Otwórz menu główne

Michel Debré

polityk francuski, premier

ŻyciorysEdytuj

Z zawodu prawnik. Przed wojną należał do Partii Radykalnej. Wchodził w skład Rady Stanu w momencie upadku Francji w czerwcu 1940. Związał się z Wolną Francją generała Charles’a de Gaulle’a, stając się jednym z jego najbliższych współpracowników. Po wyzwoleniu stworzył École nationale d’administration, krajową szkołę administracji.

Brał udział w działalności gaullistowskiego Zgromadzenia Ludu Francuskiego (RPF) i przygotowaniach do powrotu Charles’a de Gaulle’a do władzy. W jego nowym gabinecie, uformowanym 1 czerwca 1958, otrzymał tekę ministra sprawiedliwości. Był głównym autorem konstytucji nowej V Republiki. Po wybraniu generała na urząd prezydenta (8 stycznia 1959) Michel Debré objął tekę premiera. Pełnił tę funkcję do 1962, kiedy to po zakończeniu wojny w Algierii ustąpił miejsca Georges’owi Pompidou.

W maju 1968 zastąpił Maurice’a Couve de Murville na stanowisku ministra spraw zagranicznych. Startował w wyborach prezydenckich w 1981 niezależnie od oficjalnego kandydata ruchu gaullistowskiego Jacques’a Chiraka, uzyskał 1,7% głosów.

RodzinaEdytuj

Wnuk malarza Édouarda Debat-Ponsan. Syn Roberta Debré, francuskiego lekarza pediatry. Miał m.in. synów-bliźniaków, polityków Jean-Louisa i Bernarda.

BibliografiaEdytuj