Jerzy Knabe

polski żeglarz, płetwonurek

Jerzy Knabe (ur. 1933 w Warszawie) – polski inżynier, publicysta (m.in. Poznaj Świat i Żagle), żeglarz (kapitan jachtowy żeglugi wielkiej), płetwonurek, związany m.in. z Politechniką Poznańską i Politechniką Warszawską, od roku 1970 zamieszkały w Londynie; współzałożyciel m.in. Yacht Klubu Polski w Londynie i Mesy Kaprów Polskich w Bractwie Wybrzeża, członek Rady programowej Polskiej Fundacji Morskiej, uczestnik wielu wypraw żeglarskich, kajakowych i lądowych.

Jerzy Knabe
Spyros
Data i miejsce urodzenia 1933
Warszawa
Zawód, zajęcie inżynier mechanik
(specjalizacja inżynieria chłodnictwa)
publicysta
Miejsce zamieszkania od początku lat 70. XX w. – Londyn
Narodowość  Polska
Tytuł naukowy mgr. inż.
Alma Mater Politechnika Warszawska,
Studium Dziennikarskie
Uniwersytetu Warszawskiego

ŻyciorysEdytuj

DzieciństwoEdytuj

Urodził się w Warszawie, gdzie uczęszczał do szkoły w okresie okupacji niemieckiej. W czasie powstania warszawskiego, był łącznikiem Harcerskiej Poczty Polowej na terenie Śródmieścia. Po upadku powstania i wysiedleniu z Warszawy znalazł się, z matką i bratem, w Kocmyrzowie koło Krakowa, a następnie w Częstochowie. Tam rodzinę odnalazł ojciec, któremu udało się zbiec z transportu powstańców do obozu jenieckiego. W lutym 1945 wszyscy uciekali nocą do Brwinowa, aby uniknąć aresztowania ojca przez NKWD. Kolejnym miejscem zamieszkania rodziny była Łódź, a następnie Poznań, w którym Jerzy Knabe kontynuował naukę, działał w harcerstwie i ukończył pierwszy kurs żeglarski (Jezioro Kierskie w Kiekrzu, Strzeszynek)[1].

Studia i pierwsze podróżeEdytuj

Po maturze rozpoczął studia w Szkole Inżynierskiej. Studiował na Politechnice Warszawskiej (magisterium uzyskał jako asystent na PW). W czasie studiów należał do grupy założycieli pierwszego w Polsce klubu płetwonurków przy Klubie Morskim Warszawskiej Ligi Przyjaciół Żołnierza (rok 1954)[2], fascynował się literaturą podróżniczą, uczył się esperanto, chorwackiego i słoweńskiego, uczestniczył w pierwszych wyprawach – żeglarsko-nurkowych i lądowych, m.in. w charakterze kierownika technicznego w ekipie międzynarodowej samochodowej wyprawy przez Afrykę. Przysyłał do Polski reportaże z tych podróży – artykuły do gazet, m.in. do czasopisma Żagle (z którym nawiązał wieloletnią współpracę), i filmy[1].

 
Cieśnina Magellana – część trasy Śmiałego i cel pierwszej Polskiej Wyprawy Kajakowej

Po powrocie do kraju rozpoczął Studium Dziennikarskie Uniwersytetu Warszawskiego. Studia przerywały kolejne wyprawy, w tym historyczny geograficzno-żeglarski rejs wokół Ameryki Południowej na SY Śmiały. Po skończeniu studiów dziennikarskich (1968) otrzymał pracę na statku chłodniczym „Stella Nova”, na którym pracował przez rok (1968/1969) jako II oficer, równocześnie organizując pierwszą Polską Wyprawę Kajakową przez cieśninę Magellana. Po powrocie do kraju zdobył stopień jachtowego kapitana żeglugi wielkiej i – po długich staraniach – zgodę na kolejny wyjazd zagraniczny[1][3][2].

Okres emigracyjnyEdytuj

Początkowo, na początku lat 70., próbował we Francji (wraz z kolegami-nurkami) przebudować starą łódź ratowniczą na jacht, umożliwiający żeglarsko-nurkową wyprawę na Morza Południowe, później udał się na ponowną lądową wędrówkę po Afryce, a ostatecznie znalazł się w Anglii. W roku 1982 został współzałożycielem Polskiego Yacht Clubu w Londynie (YKP LONDYN)[4]; przez wiele lat pełnił funkcję jego sekretarza i komandora, a od 30 marca 2012 r. jest Komandorem Honorowym. Nawiązał współpracę z różnymi środowiskami żeglarskimi, głównie polskimi i polonijnymi (organizacja zlotów, rejsów, regat). Pisze książki, jest korespondentem prasowym, radiowym i telewizyjnym [1][3][5].

