Indian Army (IA; dewanagari भारतीय थलसेना, Bhāratīyan Thalasēnā) – wojska lądowe Indii, najliczniejszy z czterech rodzajów sił zbrojnych, istnieją od uzyskania niepodległości przez Indie Brytyjskie. Od samego powstania wojsko było zawodowe, w 2010 liczyło ponad 1,1 miliona personelu w czynnej służbie, będąc drugim pod względem liczebności, po Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej.

Indian Army
Godło
Flaga Indian Army
Państwo

 Indie

Siły zbrojne

Indyjskie Siły Zbrojne

Data utworzenia

15 sierpnia 1947

Najwyższe dowództwa
Cywilne

Ministry of Defence

Wojskowe

Chief of the Army Staff

Wydzielone części składowe
Eastern Command
Central Command
Northern Command
Southern Command
South West Command
Western Command

Historia

edytuj

Chociaż współczesna armia indyjska istnieje od 1947 roku, posiada bogate tradycje wojskowe, będąc bezpośrednią kontynuatorką British Indian Army, siły zbrojnej Indii Brytyjskich, utworzonej w XIX wieku poprzez połączenie armii trzech prezydencji indyjskich. Rozpad Indii Brytyjskich w 1947 roku na Dominium Inii i Pakistan, a później także Bangladesz, spowodowały rozpoczęcie licznych konfliktów zbrojnych na tle sporu o Kaszmir, w które uwikłani byli żołnierze służący wcześniej w jednej armii.

Od 1947 roku Indie stoczyły trzy wojny z sąsiednim Pakistanem oraz konflikt graniczny z Chińską Republiką Ludową. I wojna o Kaszmir rozpoczęła się, kiedy chcący zachować autonomię ówczesny maharadża Kaszmiru Hari Singh, nie mogąc przeciwstawić się buntowi stanowiących większość populacji muzułmanów i wspierających ich milicji plemion pasztuńskich, podpisał decyzję o przyłączeniu Kaszmiru do Indii. W rezultacie w październiku 1947 roku pakistańska armia, aby nie dopuścić do zbrojnej aneksji regionu, przekroczyła granicę Kaszmiru i Dżammu, szybko zajęła większość Baltistanu i jedyne połączenie pomiędzy Kaszmirem a Ladakh. Z drugiej strony do wojny przystąpiła regularna armia indyjska, ponieważ zgodnie z prawem było to terytorium indyjskie. Od czasu wyznaczenia granicy spornej prowincji jako terenów kontrolowanych w danej chwili przez wojska każdej ze stron, kolejne konflikty nie przyniosły rozstrzygnięć terytorialnych (po III wojnie o Kaszmir ustalona oficjalnie jako Line of Control). W 1971 roku indyjska armia rozstrzygnęła wojnę o niepodległość w Pakistanie Wschodnim, zmuszając Pakistan do uznania Bangladeszu. Spór o Kaszmir przygasł, od kiedy Indie i Pakistan (wcześniej też Chiny) posiadają broń atomową, obecnie przyjął więc formę wyścigu zbrojeń (MAD).

