Oleg Antonow

Oleg Konstantinowicz Antonow (ur. 25 stycznia?/ 7 lutego 1906 w Troicy, zm. 4 kwietnia 1984 w Kijowie) – radziecki konstruktor lotniczy.

Oleg Konstantinowicz Antonow
Ilustracja
Oleg Antonow na ukraińskim znaczku pocztowym z 2006 roku
Data i miejsce urodzenia 25 stycznia?/ 7 lutego 1906
Troica
Data i miejsce śmierci 4 kwietnia 1984
Kijów
Zawód, zajęcie konstruktor lotniczy
podpis
Odznaczenia
Nagroda Leninowska Nagroda Stalinowska
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Pracy

ŻyciorysEdytuj

Swój pierwszy szybowiec „Gołub” (ros.  gołąb) zbudował w 1924. Dwa lata później został studentem Instytutu Politechnicznego w Leningradzie. Kontynuował projektowanie szybowców, a po ukończeniu studiów podjął pracę w nowej Moskiewskiej Fabryce Szybowców, gdzie został głównym konstruktorem. W 1938 przeszedł do biura konstrukcyjnego Jakowlewa do prac przy lekkim samolocie STOL OKA-58 „Aist” (ros.  bocian), kopii niemieckiego samolotu Fi-56 Storch. Krótko potem zaangażował się w projekt A-7 – jednego z wczesnych szybowców do transportu wojska.

W 1941 Antonow skonstruował szybowiec A-40 KT, który był seryjnym radzieckim czołgiem T-60 z doczepionymi płatami nośnymi. Szybowiec miał być sterowany przez załogę czołgu poruszającą lufą i wieżyczką. W 1942 czołg-szybowiec KT wzbił się pierwszy raz w powietrze. Pomysłu nie wykorzystano w czasie II wojny światowej.

W 1946 r. w ZSRR utworzono biuro konstrukcyjne Antonowa (od 1952 w Kijowie), gdzie powstała rodzina samolotów transportowych i pasażerskich: An-2, An-8, An-10, An-12, An-14, An-22, An-24, An-26, An-28 i An-124 („Rusłan”). Będący rozwinięciem tego ostatniego An-225 („Mrija”) jest od połowy lat 80. XX wieku największym i najcięższym samolotem na świecie[1].

Oleg Antonow został odznaczony m.in. Złotym Medalem „Sierp i Młot” Bohatera Pracy Socjalistycznej, trzykrotnie Orderem Lenina, Orderem Rewolucji Październikowej, Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy oraz Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy. Laureat Nagrody Stalinowskiej (1952) i Nagrody Leninowskiej (1962).

W 1972 roku wydano w języku polskim pamiętnik Antonowa Dziesięć razy od początku w tłumaczeniu Jana Rybickiego[2].

UpamiętnienieEdytuj

7 lutego 2018 roku, w 112 rocznicę urodzin Olega Antonowa nadano jego imię Państwowemu Muzeum Lotnictwa w Kijowie[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Rocznica oblotu największego samolotu transportowego na świecie, dlapilota.pl [dostęp 2019-04-06] (pol.).
  2. Dziesięć razy od początku, Lubimyczytać.pl [dostęp 2019-04-06] (pol.).
  3. Державному музею авіації присвоєно ім'я О.К. Антонова., webcache.googleusercontent.com [dostęp 2019-04-06].

BibliografiaEdytuj