Karmel

wyrób cukierniczy

Karmel alkaliczny, karmel prosty, karmel klasy I (tzw. cukier palony, E150a) – cukier spożywczy poddany działaniu wysokiej temperatury w procesie karmelizacji, w wyniku czego uzyskuje on charakterystyczną brązową (karmelową) barwę. Po ostygnięciu przybiera szklistą postać i może być używany do dekoracji potraw.

Karmel w postaci płynnej
Karmel w postaci stałej

Jest głównym składnikiem niektórych rodzajów cukierków oraz barwnikiem do napojów typu cola, a także ciemnego pieczywa, czekolad, lodów, dżemów i jogurtów[1].

Spożycie dużych ilości karmelu może powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe[1].

Popularny dzisiaj słony karmel zdobył uznanie w 1977 roku za sprawą francuskiego cukiernika Henriego Le Roux, mieszkającego w Quiberonie w Bretanii. Wyprodukował on deser w postaci solonego karmelu maślanego z kruszonymi orzechami (fr. caramel au beurre salé), przy użyciu bretońskiego półsłonego masła demi-sel[2]. Rok później smak ten został nazwany „Najlepszą słodyczą we Francji” na paryskim Salon International de la Confiserie w 1980 roku. Le Roux zarejestrował znak towarowy „CBS” rok później[3].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Bill Statham: E213: Tabele dodatków i składników chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2006, s. 82–83. ISBN 978-83-7243-529-3.
  2. Brian Edwards: Salted Caramel – that ubiquitous flavour which is actually only as old as Star Wars. Daily Mirror, 2015-02-25. [dostęp 2022-05-10]. (ang.).
  3. Henri Le Roux: L’histoire d’un Maître Chocolatier-Caramélier. Maison Le Roux. (fr.).