Rejsy żeglarskie i inne podróżeEdytuj

wyjazdy z Polski
okres londyński, m.in.[1]

Publikacje (wybór)[1]Edytuj

  • „Poradnik płetwonurka”, współautorstwo (1966)
  • Jerzy Knabe, „Śmiałym dookoła kontynentu” (wyd. I 1967)
  • M.M. Bailey, „117 dni na łasce oceanu” (tłumaczenie z angielskiego)
  • Joży Horvatha, „Besa” (tłumaczenie z chorwackiego)
  • „10-języczny słownik żeglarski” (dodanie terminologii polskiej i rosyjskiej do słownika 8-języczneo)
  • praca w redakcji sekcji polskiej BBC w okresie stanu wojennego,
  • współpraca z redakcjami czasopism (reportaże z podróży), m.in. z pismem Żagle (ponad 40 lat współpracy)
  • aktywność w internecie (cyt. „Nadal zupełnie nie mam czasu się nudzić...” [Jerzy Knabe, Luty 2006][1], np.:
    • „I znowu turecka mitręga” (7) – Korespondencja kpt. Jerzego Knabe „którą możecie traktować, nie tylko jako korepetycje geograficzno-historyczne, wskazówki praktyczne dla wybierających się w tamte strony, ale i asumpt do rozważań, czy Polsce powinno zależeć na wejściu Turcji do Unii Europejskiej” [Don Jorge][7],
    • Jerzy Knabe o wielkich regatach (14.01.2001)[8]
    • Apel Jerzego Wagnera Brat #2 w sprawie organizacji Roku Wagnera] Londyn, luty 2012[9]
    • kom.Jerzy Knabe/Patrycja Długoń, Pierwsza relacja ze strony „Wagner Rally 2012”[10]

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

  • Nr 2 na liście członków Bractwa Wybrzeża[11]
  • przynależność do Władz Centralnych Bractwa Wybrzeża (Vigia Internacional)[12]
  • 2000 – Rejs Roku – Srebrny Sekstant [13]
  • 2007 – Nagroda „Chwała Mórz”, przyznana przez Mesę Kaprów Polskich)[14]
  • 2009 – Nagroda Magazynu Jachting „Żeglarz Polonijny Roku”[15]

UwagiEdytuj

  1. Wyprawa została opisana w książce kpt. Bolesława Kowalskiego pt. „Wyprawa Koral”.
  2. Wrażenia z podróży zostały opublikowane w języku chorwackim i słoweńskim.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k Jerzy Knabe czyli „Spyros” (o sobie) (pol.). W: Pogoria.org [on-line]. [dostęp 2013-02-24].
  2. a b c d e f g Spisał A. Sochacki: Biografia przygodowa Jerzego Knabe. W: Centrum Wagabundy – Phoenix, AZ, Londyn [on-line]. grudzień 2001. [dostęp 2013-02-24].
  3. a b c d Śmiałym dookoła Ameryki Południowej (pol.). W: Strona internetowa Centralnego Ośrodka Żeglarskiego w Trzebieży [on-line]. www.coz.com.pl, 2011-12-25. [dostęp 2013-02-25].
  4. a b Historia Polskieo Yacht Clubu w Londynie (pol.). W: Strona internetowa YKP [on-line]. [dostęp 2013-02-25].
  5. Jerzy Knabe (Komandor Honorowy YKP Londyn) (pol.). W: YKP LONDYN > Ludzie [on-line]. [dostęp 2013-02-24].
  6. Mesa Kaprów Polskich. W: Strona internetowa Bractwa Wybrzeża [on-line]. www.hermandaddelacosta.pl. [dostęp 2013-02-25].
  7. Jerzy Knabe (Bona Terra), I znowu turecka mitręga, portal żeglarski S@il-Ho! [pl], data dostępu 2013-02-25
  8. Od starego cynika z Londynu. W: Jerzy Knabe o wielkich regatach (14.01.2001) [on-line]. www.kulinski.zagle.pl. [dostęp 2013-02-25].
  9. Jerzy Knabe: Apel Jerzego Knabe. W: Oficjalna strona internetowa Roku Władysława Wagnera (2012) [on-line]. Wladekwagner.com, 2012-02-11. [dostęp 2013-02-25].
  10. kom.Jerzy Knabe/Patrycja Dlugon: Pierwsza eelacja ze strony Wagner Rally 2012. W: yachthusaria.com [on-line]. [dostęp 2013-02-25].
  11. Bracia (fot.). W: Strona internetowa Bractwa Wybrzeża [on-line]. www.hermandaddelacosta.pl. [dostęp 2013-02-25].
  12. Władze. W: Strona internetowa Bractwa Wybrzeża [on-line]. www.hermandaddelacosta.pl. [dostęp 2013-02-25].
  13. Dotychczasowi laureaci Nagrody Conrada (pol.). W: Strona internetowa Pomorskiego Okręgowego Związku Żeglarskiego [on-line]. www.pozz.org.pl. [dostęp 2017-05-22].
  14. Natalia Dąbrowska: Niedziela w Szczecinie - moc wrażeń Jerzy Knabe dostał nagrodę elitarnego bractwa. W: Radio Szczecin > The Tall Ships Races 2007 [on-line]. www.radioszczecin.pl, 2007-08-05. [dostęp 2013-02-25].
  15. Agnieszka Bramreja Mazur: Nagroda Magazynu Jachting dla Jerzego Knabe (Żeglarz Polonijny Roku) (pol.). W: Internetowy portal żeglarski [on-line]. Pogoria.org. [dostęp 2013-02-25].

Linki zewnętrzneEdytuj