Kępa Piotrowińska

Kępa Piotrowińska (dawniej alt. Kępa Piotrawińska – od wsi Piotrawin) – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie lipskim, w gminie Solec nad Wisłą[5][6].

Kępa Piotrowińska
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Powiat

lipski

Gmina

Solec nad Wisłą

Liczba ludności (2011)

132[2][3]

Strefa numeracyjna

48

Kod pocztowy

27-320[4]

Tablice rejestracyjne

WLI

SIMC

0637619[5]

Położenie na mapie gminy Solec nad Wisłą
Mapa konturowa gminy Solec nad Wisłą, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kępa Piotrowińska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kępa Piotrowińska”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, blisko dolnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Kępa Piotrowińska”
Położenie na mapie powiatu lipskiego
Mapa konturowa powiatu lipskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Kępa Piotrowińska”
Ziemia51°05′42″N 21°46′26″E/51,095000 21,773889[1]


Ludność edytuj

W 2002 r. wieś liczyła 65 domostw i 173 mieszkańców. Wieś powstała między 1790 a 1839 rokiem i od tego czasu zachowuje pierwotną nazwę[7].

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jana Chrzciciela w Pawłowicach[8].

Historia edytuj

Od 1867 w gminie Kamień w powiecie nowoaleksandryjskim. W okresie międzywojennym miejscowość należała do powiatu puławskiego w woj. lubelskim. 1 września 1933 weszła w skład gromady Piotrawin w gminie Kamień[9].

Położenie po przeciwnej stronie Wisły względem Piotrawina (bez mostu) spowodowało, że Kępa Piotrowińska po wojnie utworzyła odrębną gromadę o nazwie Kępa Piotrowińska Kolonia (aby odróżnić ją od istniejącej od 1933 roku gromady Kępa Piotrawińska). Mimo utworzenia odrębnej gromady, jej położenie na lewym brzegu Wisły względem powiatu puławskiego spowodowało, że już 9 czerwca 1947 włączono ją (wraz z kolonią Kaliszany-Herliczko) do gminy Pawłowice w powiecie iłżeckim w woj. kieleckim[10]. Stanowiła odtąd jedną z dziewięciu gromad Pawłowice[11].

W związku z reorganizacją administracji wiejskiej jesienią 1954, Kępa Piotrowińska weszła w skład nowo utworzonej gromady Sadkowice w powiecie iłzeckim[12]. 1 stycznia 1956 włączono ją do nowo utworzonego powiatu lipskiego w tymże województwie[13]. Po zniesieniu gromady Sadkowice 31 grudnia 1959, Kępa Piotrowińska weszła w skład gromady Pawłowice[14], gdzie przetrwała do kolejnej reformy gminnej 1 stycznia 1973[15]. Kępa Piotrowińska weszła wtedy w skład gminy Solec[16].

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie radomskim.

Gospodarka edytuj

Wieś rolnicza (uprawa zboża, ziemniaków, buraków cukrowych) z rozwiniętą uprawą warzyw (głównie kapusta, kalafior, ogórek), w tym egzotycznych (arbuz, papryka). Rynki zbytu: Sandomierz, Ostrowiec Świętokrzyski, Radom.

Sport edytuj

Miejscowość popularna wśród wędkarzy ze względu na bogate i urozmaicone tereny do uprawiania wędkarstwa spławikowego i spinningu na wodach Wisły, Kamiennej, licznych łach starorzecza, stawów i jezior naturalnych. Najczęściej spotykane gatunki ryb w rzekach: szczupak, lin, sandacz, boleń, kleń, brzana, sum a w wodach stojących: szczupak, sazan (karp dziki), karaś pospolity, japoniec, lin, płoć. Szczególną popularnością wśród miejscowych i przyjezdnych wędkarzy cieszą się miejsca takie jak: tamy na Wiśle, ujście Kamiennej do Wisły, Materac, Łachy, Doły, Kał Pawłowski znany również jako Kołowrót.

Popularne spływy kajakowe wodami rzeki Kamiennej od miejscowości Bałtów lub niżej Czekarzewice do miejscowości Kolonia Nadwiślańska (lub wcześniej Wola Pawłowska), oraz dalej do miejscowości Solec nad Wisłą i w dół do miejscowości Janowiec i Kazimierz Dolny.

Przypisy edytuj

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 52412
  2. Wieś Kępa Piotrowińska w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2018-01-23] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  3. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2019-05-07].
  4. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 455 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  5. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  6. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  7. Alicja Bania, „Osady wiejskie” [w:] Czesław Barański, Adam Bajon: Ziemia Lipska. T. 2, Gminy i osady wiejskie. Lipsko: Warszawa : Wydawnictwo Nobles-net, 2006, s. 293. ISBN 83-924430-2-0.
  8. Opis parafii na stronie diecezji
  9. Lubelski Dziennik Wojewódzki. 1933, nr 22, poz. 181
  10. Dz.U. z 1947 r. nr 42, poz. 211
  11. Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa.
  12. Uchwała Nr 13k/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 29 września 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu iłżeckiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 20 grudnia 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 29 września 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 31 grudnia 1954 r., Nr. 15, Poz. 104)
  13. Dz.U. z 1955 r. nr 44, poz. 288
  14. Uchwała Nr 14/59 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 28 sierpnia 1959 r. o zniesieniu, połączeniu i utworzeniu niektórych gromad w województwie kieleckim (w brzmieniu uchwały Nr 27/59 z dnia 17 listopada 1959 r.) (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 21 grudnia 1959 r., Nr. 13, Poz. 97)
  15. Wykaz miast, osiedli i gromad: stan z dn. 1 I 1971 r., Cz. 1. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny – Biuro Spisów, 1971.
  16. Uchwała Nr XVII/80/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 8 grudnia 1972 w sprawie utworzenia wspólnych rad narodowych dla miast nie stanowiących powiatów i gmin w województwie kieleckim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 9 grudnia 1972, Nr 26, Poz. 174).

Linki zewnętrzne edytuj