Otwórz menu główne

Kazimierz Krukowski

polski aktor, konferansjer, piosenkarz

Kazimierz Krukowski, ps. Lopek (ur. 2 lutego 1901 w Łodzi, zm. 24 grudnia 1984 w Warszawie) – polski aktor kabaretowy, rewiowy i filmowy, piosenkarz, żydowskiego pochodzenia, a także konferansjer, reżyser i autor tekstów. Wykonywał piosenki i monologi tak znanych poetów, jak: Marian Hemar, Jerzy Jurandot, Antoni Słonimski, Julian Tuwim czy Andrzej Włast.

Kazimierz Krukowski
Ilustracja
Kazimierz Krukowski w kabarecie „The Lopek”
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1901
Łódź
Data i miejsce śmierci 24 grudnia 1984
Warszawa
Zawód aktor, reżyser, piosenkarz
Współmałżonek Władysława Krukowska
Lata aktywności 1923–1984
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami
Tablica upamiętniająca teatrzyk Qui Pro Quo i jego artystów na Senatorskiej 29/31 w Warszawie
Grób Kazimierza Krukowskiego i jego żony Władysławy Krukowskiej na warszawskim Cmentarzu Powązkowskim

Spis treści

Kariera zawodowaEdytuj

MłodośćEdytuj

W latach 1920–1923 ukończył studia na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego i na Wydziale Dramatycznym Konserwatorium Muzycznego w Warszawie, w klasie śpiewu. Swój pierwszy angaż do kabaretu Qui Pro Quo, zawdzięczał swojemu kuzynowi Julianowi Tuwimowi, który polecił go dyrektorowi Jerzemu Boczkowskiemu.

Pierwszą piosenkę Puchowy śniegu tren nagrał pod pseudonimem Kazimierz Zawisza w Studiu Nagrań Bronisława Rudzkiego w tym samym roku.

Występy w kabaretachEdytuj

W okresie dwudziestolecia międzywojennego, występował w teatrach i kabaretach stołecznych: Qui Pro Quo (1924-1930), Banda (1931-1932), Morskie Oko (1933), Cyganeria, Cyrulik Warszawski, Wielka Rewia, a w 1939 założył własny teatr Ali Baba.

Debiut na srebrnym ekranieEdytuj

Na srebrnym ekranie po raz pierwszy pojawił się w 1927, tworząc wraz z Adolfem Dymszą popularną parę komików, znaną powszechnie jako Lopek i Florek. Słynny duet pojawił się między innymi w takich filmach jak: Janko muzykant z 1930., Ułani, ułani, chłopcy malowani z 1932. Ponadto zagrał w filmach: 10% dla mnie z 1933, Co mój mąż robi w nocy? z 1934 i legendarnym Ada, to nie wypada z 1936.

II wojna światowaEdytuj

Po wybuchu wojny początkowo występował w jednym z kabaretów w getcie warszawskim na Lesznie. Prowadził teatr wojskowy na terenie ZSRR oraz współpracował z zespołami teatralnymi Polskich Sił Zbrojnych gen. Władysława Andersa, w Iraku, Palestynie, Egipcie i Włoszech.

Działalność po wojnieEdytuj

Po wojnie Kazimierz Krukowski pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych i Argentynie, gdzie prowadził z Jerzym Petersburskim teatr El Nacional, w którym wystawił musical Blue Sky Milonga.

Powrót do krajuEdytuj

Do kraju powrócił 28 września 1956 roku. Był dyrektorem i kierownikiem artystycznym warszawskich teatrów Syrena i Buffo, a później w latach 1962–1969 kierownikiem artystycznym autorskiego kabaretu satyryczno-literackiego U Lopka, działającego na tak zwanym półpięterku w kawiarni Bristol.

W 1978 Lopek Krukowski zrobił w telewizji cykl przedwojennych programów kabaretowych, zarejestrowanych archiwalnie w cyklu Mała Antologia Kabaretów Krukowskiego.

Przewodniczył Państwowej Komisji Egzaminacyjnej dla Artystów Estrady. Członek Związku Artystów Scen Polskich (1924-1950), SPATiF-ZASP (1950-1982), ZAiKS (1928-1984).

Życie prywatneEdytuj

Kazimierz Krukowski był kuzynem Ireny i Juliana Tuwimów.

