Otwórz menu główne

Lech Kuropatwiński

polski rolnik i polityk

Lech Stefan Kuropatwiński (ur. 4 lipca 1947 w Grodnie) – polski polityk, technik rolnik, przedsiębiorca, samorządowiec, działacz związkowy, poseł na Sejm IV i V kadencji.

Lech Kuropatwiński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 lipca 1947
Grodno
Przewodniczący Samoobrony
Okres od 11 sierpnia 2012[1]
Przynależność polityczna Samoobrona
Poprzednik Andrzej Prochoń

ŻyciorysEdytuj

Wykształcenie i praca zawodowaEdytuj

W 1978 ukończył Średnie Studium Zawodowe w Kowalu. W latach 1969–1989 był kierownikiem gospodarstwa Spółdzielni Kółek Rolniczych w Kowalu. Następnie, do 2000 prowadził działalność gospodarczą. Był właścicielem m.in. zakładu masarskiego. W latach 2000–2001 prowadził 5-hektarowe gospodarstwo rolne w Strzałach.

Od 2007 do 2008 pracował w regionalnym oddziale Agencji Nieruchomości Rolnych[2]. W 2008 został członkiem Wojewódzkiej Rady Zatrudnienia w Toruniu[3].

Działalność publicznaEdytuj

Od 1970 do 1989 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1976 do 1998 zasiadał w radzie narodowej, a następnie radzie gminy Kowal. W latach 1985–1989 był też delegatem do Sejmiku Samorządowego Województwa Włocławskiego. W 1997 wstąpił do Związku Zawodowego Rolnictwa „Samoobrona” oraz partii Przymierze Samoobrona. Wszedł do jej rady krajowej i został wiceprzewodniczącym rady wojewódzkiej[4].

W wyborach do Sejmu w 2001 uzyskał mandat poselski na Sejm IV kadencji jako kandydat tego ugrupowania (działającego już jako Samoobrona RP) z okręgu toruńskiego (dostał 2840 głosów). Pracował w Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny.

W 2004 Sąd Rejonowy we Włocławku skazał go na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na trzyletni okres próby oraz 5 tys. zł grzywny za podrabianie podpisów na liście płac kilkunastu byłych pracowników swojej upadłej masarni[5]. Wyrok ten został w lipcu 2005 utrzymany w mocy przez Sąd Okręgowy, po odrzuceniu apelacji jego obrony jako „oczywiście bezzasadnej”[6].

W wyborach w 2005, otrzymawszy 6115 głosów, po raz drugi został posłem. Zasiadał w Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bezskutecznie ubiegał się o reelekcję (otrzymał 2858 głosów). W kwietniu 2006 został przewodniczącym kujawsko-pomorskiej Samoobrony RP[7], a w grudniu 2007 wszedł w skład prezydium partii[8].

W wyborach samorządowych w 2010 bez powodzenia kandydował na wójta gminy Kowal (otrzymał 5,99% głosów)[9] i do rady powiatu włocławskiego z listy partii Nasz Dom Polska – Samoobrona Andrzeja Leppera[10]. Wstąpił następnie do tego ugrupowania, a w maju 2011 wszedł w skład jego rady krajowej[11].

W wyborach parlamentarnych w 2011 bez powodzenia kandydował do Sejmu z 1. miejsca listy Polskiej Partii Pracy – Sierpień 80, uzyskując 565 głosów (startował w ramach porozumienia Samoobrony RP z tą partią)[12]. W październiku 2011 został przewodniczącym ZZR „Samoobrona”[13], a w marcu 2012 wiceprzewodniczącym partii Samoobrona[14]. W sierpniu tego samego roku przejął obowiązki szefa partii do czasu wyboru nowych władz (po rezygnacji Andrzeja Prochonia)[15]. Na kongresie 4 listopada 2012 został wybrany na przewodniczącego partii[16]. Dwa lata później ubiegał się o mandat radnego województwa kujawsko-pomorskiego[17], a w 2015 był liderem listy Samoobrony do Sejmu[18]. W 2018 jako przedstawiciel Samoobrony był kandydatem ugrupowania Wolni i Solidarni do sejmiku kujawsko-pomorskiego (nie uzyskał mandatu)[19].

Życie prywatneEdytuj

Jest żonaty, ma czworo dzieci.

PrzypisyEdytuj

  1. Do 4 listopada 2012 jako p.o.
  2. Praca dla posła Kuropatwińskiego. pomorska.pl, 4 grudnia 2007.
  3. Skład Wojewódzkiej Rady Zatrudnienia. wup.torun.pl.
  4. Drużyna Leppera. przeglad-tygodnik.pl, 40/2001.
  5. Posłowie z wyrokami: Lech Kuropatwiński. interia.pl, 9 listopada 2005.
  6. Wyrok na posła Samoobrony. gazeta.pl, 21 lipca 2005.
  7. Kuropatwiński wygrał z Krajewskim. pomorska.pl, 24 kwietnia 2006.
  8. Komunikat. samoobrona.org.pl, 10 grudnia 2007.
  9. Serwis PKW – Wybory 2010
  10. Serwis PKW – Wybory 2010
  11. Kongres Partii. Samoobrona jest. samoobrona.org.pl, 30 maja 2011.
  12. Serwis PKW – Wybory 2011
  13. Władze Związku Zawodowego Rolnictwa „Samoobrona” wybrane na Nadzwyczajnym Zjeździe ZZR Samoobrona w dniu 23.10.2011. samoobrona.org.pl, 25 października 2011.
  14. Wiadomości. samoobrona.org.pl, 31 marca 2012.
  15. Informacja. samoobrona.org.pl, 12 sierpnia 2012.
  16. Wiadomości. samoobrona.org.pl, 5 listopada 2012.
  17. Serwis PKW – Wybory 2014
  18. Serwis PKW – Wybory 2015
  19. Serwis PKW – Wybory 2018

BibliografiaEdytuj

  • Strona sejmowa posła V kadencji
  • Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. IV kadencja. Przewodnik, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2002
  • Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. V kadencja. Przewodnik, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2006