Otwórz menu główne

WystępowanieEdytuj

W warunkach naturalnych występują na Półwyspie Indyjskim, Półwyspie Indochińskim, w południowo-wschodnich Chinach i na Archipelagu Malajskim[4].

MorfologiaEdytuj

Charakteryzują się długością owłosienia nasad poroży. Ich poroża dorastają do 17 cm długości i mają zwykle dwa, rzadziej trzy krótkie rozgałęzienia.

SystematykaEdytuj

NazewnictwoEdytuj

Nazwa rodzajowa pochodzi od słowa Muntjak oznaczającego w języku sundajskim mundżaka[5].

Gatunek typowyEdytuj

Cervus muntjak Zimmermann, 1780

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należą następujące gatunki[3][4]:

PrzypisyEdytuj

  1. Muntiacus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C. S. Rafinesque: Analyse de la Nature. Palermo: Aux dépens de l'auteur, 1815, s. 56. (fr.)
  3. a b Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 175. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Muntiacus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-08-31]
  5. T. S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 435, seria: North American Fauna. (ang.)

BibliografiaEdytuj

  1. Komosińska Halina, Podsiadło Elżbieta: Ssaki kopytne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.