Jako zagorzały kibic piłki nożnej w 1982 roku ufundował nagrodę dla piłkarza, który strzeli pierwszą bramkę dla Polski w czasie mundialu w Hiszpanii. Pierwszą bramkę zdobył Włodzimierz Smolarek.

Żoną Krukowskiego była Władysława Krukowska (1907-1983), aktorka (m.in. Rok 1914). Kazimierz Krukowski wraz z żoną spoczywa w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 225-I-20)[1].

Odznaczenia i nagrodyEdytuj

FilmografiaEdytuj

Filmy (lata 1927–1939)Edytuj

Filmy (po 1945)Edytuj

Spektakle teatralneEdytuj

  • 1924 – 1, Qui Pro Quo
  • 1924 – Skandal na scenie, „Stańczyk”
  • 1925 – Pomalutku aż do skutku, „Qui Pro Quo”
  • 1927 – CDP, czyli Centrala Dowcipu Polskiego, „Qui Pro Quo”
  • 1927 – Na wesoło, „Perskie Oko”
  • 1928 – Jubileusz Qui Pro Quo, „Qui Pro Quo”
  • 1929 – Budżet wiosenny, „Qui Pro Quo”
  • 1930 – Parada gwiazd, „Morskie Oko”
  • 1931 – Ta Banda pięknie gra, „Banda”
  • 1931 – Halo, Malicka i Sawan, „Morskie Oko”
  • 1931 – Przebój Warszawy, „Morskie Oko”
  • 1933 – Lopek na LOPP, „Morskie Oko”
  • 1934 – Kobieta nr 5012, „Cyganeria”
  • 1935 – Kawiarenka, „Wielka Rewia”
  • 1936 – Potarz i Perlmutter, „Wielka Rewia”
  • 1936 – Całus i nic więcej, „Wielka Rewia”
  • 1936 – Jutro będzie lepiej, „Wielka Rewia”
  • 1937 – Frontem do radości, „Cyrulik Warszawski”
  • 1937 – Całus i nic więcej, „Bagatela”
  • 1937 – Wiosenna parada gwiazd, „Wielka Rewia”
  • 1937 – Jaś u raju bram, „Cyrulik Warszawski”
  • 1937 – Co wolno wojewodzie, „13 rzędów”
  • 1937 – Dla ciebie, Warszawo, „Wielka Rewia”
  • 1939 – Szukamy gwiazd, „Wielka Rewia”

Dyskografia (wybór)Edytuj

  • 1926 – Kazimierz Krukowski artysta teatru „Oui Pro Quo” Syrena Rekord
  • 1927 – Kazimierz Krukowski artysta teatru „Oui Pro Quo” Syrena Rekord
  • 1927 – Kazimierz Krukowski artysta teatru „Oui Pro Quo” Syrena Rekord
  • 1929 – Kazimierz Krukowski artysta teatru „Oui Pro Quo” śpiew z towarzyszeniem fortepianu Syrena Rekord
  • 1930 – Kazimierz Krukowski artysta teatru „Oui Pro Quo” Syrena Rekord
  • 1930 – Kazimierz Krukowski artysta teatru „Morskie Oko” Syrena Rekord
  • 1931 – Kazimierz Krukowski artysta teatru „Oui Pro Quo” śpiew Piosenki z rewii „Złote szaleństwo” z teatru „Morskie Oko” Syrena Rekord
  • 1931 – Kazimierz Krukowski artysta teatru „Oui Pro Quo” śpiew Piosenki z rewii „Hallo! Malicka i Sawan! z teatru „morskie Oko” Syrena Rekord
  • 1932 – Kazimierz Krukowski artysta teatru „Banda” śpiew Syrena Rekord
  • 1934 – Kazimierz Krukowski śpiew z akompaniamentem fortepianu Syrena Rekord

PublikacjeEdytuj

Kazimierz Krukowski był autorem książek, a także wielu tekstów, piosenek kabaretowych oraz utworów satyrycznych i felietonów.

  • Moja Warszawka, 1968
  • Antologia Kabaretów, 1979
  • Z Melpomeną na emigracji

PrzypisyEdytuj

  1. Cmentarz Powązkowski w Warszawie. (red.). Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984. ISBN 83-03-00758-0.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj