Otwórz menu główne
Zobacz też: Jaśmin – rodzaj roślin o naukowej nazwie Jasminum.

Jasminumpolski film obyczajowy, w reżyserii Jana Jakuba Kolskiego. Film miał premierę 5 maja 2006, jego dystrybutorem jest Best Film.

Jasminum
Gatunek Komedia obyczajowa
Data premiery 29 maja 2006 w Sandomierzu
Kraj produkcji Polska
Język Polski
Czas trwania 107 min
Reżyseria Jan Jakub Kolski
Scenariusz Jan Jakub Kolski
Główne role Janusz Gajos
Grażyna Błęcka-Kolska
Adam Ferency
Muzyka Zygmunt Konieczny
Zdjęcia Krzysztof Ptak
Scenografia Joanna Doroszkiewicz
Kostiumy Ewa Helman
Montaż Witold Chomiński
Produkcja Michał Szczerbic
Dystrybucja Best Film
Budżet 800 tys. euro
Nagrody
Orły

Na festiwalu w Gdyni w 2006 r. jury przyznało filmowi nagrodę za scenografię, a odtwórców doceniła publiczność przyznając swoją nagrodę. Film uhonorowano też siedmioma Orłami 2007: za zdjęcia, muzykę, scenografię, kostiumy, dźwięk i najlepszą rolę męską (Janusz Gajos) oraz nagrodą publiczności.

Twórcy filmuEdytuj

ObsadaEdytuj

Opis fabułyEdytuj

Historia przedstawiona w filmie rozgrywa się we współczesnym klasztorze, w małej miejscowości – Jaśminowie, i opowiadana jest przez Eugenię, małą dziewczynkę. Klasztor zamieszkuje ojciec Kleofas (Adam Ferency), brat Zdrówko (Janusz Gajos), gotujący i opiekujący się zabudowaniami, oraz trzej pustelnicy, przebywający w izolowanych celach: brat Czeremcha (Krzysztof Pieczyński), brat Śliwa (Grzegorz Damięcki) oraz brat Czereśnia (Dariusz Juzyszyn). Każdy z nich posiada cechę analogiczną jak Ojciec Pio – pachnie jak czeremcha, śliwa lub czereśnia. Ten spokojny świat zostaje zburzony przez przybycie do klasztoru konserwatorki zabytków, Nataszy (Grażyna Błęcka-Kolska), wraz z córką Eugenią (Wiktoria Gąsiewska). Legenda związana z klasztorem wróży objawienie się w nim świętego w najbliższym czasie. Pomimo początkowej niechęci ojca Kleofasa, wierzącego w cudowne odnowienie przechowywanego w klasztorze obrazu, Natasza rozpoczyna jego konserwację, zaś jej córka (nielubiąca, gdy jej imię skraca się do formy Gienia) zaprzyjaźnia się z początkowo niechętnie do niej nastawionym bratem Zdrówko. Stopniowo odkrywane są także sekrety klasztoru: ciała nieszczęśliwych kochanków umieszczone w katakumbach, tajemnica eliksiru miłości, tworzonego z zapachu mnichów. Pokazana jest także miłosna przeszłość Nataszy oraz brata Czeremchy. Natasza, mając dostęp do sekretów klasztoru, tworzy miłosne perfumy dla fryzjerki Patrycji (Monika Dryl), oraz sprowadza do Jaśminowa aktora Zemana (Bogusław Linda), który wkrótce zakochuje się w Patrycji. Natasza i brat Czeremcha nie stają się jednak na powrót parą. Miłosna atmosfera filmu kończy się nagłym pojawieniem się świętego – zostaje nim niespodziewanie brat Zdrówko, obdarzony stygmatami[1].

Głosy krytykówEdytuj

Magdalena Kempna-Pieniążek wpisuje film w ramy sztuki postmodernistycznej ze względu na poszukiwania przez bohaterów Jasminum własnych, indywidualnych sensów, co jest zgodne z ponowoczesnymi nurtami etycznymi[2].

NagrodyEdytuj

Film otrzymał na Festiwalu w Gdyni nagrodę za scenografię i Nagrodę Publiczności Silver Screen. W 2007 roku film dostał 9 nominacji do nagród Polskiej Akademii Filmowej – Orłów w kategoriach: najlepszy film, najlepsza reżyseria (Jan Jakub Kolski), najlepsza główna rola męska (Janusz Gajos), najlepsza drugoplanowa rola męska (Adam Ferency), najlepsze zdjęcia (Krzysztof Ptak), najlepsza muzyka (Zygmunt Konieczny), najlepsza scenografia (Joanna Doroszkiewicz), najlepsze kostiumy (Ewa Helman) oraz najlepszy dźwięk (Jacek Hamela). Film otrzymał statuetki w kategoriach: najlepsza główna rola męska, najlepsze zdjęcia, najlepsza scenografia, najlepsza muzyka, najlepsze kostiumy, najlepszy dźwięk oraz nagrodę publiczności Festiwalu.

Informacje dodatkoweEdytuj

  • Rolę klasztoru na potrzeby filmu spełnia zamek książęcy w Niemodlinie
  • Rolę miasteczka zagrał Głogówek
  • Gienia uśmiecha się tylko raz w filmie - na samym początku, kiedy jedzie ze swoją mamą Nataszą do klasztoru.
  • Brat Śliwa łamie śluby milczenia już wcześniej, kiedy córka "prostaczka z tytułem" kręci się w klasztorze.
  • Nie wiadomo, w jakim zakonie dzieje się akcja - żadne ze zgromadzeń nie nosi żółtego habitu.
  • W przepowiedni jest powiedziane, że cud sprawi oraz zostanie świętym jeden z pachnących braci, jednakże świętym zostaje brat Zdrówko, który nie jest pachnący.
  • Figura św. Sylwestra (pierwsza, jaką ustawiał brat Czereśnia) faktycznie przedstawia św. Wincentego Pallottiego.

PrzypisyEdytuj

  1. Światowa encyklopedia filmu religijnego. Marek Lis i Adam Garbicz (red.). Kraków: Biały Kruk, 2007, s. 210. ISBN 978-83-60292-30-3.
  2. Magdalena Kempna-Pieniążek: Formuły duchowości w kinie najnowszym. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2013, s. 22. ISBN 978-83-226-2129-5.

Linki zewnętrzneEdytuj