teatrze Polskim Bielsku-Cieszynie, Pan Puntila i jego sługa Matti (1987–1988) Bertolta Brechta oraz Oskarżony Dymitr Karamazow (1990–1991) Fiodora Dostojewskiego w Teatrze Narodowym w Warszawie i musicalu Ostry makijaż (1992).

W metafizycznym dramacie psychologiczno-politycznym Krzysztofa Kieślowskiego Bez końca (1984) z Grażyną Szapołowską pojawiła się jako działaczka opozycji. Była jednak bardziej widoczna na ekranie w rosyjskim filmie fantastycznonaukowym Siedem elementów (Семь стихий, 1984), a także pełnometrażowym serialu kryminalnym TVP Krzysztofa Szmagiera 07 zgłoś się (1987) i spin-off Zamknąć za sobą drzwi (1987) w roli sierżant Anny Sikory.

Trafiła też do obsady telenoweli Pawła Karpińskiego W labiryncie (1988–1990) i melodramatu Czesława Petelskiego Gorzka miłość (1989).

W 1990 zagrała postać trzydziestolatki zagubionej w otaczającej ją rzeczywistości i niezbyt szczęśliwej w życiu prywatnym w nominowanej do nagrody na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni w adaptacji powieści Krystyny Kofty Femina w reżyserii Piotra Szulkina.

Wystąpiła potem w miniserialu TVP1 Jacka Bromskiego Kuchnia polska (1991), rosyjskim filmie sensacyjnym Gladiator dla komornego (Gladiator po naymu, 1993), horrorze Marka Piestraka Łza księcia ciemności (1994), filmie sensacyjnym Władysława Pasikowskiego Psy (1992), filmie fantasy Lecha J. Majewskiego Ewangelia według Harry’ego (1994) u boku Viggo Mortensena i Jennifer Rubin, filmie sensacyjnym Anioł śmierci (Blood of the Innocent, 1995) z Rutgerem Hauerem i Johnem Rhysem-Daviesem, familijnym serialu australijskim Dwa światy (Spellbinder, 1995), polsko-czesko-słowackim dramacie Wszyscy moi bliscy (Vsichni moji blízcí, 1999), serialu TVP1 Glina (2004) oraz dreszczowcu Poza zasięgiem (Out of Reach, 2004) u boku Stevena Seagala.

W latach 1993–1996 prowadziła w TVP1 wspólnie z Krzysztofem Ibiszem program rozrywkowy Czar Par. Była również prezenterką programu telewizyjnego Polonia 1.

Grała w warszawskim Teatrze Komedia w spektaklu Christophera Hamptona Niebezpieczne związki (2008) u boku Adrianny Biedrzyńskiej i Hanny Piasecznej jako Pani De Volanges i przedstawieniu Dziewczyny z kalendarza (2010) w reż. Tomasza Dutkiewicza w podwójnej roli jako Brenda Hulse i Lady Cravendshir.

Gościnnie wystąpiła w telenowelach: Na dobre i na złe, Samo życie, Pensjonat pod Różą czy Barwy szczęścia.

Ukończyła dwuletnie studium na kierunku psychoterapii metodą psychologii zorientowanej na proces w Instytucie Psychologii Procesu w Warszawie i studia podyplomowe na wydziale psychologii na Akademii Ekonomiczno-Humanistycznej w Warszawie (studiowała w latach 2014–2019)[7] i podjęła pracę jako psychoterapeutka w założonym przez siebie Ośrodku Rozwoju i Psychoterapii „Przemiany”[8]. Wcześniej pomagała ofiarom przemocy w Centrum Praw Kobiet[8], a także podjęła współpracę z Centrum Psychologiczno-Terapeutycznym Wspierania Rodziny w Pruszkowie[8].

Życie prywatneEdytuj

Była dwukrotnie mężatką[9][10]. Z pierwszego małżeństwa miała córkę Joannę (ur. 1981)[10]. Po raz drugi wyszła za mąż za operatora dźwięku, Pawła Łuczycę-Wyhowskiego, z którym miała syna Julka (ur. 1997)[10].

Po rozstaniu z drugim mężem zachorowała na raka piersi[10]. Pokonała chorobę w 2012[11][12].

Zmarła 1 sierpnia 2019 w wieku 60 lat w Grodzisku Mazowieckim[11][13]. Uroczystość pogrzebowa odbyła się 14 sierpnia 2019 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[14], a urna z jej prochami została pochowana w grobie rodzinnym na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie[15].

FilmografiaEdytuj

FilmyEdytuj

Rok Tytuł Rola Reżyser
1980 Czułe miejsca Ewa Piotr Andrejew
1982 Punkty za pochodzenie kandydatka recytująca „Inwokację” Franciszek Trzeciak
1984 Bez końca Justyna, działaczka opozycji Krzysztof Kieślowski
Siedem elementów (Семь стихий) Airа Gennady Ivanov
1987 Koniec sezonu na lody Henia Drabikówna Sylwester Szyszko
Zamknąć za sobą drzwi sierżant Anna Sikora Krzysztof Szmagier
1989 Gorzka miłość księżna Jadwiga Święcicka Czesław Petelski
1990 Femina Bogna Piotr Szulkin
1991 Kuchnia Polska hrabianka Sobańska, matka chrzestna Ani Biesiekierskiej Jacek Bromski
1992 Psy żona Grossa Władysław Pasikowski
Łza księcia ciemności Joanna Karwicka Marek Piestrak
Dlja simejnoho vohnyshha (Для домашнього огнища) Borys Sawczenko
1993 Gladiator do wynajęcia (Гладиатор по найму) Esther Dmitriy Zaytsev
Ewangelia według Harry’ego (Gospel according to Harry) Selma Lech Majewski
1994 Piękna warszawianka (La Belle de Varsovie, TV) Franck Apprederis
Anioł śmierci (Blood of the Innocent) asystentka doktora Lema Bob Misiorowski
1999 Wszyscy moi bliscy (Vsichni moji blizci) Eva Marie, znajoma Samuela Matej Mináč
2004 Poza zasięgiem (Out of Reach) barmanka Rosie Po-Chih Leong
2009 Miasto z morza letniczka zainteresowana parcelą Konki Andrzej Kotkowski

Seriale TVEdytuj

Rok Tytuł Rola Reżyser
1984 Pan na Żuławach Wanda Mikuła-Jeżewska, siostra Kazimierza Sylwester Szyszko
1987 07 zgłoś się (odc. 19–21) sierżant Anna Sikora Krzysztof Szmagier
1988–1990 W labiryncie recepcjonistka w „Domu Prasy” Paweł Karpiński
1989 Gorzka miłość księżna Jadwiga Święcicka Czesław Petelski
1990 Franka - żona Chama (Franka: zhena Khama) Franka Dmitriy Zaytsev
1991 Kuchnia Polska hrabianka Sobańska, matka chrzestna Ani Biesiekierskiej Jacek Bromski
1993–1994 Zespół adwokacki dr Monika Janicka, żona Krzysztofa Andrzej Kotkowski
1994 Bank nie z tej ziemi Gerda Waldemar Dziki, Paweł Sala
1995 Dwa światy (Spellbinder) Marna Noel Price
2000 Sukces była żona Jakubowskiego Andrzej Kostenko
2000-2001, 2004, 2007, 2008, 2010 Na dobre i na złe doktor Hanna Kalinowska, pediatra, lekarka na oddziale noworodków różni
2002-2010 Samo życie mecenas Mariola Strzelecka, prawnik rodziny Rowickich różni
2003 Zaginiona Elżbieta Krajewska, matka Michała, przyjaciółka Tokarskich Andrzej Kostenko
Psie serce Sylwia, była żona Wiktora Andrzej Kotkowski, Adek Drabiński
2004 Glina Barbara Kralska, dyrektor hotelu Władysław Pasikowski
2005 Pensjonat pod Różą Kawecka, matka Justyny Mirosław Bork
Tak miało być Siłecka Agnieszka Trzos
2006-2007 Kopciuszek Tarnowska Jerzy Łukaszewicz, Radosław Piwowarski
2007 Determinator Teresa Rawicz Mirosław Gronowski
2007-2008 Pierwsza miłość Lidia z Sapiehów Wiśniowiecka, matka Przemka, niewidomego dja Radia „Hexen” Okił Khamidow
2008 Kryminalni (odc. 92) Jadwiga, matka Elizy Maciej Pieprzyca
2009 Ranczo (odc. 43) Holenderka Wojciech Adamczyk
Miasto z morza (odc. 2 i 4) letniczka zainteresowana parcelą Konki Andrzej Kotkowski
2009-2016 Barwy szczęścia Alina Rybińska, matka Ksawerego różni
2014 Prawo Agaty (odc. 77) Halicka, babka Antka Jacek Borcuch
Na krawędzi 2 (odc. 8) lekarka Maciej Dutkiewicz
2015-2016 Przyjaciółki pani prezes, matka Lechickiego Grzegorz Kuczeriszka

PrzypisyEdytuj

  1. Hanna Dunowska Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2019-08-01].
  2. Nie żyje Hanna Dunowska. Aktorka miała 60 lat (pol.). MSN. [dostęp 2019-08-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-02)].
  3. Hanna Dunowska (ang.). Listal. [dostęp 2019-08-01].
  4. Hanna Dunowska była gwiazdą programu "Czar par" (pol.). Wirtualna Polska. [dostęp 2019-08-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-03)].
  5. Personalidade: Hanna Dunowska (Polônia) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2018-03-14].
  6. Hanna Dunowska životopis (cz.). FDb.cz. [dostęp 2018-03-14].
  7. Tygodnik „Życie na Gorąco” nr 23, 6 czerwca 2012, s. 32-33
  8. a b c Sergiusz Królak (2019-07-21): Prowadziła „Czar par” z Krzysztofem Ibiszem. Po latach porzuciła pracę w telewizji, by ratować skłócone małżeństwa (pol.). Plejada.pl. [dostęp 2019-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-01)].
  9. Aktorka „Barw szczęścia” pokonała nowotwór! (pol.). Fakt.pl. [dostęp 2019-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-05)].
  10. a b c d Robert Choiński (2019-08-02): Hanna Dunowska nie żyje. Kim była prywatnie i zawodowo? (pol.). „Gala”. [dostęp 2019-08-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-04)].
  11. a b Dominik Kwaśnik (2019-08-02): Hanna Dunowska przed śmiercią ujawniła przygnębiające kulisy małżeństwa. Nowotwór zmienił jej podejście do życia (pol.). pikio.pl. [dostęp 2019-08-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-03)].
  12. Olga Figaszewska (2019-08-02): Hanna Dunowska nie żyje. Aktorka miała 60 lat (pol.). „Viva!”. [dostęp 2019-08-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-03)].
  13. Nie żyje Hanna Dunowska. Aktorka miała 60 lat (pol.). Wirtualna Polska. [dostęp 2019-08-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-03)].
  14. Znamy datę pogrzebu Hanny Dunowskiej (pol.). Onet.pl. [dostęp 2019-08-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-13)].
  15. Pogrzeb Hanny Dunowskiej. Pożegnały ją gwiazdy kina i telewizji (pol.). „Super Express”. [dostęp 2019-08-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-14)].

Linki zewnętrzneEdytuj