Otwórz menu główne

Jerzy Czerwiński (polityk)

polski polityk

Jerzy Czerwiński (ur. 19 czerwca 1960 w Niemodlinie) – polski polityk i nauczyciel, poseł na Sejm IV kadencji, senator IX kadencji.

Jerzy Czerwiński
Ilustracja
Jerzy Czerwiński (2015)
Data i miejsce urodzenia 19 czerwca 1960
Niemodlin
Zawód, zajęcie polityk, nauczyciel
Alma Mater Politechnika Śląska
Stanowisko poseł na Sejm IV kadencji (2001–2005), senator IX kadencji (od 2015)
Partia RdR, ROP, RKN, PiS

ŻyciorysEdytuj

W 1984 ukończył studia na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Politechniki Śląskiej, w 1993 studia podyplomowe z zakresu informatyki w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu, a w 2013 studia podyplomowe z zakresu nauczania matematyki w szkołach na PŚ. Od 1984 do 1985 był specjalistą ds. jakości w Zakładach Urządzeń Komputerowych MERA-ELZAB w Zabrzu. Od 1986 do 1987 pracował w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym. Od 1987 do 2013 pracował jako nauczyciel w liceum w Białej. W 2013 został nauczycielem w Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Prudniku.

W latach 1993–1995 należał do Ruchu dla Rzeczypospolitej, później działał w Ruchu Odbudowy Polski; w 1995 współorganizował kampanię prezydencką Jana Olszewskiego w Opolu. W latach 1994–1998 zasiadał w radzie miejsko-gminnej Prudnika, następnie do 2001 w radzie powiatu prudnickiego z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność. Od 1995 do 1997 był prezesem zarządu wojewódzkiego ROP. W 1998 zwyciężył w plebiscycie „Belfer Roku” organizowanym przez „Gazetę Wyborczą”.

Po odejściu w 1997 z ROP przystąpił do Ruchu Katolicko-Narodowego, założonego przez Antoniego Macierewicza. W wyborach parlamentarnych w 2001, startując z listy Ligi Polskich Rodzin w okręgu opolskim, uzyskał 5718 głosów i został wybrany na posła IV kadencji. Od 23 października 2001 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Mniejszości Narodowych i Etnicznych. W listopadzie 2002 współtworzył koło poselskie RKN[1], wszedł również w skład zarządu tej partii.

W 2005 bezskutecznie startował do Senatu VI kadencji z ramienia własnego komitetu wyborczego[2]. Rok później uzyskał mandat radnego sejmiku opolskiego z ramienia Prawa i Sprawiedliwości. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bez powodzenia kandydował z listy PiS (otrzymał 5984 głosy)[3]. W wyborach samorządowych w 2010 ponownie wybrany do sejmiku[4]. W tych samych wyborach bez powodzenia ubiegał się o urząd burmistrza Prudnika. W wyborach w 2014 nie uzyskał ponownie mandatu w sejmiku (znajdował się na liście PiS, był kandydatem rekomendowanym przez Solidarną Polskę[5]).

W 2015 wystartował ponownie do Senatu, tym razem z ramienia PiS (jako członek RKN) w okręgu nr 51. Uzyskał mandat senatora IX kadencji, otrzymując 41 623 głosy[6]. W trakcie kadencji przeszedł z RKN do PiS[7].

PrzypisyEdytuj

  1. Nowe koło w Sejmie. rp.pl, 2 listopada 2002. [dostęp 2015-09-05].
  2. Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2015-09-05].
  3. Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2015-09-05].
  4. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2015-09-05].
  5. Zbigniew Ziobro poparł lokalnych kandydatów Solidarnej Polski. 24opole.pl, 5 listopada 2014. [dostęp 2015-09-05].
  6. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-26].
  7. Macierewicz założy nową „partię smoleńską”? Nie musi, bo „uśpione” struktury jego byłej formacji tylko czekają na sygnał. natemat.pl, 18 stycznia 2018. [dostęp 2018-04-22].

BibliografiaEdytuj