Początkowo wojsko indyjskie było oparte na alianckim sprzęcie z czasów II wojny światowej, tj. czołgach M3 Stuart, M4 Sherman oraz nowszych Centurion Mk3 i AMX-13. W latach 50. w Indiach uruchomiono produkcję belgijskich karabinów FN FAL/UK L1A1, a od 1965 roku lokalnie wyprodukowano ponad 2000 czołgów Vijayanta na licencji brytyjskiej. W latach 60. większość uzbrojenia zaczęto kupować od ZSRR, w tym głównie czołgi T-55, działa M-46 i D-30 oraz zestawy przeciwlotnicze S-75, S-125 i 2K12 Kub. Pod koniec lat 60. drugim co do ważności dostawcą zbrojeniowym dla Hindusów stała się Francja; w kolejnych latach sprowadzono lub wyprodukowano lokalnie tysiące pocisków przeciwpancernych ENTAC, Nord SS.11 i Milan, rozpoczęto też produkcję śmigłowców Alouette III oznaczonych Chetak. Od 1979 roku rodzime czołgi zaczęły zastępować T-72, po dostarczeniu partii 800 maszyn z ZSRR w Indiach uruchomiono w 1988 roku produkcję modelu T-72M1, w latach 80. zakupiono też wozy BMP-1 i zestawy przeciwlotnicze 9K33 Osa, a w Indiach produkowano BMP-2. Po 1991 roku utrzymano kontakty z Federacją Rosyjską, obecnie dwie trzecie indyjskiego uzbrojenia lub technologii zbrojeniowej produkcji pochodzi z ZSRR lub Rosji. Od 2001 roku Indie stały się największym użytkownikiem czołgu T-90S, zamawiając w kolejnych latach ponad 1000 maszyn, po czym rozpoczęto jego produkcję w Indiach wraz z zestawami pocisków przeciwpancernych 9K119 Refleks. W ostatnich latach dużo wyposażenia sprowadzano też z Izraela, m.in. amunicję do czołgów[1].

Organizacja

edytuj
 
Organizacja Indian Army

Dowództwo wojsk lądowych znajduje się w Nowym Delhi, obecnie składają się one z 34 dywizji.

  • Eastern Command (dowództwo wschodnie) w Kolkacie
  • Central Command (dowództwo centralne) w Lucknow (bez jednostek)
  • Northern Command (dowództwo północne) w Udhampur
  • Southern Command (dowództwo południowe) w Pune
  • South West Command (dowództwo południowo-zachodnie) w Jaipurze
  • Western Command (dowództwo zachodnie) w Chandimandir,

Podstawowe wyposażenie

edytuj
Sprzęt Producent Liczba Uwagi
Broń piechoty
 
Pistolet AUTO 9 mm 1A
  Indie
  Kanada
9mm Parabellum, licencyjna wersja kanadyjskiej odmiany Browninga HP
 
Karabin INSAS 1B1
  Indie 5,56mm NATO, standardowy karabinek piechoty.
Karabin 1A1/1C   Indie
  Wielka Brytania
7,62×51mm NATO, kopia brytyjskiego L1A1 (FN FAL) z drewnianymi elementami, produkcji OFB, 1C to wersja automatyczna[2].
Karabinek AKM/AK-47   ZSRR Używane też klony vz. 58, md. 63, Arsenal AR
 
Karabinek TAR-21
  Indie
  Izrael
8000 5,56mm NATO, Standardowa broń sił specjalnych obok M4A1.
Karabin SWD59   Indie
  ZSRR
Standardowa broń wyborowa, podstawowym karabinem powtarzalnym jest Mauser SP66.
Karabin PKM / NSW   ZSRR
Czołgi
 
Arjun Mk1
  Indie 248
 
T-90S Bhishma
  Rosja
  Indie
807 Zamówiono około 1640
 
T-72M1 Ajeya
  ZSRR
  Indie
1900 968 zmodernizowano do Ajeya Mk1/Mk2
Bojowe wozy piechoty
 
BMP-2 Sarath
  ZSRR
  Indie
1500
BMP-1   ZSRR
  Indie
700 Większość w rezerwie.
Artyleria
 
K9 Vajra-T
  Korea Południowa   Indie 100
 
Haubits FH77B
  Szwecja 410 155 mm Produkcji Boforsa, dostarczone od 1986 za 1,6 mld USD, rozwijana rodzima wersja w ramach posiadanej licencji i dokumentacji[3].
2S1 Goździk   ZSRR 110
 
FV433 Abbot
  Wielka Brytania 80 Planowane pozyskanie 100 szt. K9 Thunder.
 
M-46
  ZSRR 1000 200 przezbrojonych do 155 mm przez izraelski Soltam.
Moździerz L16 81mm   Wielka Brytania
  Indie
5000
Broń przeciwpancerna
Działo bezodrzutowe M40   Stany Zjednoczone 3000
Carl Gustaf MkIII   Indie
  Szwecja
produkcji Ordnance Factories Board (OFB)
 
ppk Nag (Cobra)
  Indie 443
ppk MILAN   Indie
  Francja
30 000
ppk 9M133 Kornet   Rosja 3000
9K119 Refleks   Indie
  Rosja
600 zamówiono 16 000
Śmigłowce
 
HAL Dhruv
  Indie 40 wielozdaniowy
 
HAL SA 316B Chetak
  Indie
  Francja
120 wielozdaniowy
 
HAL SA 315B Cheetah
  Indie
  Francja
48 wielozdaniowy, 20 modernizowanych do wersji Cheetal[4].
Mi-17   ZSRR 6 transportowy
Systemy przeciwlotnicze
 
Prithvi Air Defence (PAD)
  Indie Rodzimy system egzosferycznych pocisków antybalistyczny.
 
Advanced Air Defence (AAD)
  Indie System endosferycznych pocisków antybalistycznych.
 
Akash
  Indie Projekt Defence Research and Development Organisation (DRDO), OFB, BEL (radar Rohini), produkcja Bharat Dynamics Ltd (BDL) i BEL, dwa pułki, zastępują SA-6 Gainful, także na podwoziu T-72, zamówiono 2000 pocisków.
9K33 Osa (SA-8 Gecko)   ZSRR 80 TELAR, zasięg 15 km.
9K38 Igła (SA-18 Grouse)   Rosja 2250 MANPADS, zasięg 5 km.
Pociski balistyczne
 
BrahMos
  Indie
  Rosja
130 Pocisk manewrujący, dwa pułki po 5 wyrzutni, zasięg 300 km, bazuje na P-800 Oniks, ale oprócz okrętów może atakować cele lądowe.
 
Prahaar
  Indie PDRDO i BDL, zasięg 150 km.
 
Prithvi-I/II/III
  Indie zasięg od 150 do 600 km
Agni-I   Indie zasięg 800 km
 
Agni-II
  Indie zasięg 3300 km

Agni-III
  Indie zasięg 5000 km
Inne pojazdy
WZT-3M   Polska
  Indie
352 Wóz zabezpieczenia technicznego, montowane też przez Bharat Earth Movers (BEML Ltd).
 
Stallion Mk III/IV
  Indie 60 000 Ciężarówki 4x4/6x6 5 ton, produkowane przez Ashok Leyland.
 
Tata LPTA 713
  Indie 28 000 Ciężarówki 4x4 2,5 tony.
 
BEML Tatra
  Indie
  Czechy
7000 Licencyjne ciężarówki Tatra produkowane od 1986, różne wersje[5].
Shaktiman   Indie 7000 Ciężarówki produkcji Ordnance Factories Board.

Przypisy

edytuj
  1. Rosyjska amunicja dla Indii [online], altair.com.pl, 24 lipca 2012 [dostęp 2012-07-31] [zarchiwizowane z adresu 2013-05-03] (pol.).
  2. Janes: OFB 7,62 mm 1A1 and 1C rifles (India), Rifles (ang.)
  3. Indyjskie licencyjne FH77B [online], altair.com.pl, 17 maja 2012 [dostęp 2012-07-31] [zarchiwizowane z adresu 2012-06-23] (pol.).
  4. Hindustan Aeronautics to supply Indian army with 20 Cheetals. flightglobal, 25 lutego 2013.
  5. Jeszcze o indyjskiej Tatrze [online], altair.com.pl, 5 kwietnia 2012 [dostęp 2012-07-31] [zarchiwizowane z adresu 2012-06-21] (pol.).

Linki zewnętrzne

edytuj